Sinds 2011 weet de onregelmatig opduikende Brits-Amerikaanse serie Black Mirror (met een wisselend aantal losstaande afleveringen per seizoen) precies onze pijnplekken te vinden als het gaat over het gevoel dat we de technologie in ons leven niet meer in de hand hebben.
Zo liep aflevering 1 uit het derde seizoen (2016), Nosedive, maar net voor muziek uit waar het ging over de rol die sociale media in ons leven zijn gaan spelen.
Over de auteur
Mark Moorman schrijft voor de Volkskrant over series, fotografie en populaire cultuur.
Bij de recente lancering van het AI-programma ChatGPT waren de verwijzingen naar Black Mirror niet van de lucht, zonder uitzondering met de strekking: de toekomst is gearriveerd en dat kan niet goed aflopen. Black Mirror heeft van het unhappy end dan ook een handelsmerk gemaakt; elke aflevering een andere dystopie die als een dreun kan aankomen.
Het zesde seizoen bestaat uit vijf afleveringen, die met Netflixgeld langzamerhand de production value van een korte speelfilm hebben. De kortste aflevering duurt 42 minuten, de langste 80. De scenario's komen van de Britse showrunner Charlie Brooker, die een duivels gevoel voor humor verbindt aan een diep inzicht in de achteloze manier waarop we onze door technologie gedreven levens leiden.
Het seizoen begint met de opmerkelijke aflevering Joan is Awful, waarover ongetwijfeld, en in de beste Black Mirror-traditie, nog lang zal worden nagepraat. Zonder te veel te verklappen gaat de aflevering over Joan (Annie Murphy) die in de techindustrie werkt en na een zware dag op kantoor thuis haar favoriete streamingdienst opzoekt. We herkennen onmiddellijk het logo van Netflix, dat hier als ‘Streamberry’ door het leven gaat.
Streamberry kondigt een nieuwe serie aan met de titel Joan is Awful, waarbij Joan op de bank tot haar verbijstering ontdekt dat de eerste aflevering een dramatisering is van de dag die zij zojuist op haar werk had, maar dan met Salma Hayek in de rol van Joan. WTF, inderdaad. Met dit bizarre uitgangspunt slaat de aflevering allerlei groteske richtingen in, met een opmerkelijke rol van Hayek, die hier een versie van zichzelf speelt.
Wat de satire van Brookner ook hier weer zo sterk maakt is dat die groeit door onze alledaagse onrust over bijvoorbeeld het akkoord gaan met voorwaarden van een internetdienstaanbieder zonder ze te lezen. Wat nu, als we hiermee onze ziel aan de duivel verkopen, omdat we geen zin hebben in een dik juridisch document, maar wel op de bank naar een serie willen kijken?
Het feit dat we Black Mirror zelf dan weer op Netflix bekijken is precies die zwarte spiegel die Brookner ons wil voorhouden.
Let ook op de twee lange afleveringen Beyond the Sea, over kunstmatige intelligentie, en Demon 79, over, jawel, Boney M en de Apocalyps.
★★★★☆
Drama, van Charlie Brooker en Annabel Jones.
Vijf afleveringen van wisselende lengte.
Met Aaron Paul, Zazie Beetz, Annie Murphy, Paapa Essiedu.
Te zien op Netflix.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden