De verhalen liepen op The Idol vooruit, met een lange reconstructie in Rolling Stone over ruzies op de set, opgeblazen ego’s, een ontslagen regisseur en een algehele sfeer van misogynie. De productie van de serie, een portret van een ontspoorde jonge popster, bleek zelf te zijn ontspoord. Daarna gingen op het filmfestival van Cannes de eerste twee afleveringen in première, die door de aanwezige filmcritici weinig zachtzinnig werden ontvangen: ‘Slonzige flop!’
Na het zien van de eerste twee afleveringen (van de vijf) is het maar moeilijk te vergeten dat hoofdrolspeler en initiatiefnemer Abel Tesfaye (beter bekend als de Canadese zanger The Weeknd) er mede voor zorgde dat regisseur Amy Seimetz ontslagen werd, omdat haar werk te veel een ‘vrouwelijk perspectief’ toonde.
Over de auteur
Mark Moorman schrijft voor de Volkskrant over series, fotografie en populaire cultuur.
Haar werk werd geschrapt en vervangen door wat crewleden tegenover Rolling Stone omschreven als ‘een verkrachtingsfantasie’. Misschien kan ooit de vergelijking worden gemaakt met wat de visie van Seimetz (van The Girlfriend Experience, een serie over de escortindustrie) was, maar ondertussen zitten we nu met iets dat zich aandient als een kruising tussen Fifty Shades, de mentale problemen van de jonge Britney Spears en dialogen die zijn teruggevonden op de set van een pornofilm. In een wereld die nu wordt gedomineerd door sterke pop- en zakenvrouwen heeft The Idol wel iets van een kostuumdrama uit de popjaren nul van deze eeuw.
Meest geciteerde citaat uit de tweede aflevering: ‘I wanna grab you by the ass while I suffocate you with my cock.’ Maar er zijn veel meer citaten uit te lichten. En wat betreft dat verwijderen van het vrouwelijk perspectief: goed gelukt. The Idol heeft online in ieder geval één onvoorzien genoegen veroorzaakt: de haat-recap, waarin de banaalste dialogen breed worden uitgemeten.
Sam Levinson, die de regie overnam, is ook de man achter HBO-serie Euphoria, en hij is prima in het creëren van een bepaalde vibe, zoals ook bij vlagen wordt gedemonstreerd in The Idol. Zangeres Jocelyn (Lily-Rose Depp) is een wereldster die na de dood van haar moeder/manager op het punt van instorten staat. En komt dat slecht uit, want team-Jocelyn is een comeback aan het plannen. Op het dieptepunt van haar zelfbeeld (als ze zeker 5 minuten in de put zit vanwege een gevalletje wraakporno) komt ze Tedros tegen, die het woord cultleider zo ongeveer op zijn voorhoofd heeft staan. Hij zegt dingen als: ‘There's a powerful voice inside of you. I want to reach down and pull it out.’ Juist. Ook een getalenteerde acteur zou hier met lege handen staan, maar Tesfaye heeft op dit vlak niets te bieden. Zo charismatisch als een matige wandtegel.
Ons hart gaat uit naar Depp, die net als haar personage Jocelyn in een hoogst onbetrouwbare wereld is geland. En we kunnen ons ook niet voorstellen dat de carrière van The Weeknd hiermee wordt geholpen.
★☆☆☆☆
Drama
Vijfdelige serie van Sam Levinson
Met Abel Tesfaye, Lily-Rose Depp, Suzanna Son
Te zien op HBOMax
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden