‘In de foyer van de Stadsschouwburg in Groningen. Het is hier ’s avonds prachtig, als het buiten donker is. In deze schouwburg leerde ik het theater kennen. Ik heb hier beroemde toneelstukken gezien, zoals Dood van een handelsreiziger met gevierde Nederlandse acteurs. Mijn ouders namen me mee toen ik een jaar of 12 was. Toen is mijn liefde voor theater begonnen, later is het mijn vak geworden. Inmiddels kom ik hier zo vaak dat ik een vaste plaats heb op rij negen.’
Wie? Jacques J. d’Ancona (85).
Waar? De Stadsschouwburg in Groningen.
Werkzaamheden? Onder andere: theaterrecensent voor Dagblad van het Noorden, oud-juryvoorzitter bij de Soundmixshow, oud-scheidsrechter bij het top-amateurvoetbal.
‘Stijl betekent voor mij code. Een dresscode bij een première of ontvangst is een code. Toen mijn man Hans Langhout en ik bijvoorbeeld naar de afscheidsplechtigheid van Paul van Vliet gingen, droegen we allebei een donker kostuum met das. We hebben ons voorgenomen dat te blijven doen en ons niet te identificeren met mensen die naar een uitvaart komen in een jeans of op sneakers. Houd je aan de codes, respecteer ze.
‘Stijl is namelijk ook gezag erkennen. Ik heb mijn eigen briefpapier met gouden opdruk en een logo waar brillenpootjes mijn initialen vormen. Daarop schrijf ik met pen een condoleancebrief, of andere brieven die ik belangrijk vind. Ik vind het stijl om niet per mail te condoleren. Ik kan ook genieten van een goed verzorgde uitvaart. De schoonheid zit in de organisatie, in het niet voorbijgaan aan de onontkoombaarheid van het sterven. Dat geldt ook voor bruiloften: die zijn mooi als ze goed georganiseerd zijn, zonder rotzooi. Als er is gedacht aan details en als ordinaire dingen worden vermeden.’
Op mijn plek is een wekelijkse rubriek in Volkskrant Magazine waarin de geïnterviewden, op een mooie locatie, vertellen over hun smaak en voorkeuren op het gebied van kleding, interieur en design.
‘Ik woon met mijn man in Paterswolde. Onze inrichting is een combinatie van antiek en modern. Hans is dertig jaar jonger, maar hij houdt van antiek en ik hou van modern. Hans is een man met stijl en dat uit zich ook in onze kunst. We hebben aan de wanden in ons huis werk hangen van Gerard Koster, Astrid Engels, Gerriet Postma, Petty Harpenau, Corneille, Anton Heyboer, Daan Oude Elferink, Arnold Hendrik Koning en vier bronzen van Marcel Joosen. Hans heeft daarnaast een verzameling Chinees Imari-porselein, en ik heb een verzameling zilver. Hans heeft Russisch servies ingebracht, ik heb modern Italiaans servies in de collectie. Die combinatie van stijlen vormt toch één geheel.’
‘IJdelheid is geen goede eigenschap, maar ik ben wel ijdel. Daardoor kleed ik mij verzorgd en niet te progressief. Ik ben me bewust van mijn leeftijd en positie. Ik ben een onooglijk klein mannetje, dat moet ik me ook realiseren. Niet te opvallende kleding, dat paste dertig jaar geleden ook niet bij mij. Hans corrigeert me waar nodig: ‘Je jasje zit scheef, je kraag zit dubbel, pas op dat je geen vlekken maakt.’ Ik heb geleerd daarmee te leven, hoewel ik niet ontken dat ik eigenwijs ben.’
‘Ik ben 22 jaar voetbalscheidsrechter geweest. Ik hou helemaal niet van het spelletje, maar ik hou wel van organiseren en leidinggeven. Leidinggeven is omgaan met mensen en hun stemmingen. Ik trok weinig rode kaarten, ik probeerde het vaak met een indringende blik af te doen. De controle hebben over het spel is heerlijk.’
‘Ik probeer me als oudere goed te kleden. Ik wil niet in oude pakjes rondlopen, maar modern durven zijn. Dit is een grof geweven, moderne stof. Ik kies hieronder voor een wit shirt en niet voor een motiefje, want ik weet dat ik me als oudere man ook niet te progressief moet kleden.’
‘Ik heb de afwijking dat ik vaak kleurrijke sokken aandoe. Dat is een gekte die ik mezelf toesta. Dit is niet heel smaakvol, terwijl ik pretendeer smaak te hebben. Ik vind dit even gek, even lollig. Ik zorg er wel voor dat het past bij mijn schoenen en broek.’
‘Ten tijde van de Soundmixshow droeg ik markante brillen, tot op het gekke af. Daarin was ik een trendsetter. Ik verdrong andere bekende brillendragers zoals Lous Haasdijk en Lee Towers. Nu is dat wel een beetje afgelopen, en kies ik voor eenvoudige monturen.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden