‘En dan moet de zomer nog beginnen’, kopt de krant. Dat komt door de gewoonte de ‘langste dag’ als ijkpunt te zien. Maar hoezo laat je iets in het midden beginnen?
Sinds onheuglijke tijden staat de ‘langste dag’ te boek als Midzomer. Die vormt het hoogtepunt van de zomer. Op dezelfde manier is de winter gestructureerd rond de ‘kortste dag’ (Midwinter).
We kennen meteorologisch vier bepalende data per jaar: de kortste dag, de voorjaar-equinox, de langste dag en de najaar-equinox. Deze data dienen het midden van de winter, lente, zomer en herfst te liggen. Als we dit als uitgangspunt nemen, begint de lente dus op om en nabij 4 februari, de zomer op 6 mei, de herfst op 7 augustus en de winter op 6 november. Enkel en alleen de stand van de zon dient bij de seizoensindeling voortaan bepalend te zijn.
Gerhard Elferink, Rhenen
Het aangrijpende artikel ‘Het is goed zo, pap’ beschrijft de wanhopige zoektocht van vader Jan die ondraaglijk psychisch lijdt en in zijn euthanasiewens voortdurend stuit op de onwil en angst van medici om hem te helpen. Het lezen van dit artikel heeft mij opnieuw gesterkt in de overtuiging dat de strijd om op autonome wijze te mogen sterven met behulp van een humaan en vrij verkrijgbaar zelfdodingsmiddel zonder de betuttelende tussenkomst van medici of hulpverleners, in volle hevigheid moet worden voortgezet.
Johan Koeleman, Ooij
Terwijl in landen om ons heen al jaren serieus gesproken wordt over wie het laatste woord heeft over leven en dood, met vrijwel altijd als weinig verrassend antwoord: de persoon in kwestie, zijn we in Nederland nog altijd bezig met ‘ondraaglijk’ en ‘uitzichtloos’ gepolder ter zake.
Henk Vrins, Naarden
Maaike Meijer vindt het goedom te zien dat The Big Lebowski een grote schare jonge mannen als fans heeft, want hoofdpersoon ‘The Dude’ representeert een fijn manbeeld: lief voor vrienden, doet niemand kwaad, kent geen wraakzucht.
Inderdaad, hij probeert nooit overdreven stoer te doen. Maar The Dude heeft er een sport van gemaakt om eindeloos te lummelen en zich aan verantwoordelijkheden te onttrekken: zijn huishouden is een zootje, de wc-bril staat altijd omhoog, blowen op walvisgeluiden is zijn hobby, naast bowlen. Voor wie wel eens in studentenhuizen komt, is die populariteit onder jonge mannen logisch. Je spiegelen aan de overjarige The Dude betekent dat je de stap naar volwassenwording nog hoopt uit te stellen.
Peter Verstraten, Nijmegen
Bij het bezoek van een Caribische delegatie aan Schiermonnikoog kwam de wens vanuit Den Haag ter sprake: het aanleggen van fietspaden op Bonaire. ‘Maar bij ons wordt nauwelijks gefietst’, zei adviseur Gisette Emer, terwijl ze een duin besteeg. ‘Het is veel te warm.’
Nu kan ik me voorstellen dat zij de beklimming maar een warm klusje vond. En als je op Bonaire om drie uur ’s middags de Seru Largu opfietst, zul je ook zweetdruppeltje plengen. Maar je dagelijkse verkeer is op een groot deel van Bonaire prima op de fiets te doen. Ik fiets vanuit een buitenwijk naar mijn werk in het centrum. Dan is de temperatuur nog heerlijk. Bovendien is het grootste deel van de route zo plat als een pannenkoek. Als je een rustig fietstempo aanhoudt (in het Papiaments ‘pòko-pòko’) is het zéker geen warm klusje. Dus Den Haag, kom maar door met het geld.
Peter Stöve, Kralendijk, Bionaire
Goede samenvatting van de chatbotshype. Ik was zelf nieuwsgierig of ChatGPT in staat is kritisch over de eigen reacties na te denken. Ik stelde hem/het/haar de vraag: waar zetelt de ziel? Er volgde een samenvatting van de literatuur die daarover gaat. Aangezien de ziel nergens zetelt, vond ik het zelf een onzinnige vraag. Toen ik vroeg: vindt u de vorige vraag zinnig, kwam hij/het/haar er niet uit. Conclusie: reflecteren over zin en onzin van gestelde vragen is te moeilijk.
Sicco de Jong, Zuidlaren
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden