De 238 meter lange Pont Neuf was voor de gelegenheid helemaal goud geschilderd, maar de modellen bewandelden de brug in Parijs alsof ze toevallig kwamen langslopen: de mannen (en een enkele vrouw) waren geformeerd in rommelige groepjes, handen nonchalant in de zakken. Om te benadrukken dat we hier gewoon op straat waren, reed er een autootje heen en weer, liep er iemand met een milkshake rond en kwamen er leren versies voorbij van het oranje kartonnen draagtasje waarin gegoede winkelaars hun Louis Vuittonnetjes mee naar huis krijgen. Dit moest een dag als alle andere voorstellen.
Maar het langverwachte debuut van Pharrell Williams als artistiek directeur mannenmode bij Louis Vuitton was bepaald niet alledaags. Tal van mede-supersterren bevolkten dinsdagavond de eerste rij, op de openingsdag van de Parijse mannenmodeweek waar deze week de lente-/zomercollecties voor 2024 worden getoond. Een kleine greep uit het publiek: Beyoncé, Jay-Z, Lewis Hamilton, Zendaya en een hoogzwangere Rihanna, die model stond voor het eerste campagnebeeld. De soundtrack kwam natuurlijk uit Williams’ eigen koker (Joy), gespeeld en gezongen door een orkest en een gospelkoor. Er was een nieuw nummer van hiphopduo Clipse doorheen gevlochten en rappers Pusha T en No Malice liepen als model over de catwalk.
Of Williams (50) een spektakel zou neerzetten, was dan ook niet de vraag. Maar hoe zat het met de collectie? Er was enige scepsis toen de muzikant, bekend van producersduo The Neptunes, zijn band N.E.R.D. en monsterhits als Happy, in februari werd aangesteld als creatief directeur van Louis Vuittons mannenmode. Wat moest een van de oudste Franse modehuizen met een Amerikaanse beroemdheid die nog geen mouwpand van een broekpand zou kunnen onderscheiden? Was de hype nu echt belangrijker geworden dan het ambacht? En waarom was er niet gekozen voor een rijzende ster als Martine Rose, Telfar Clemens of Grace Wales Bonner, wier namen allemaal werden genoemd nadat Williams’ voorganger (en vriend) Virgil Abloh eind 2021 aan kanker was overleden.
Het zijn legitieme vragen, al is Williams zeker geen groentje in de mode. Twintig jaar geleden richtte hij samen met de Japanse Nigo (nu creatief directeur bij Kenzo) het streetwearlabel Billionaire Boys Club op, gevolgd door schoenenmerk Ice Cream. Hij was vriend en muze van Karl Lagerfeld, die hij zijn mentor noemde, en ontwierp een basiscollectie voor Chanel. Hij werkte veelvuldig samen met G-Star en Adidas, bracht een parfum uit met Comme des Garçons en ontwierp zonnebrillen voor Louis Vuitton en Moncler.
Maar zijn status als stijlicoon dankt hij vooral aan zijn eigen garderobe, variërend van streetwear met camouflageprint tot een klassiek boucléjasje uit de vrouwencollectie van Chanel, en van een hoge hoed van Vivienne Westwood tot een grappig klein Tiffany-zonnebrilletje met een montuur van diamanten en smaragden.
In zijn eerste collectie voor Louis Vuitton, met als thema ‘LVers’, is dan ook veel van Williams zelf terug te zien. Zijn geliefde camouflageprint werd gecombineerd met Vuittons klassieke schaakbordmotief, met pixelige legeruniformen als resultaat. De varsity-jasjes waren een verwijzing naar zijn middelbareschooltijd in Virginia en er kwamen allerlei hoofddeksels voorbij, van zwarte baretten tot geblokte pilotenmutsen met lange oorflappen. De mannen droegen parels en ander glimmend spul, als sieraden maar ook als borduursel, op zonnebrillen en in de vorm van knopen en sleutelkettingen.
Williams noemde de Pont Neuf, die ook als pixelige print op kleding terugkwam, een metaforische brug tussen Parijs en zijn thuisstaat Virginia. Dat hij twee werelden aan elkaar heeft willen verbinden, wordt ook duidelijk uit het gegeven dat klassieke maatpakken net zo belangrijk zijn als spijker- en trainingspakken, en dat wollen mantels en bomberjacks hand in hand gaan. Het werk van de Amerikaanse kunstenaar Henry Taylor is te zien in de vorm van kleurrijke geborduurde portretjes. De modellen dragen grove laarzen, Mary Janes met witte sokken, zachte berensloffen en natuurlijk sneakers.
In The New York Times vertelde Williams over zijn gesprekken met de familie Arnault, bestierders van het luxeconglomeraat LVMH waar Louis Vuitton onder valt. ‘Ik ben een zwarte man – ze hebben deze plek aan een zwarte man gegeven.’ De Arnaults, zei Williams, weten hoe cruciaal de esthetiek en het geld van de zwarte Amerikaan zijn geweest voor de groei en het imago van het Franse modehuis.
Pharrell Williams is na Virgil Abloh de tweede zwarte man die verantwoordelijk is voor de mannencollecties van Louis Vuitton. Olivier Rousteing staat aan het roer bij Balmain en Ozwald Boateng was hoofd mannenmode bij Givenchy. Maar zwarte creatief directeuren blijven een zeldzaamheid in Parijs, zeker als je bedenkt hoezeer de mode schatplichtig is aan zwarte cultuur: aan de eerste sneakerheads, de kleding die op straat wordt gedragen, aan de ontwerpen van de kleermaker Dapper Dan uit de New Yorkse wijk Harlem, waardoor men sinds de jaren tachtig nog altijd met kleine logootjes bezaaide outfits wil dragen.
‘Ik heb niet aan Central Saint Martens gestudeerd’, zei Williams in Vogue, verwijzend naar de Londense masteropleiding die de meeste topontwerpers per vierkante meter klaarstoomt. ‘Maar weet je, ik heb ook niet aan Juilliard gestudeerd om muziek te maken, en dat is me toch best goed afgegaan.’ Hij benadrukt dat hij zichzelf niet als de baas ziet, maar als leerling.
Op zijn ererondje over de catwalk nam hij dan ook de hele ontwerpstudio mee, voor wie hij een diepe buiging maakte en naar wie hij salueerde. De man aan wie hij zijn show opdroeg – ‘the giant before me, our brother in spirit’ – kon er helaas niet bij zijn, maar Virgil Ablohs nalatenschap lijkt in goede handen.
Met een korrel zout
Pharrell Williams veilinghuis Joopiter organiseert deze week ook een pop-upveiling in Parijs. Er kan onder andere worden geboden op een felgroene Louis Vuitton-tas van MSCHF. Het New Yorkse kunstcollectief maakte eerder Birkenstocks van Hermes-tassen en verknipte een stippenprint van Damien Hirst om de 88 stippen los te verkopen. De Louis Vuitton-tas, voorzien van het bekende monogram, is kleiner dan een zoutkorrel en de koper krijgt er een microscoop bij.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden