Wekelijks neemt Bor Beekman, Robert van Gijssel, Merlijn Kerkhof, Anna van Leeuwen of Herien Wensink stelling in de wereld van film, muziek, theater of beeldende kunst.
Iedere keer als ik naar technofestival Awakenings ga, lap ik bij de ingang een bijdrage voor een goed doel. Ik kom naar dat festival als journalist, omdat er vaak mooie verhalen te halen zijn. Ik ben dan welkom, geheel gratis, maar mij wordt een kleine gunst gevraagd, ter ondersteuning van een liefdadigheid.
Het kwam nooit in mij op om daar eens stevig boos over te worden. Ik vond het wel prima. Maar nu blijkt dat ik mij met al die hartelijk gedoneerde bijdragen heb onderworpen aan grove persbreidel, een schending van de persvrijheid. Dat zit zo.
In het muziekjournalistenwereldje ontstond afgelopen week rumoer over het tientje dat Lowlands wil vragen aan iedereen die op de gastenlijst van het festival staat, of dat nu een vertegenwoordiger van de pers is of een anderszins geïnviteerde. Hoge bomen vangen weer veel wind: er zijn dus meer festivals die een goed doel steunen middels donaties van gasten en pers maar je hoorde er niemand over klagen. Waarschijnlijk omdat het niet ging om Het Grote Lowlands. Of omdat er alleen sukkels naartoe gingen zoals ik, met een slecht afgestelde onrechtvaardigheidsradar.
Het Lowlandstientje werd vorig weekend, mede dankzij de rumoerventilator Twitter, een principekwestie. Journalisten moeten zonder tegendienst hun werk kunnen doen, was het idee van onder andere de journalistenvakbond NVJ. Een bijdrage, van welk lullig bedrag dan ook, zou de vrije verslaggeving in de weg zitten. De pers betaalt nooit voor nieuws, is het uitgangspunt. Nieuwsorganisaties als het AD en de NOS zagen zich genoodzaakt een dramatische mededeling te doen, aan Lowlands en de hele samenleving: trekt Lowlands het journalistentientje niet terug, dan volgt dit jaar geen verslag van Lowlands.
Als je gedwongen wordt erover na te denken, wat mij dus overkwam, dan is de kritiek wel begrijpelijk. Inderdaad, het is gek om iemand die komt werken op Lowlands geld te vragen, waarvoor dat ook wordt gebruikt. Je vraagt Billie Eilish ook niet om een tientje, en de barmedewerkers ook niet. Journalisten dus ook niet: jazeker, die zijn ook aan het werk en zitten drie dagen te zweten in een pershok én rennen zo veel mogelijk shows af. Leuk werk, dat wel. Maar werk.
Maar om vanwege dat tientjesbezwaar dan maar geen verslag te doen, dat gaat veel te ver. Ik ging er deze week mee naar mijn hoofdredacteur, om te vragen wat het standpunt van de Volkskrant was in deze zaak. Dat luidt als volgt: het vragen van een bijdrage aan journalisten, ook al is die nu klein en gaat de donatie naar een goed doel, kan de poorten openzetten voor meer belemmerende maatregelen. Dat is een slechte zaak. Maar het tientje is nu geen reden om af te zien van een verslag. Een verslag van een belangrijk cultureel evenement als Lowlands is een verplichting van de krant aan de lezer en het tientje is niet kwalijk genoeg om die verplichting niet na te komen.
De hoofdredacteur kwam met een goede vergelijking. De Volkskrant deed verslag van het WK voetbal in Qatar ondanks de kritiek op de mensenrechtensituatie daar, waar ook uitgebreid over is geschreven. Het was geen optie om geen verslag te doen: de verslaggevingsplicht ging hier boven het principe, overigens ook voor het AD en de NOS. Is een liefdadigheidstientje voor een popfestival nu een belangrijker principezaak?
Ik heb een oplossing en die geef ik aan Lowlands, geheel gratis. Maak de bijdrage vrijwillig. Waarschijnlijk haalt niemand het in zijn hoofd niet te doneren, dus de opbrengst voor het goede doel is hetzelfde. En de principekwestie is van de baan.
Source: Volkskrant