Op 19 augustus speelt het Engelse Luton Town zijn eerste thuiswedstrijd in de Premier League, tegen Burnley. Er moet voor die tijd nog veel gebeuren aan het oude stadion. Buurtbewoners kijken argwanend toe.
‘Het is Luton Town. T.O.W.N. Geen Luton City. En een town is te klein voor Premier League-voetbal.’ Zafar Ali kijkt niet bepaald uit naar het bezoek van Liverpool, Chelsea en Manchester City aan Kenilworth Road, het krakkemikkige stadion van promovendus Luton Town waar de 49-jarige Uber-chauffeur al sinds zijn kinderjaren naast woont. ‘Ik heb gehoord dat ze mijn straat op wedstrijddagen gaan sluiten. Waar moet ik dan mijn auto parkeren? Luton is geen Londen of Birmingham. Als de straten dichtgaan, stappen we naar de rechter.’
Tegen alle verwachtingen in promoveerde de club uit de thuishaven van luchtvaartmaatschappij EasyJet drie weken geleden naar de Premier League, door de play-off-finale na strafschoppen te winnen van Coventry City. Ruim 30.000 supporters van Luton, een stad net boven Londen van 218.000 inwoners, waren op Wembley aanwezig om deze wederopstanding te aanschouwen.
Negen jaar geleden speelden The Hatters, Luton was ooit de stad van de hoedenmakers, nog in de National League, het vijfde niveau van de Engelse voetbalpiramide. Dat verblijf in de wildernis duurde vijf jaar.
Het feest na de onverwachte promotie maakte al snel plaats voor kopzorgen over de praktische uitwerking ervan. Het 118 jaar oude stadion, dat plaats biedt aan 10.037 toeschouwers, is vooral een bedevaartsoord voor voetbalromantici, de enige toeristen in Luton.
De lichtmasten, de afbladderende verf, de arbeiderswoningen die aan de tribunes grenzen, de smalle toegangspoortjes, de aflopende daken en de hoofdingang die onder een viaduct verborgen ligt. Bezoekende fans betreden het stadion door onder de huizen, en bijbehorende achtertuinen, te lopen.
Niet alleen voor Ali, aan Ivy Road, dreigen parkeerproblemen. Wanneer topclubs met twee of drie touringcars arriveren is de parkeerplaats van de club aan Oak Road al bijna vol. Uitbreiden is makkelijker gezegd dan gedaan, want het ligt klem tussen stadion, autoweg en moskee. De werkzaamheden richten zich nu vooral op de aanleg van een perstribune die minimaal vijftig plekken voor schrijvende journalisten moet hebben. Deze komt aan de lange zijde die nu exclusief bestemd is voor bestuursleden en andere Very Important Persons.
Hoe gedateerd Kenilworth Road is, blijkt uit het feit dat er al sinds halverwege de jaren vijftig wordt gesproken over een nieuw stadion. Het is er nooit van gekomen. Kenilworth Road heeft een bewogen geschiedenis. In 1985 was dit het decor van grote rellen tijdens de FA Cup-kwartfinale tussen Luton Town en Millwall, wat tot een tijdelijk verbod op bezoekende fans zou leiden. Tevens was Kenilworth Road het eerste Engelse stadion waar op kunstgras werd gespeeld, een onzalig experiment dat na enkele jaren werd verlaten.
De jaren tachtig, de tijd waarin Luton op het hoogste niveau speelde, de oude Division One, vormden ook de achtergrond van successen, met het winnen van de League Cup in 1988 tegen Arsenal als hoogtepunt. Daarna ging het bergafwaarts. In 2009 degradeerde de bijna failliete club naar de National League, het domein van de semiprofs. Onder leiding van enkele plaatselijke zakenlieden, die een duurzaam en prudent beleid besloten te voeren, werd de weg naar boven ingezet. Het enige dat hetzelfde bleef, was Kenilworth Road.
De 138 jaar oude club hoopt in 2026 naar een nieuw stadion te verhuizen, Power Court. Wat dat betreft komt promotie naar het miljoenenbal iets te vroeg. Niet alle fans zijn vol verwachting.
‘De Premier League draait om geld,’ zegt Angelo, een supporter die al een halve eeuw Luton volgt. ‘Woensdagavond uit bij Barrow-in-Furness, Torquay of Gateshead, dat is puur voetbal. Hoe hoger je speelt, des te duurder het is,’ vervolgt de 54-jarige, een Schotse Italiaan die bij autofabriek Vauxhall en een inmiddels verdwenen brouwerij heeft gewerkt.
Op het clubkantoor is het al weken een gekkenhuis, verzekert persmedewerker Stuart Hammonds. ‘We komen om in de mediaverzoeken. Mijn vakantie? Dat gaat een werkvakantie worden.’
Clubvoorzitter Gary Sweet, die onlangs de Voetbaldirecteur van het Jaar-onderscheiding heeft gekregen, legt uit wat er allemaal komt kijken bij deelname aan de Premier League, een investering van zeker tien miljoen pond. ‘We moeten de lichtmasten vernieuwen, nieuwe dug-outs aanleggen, VAR-camera’s installeren. Zo veel tech! Er moeten meer faciliteiten voor gehandicapten komen.
Op het sportieve vlak zoekt de 40-jarige manager Rob Edwards, die vorig jaar nog werd ontslagen door grote rivaal Watford, ondertussen naar versterkingen, waarbij onder meer de naam van de Nederlander Tahith Chong wordt genoemd.
Het spel van Luton is, net als het stadion, klassiek Engels te noemen, in die zin dat de lange bal absoluut niet wordt geschuwd. Een probleem bij het aantrekken van spelers is het imago van de stad, die in 2004 de eerste prijs won in de satirische stedengids Crap Towns: the 50 worst places to live in the UK.
Luton Town beschikt over een trouwe achterban, die in 2004 de kans kreeg om Ajax met Zlatan Ibrahimovic te zien spelen in een oefenduel (0-4). Zelfs in de vijfde divisie trok het gemiddeld 6.500 toeschouwers. Die komen echter niet uit de buurt van het stadion, een buurt (Bury Park) die voor het grootste deel bestaat uit Britse Aziaten.
‘Normaal gesproken gaan prijzen omhoog voor huizen naast een voetbalstadion, zeker als er uitzicht op het veld is,’ zegt Zafar Ali, ‘maar hier niet. Hier drukt het juist de huizenprijzen. Als er cricket werd gespeeld, ja, dat zou een ander verhaal zijn.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden