Het is tijd om problematiek aan te roeren die nog te veel in de taboesfeer zit, namelijk de vermaledijde combinatie van de smartphone en de stoelgang. Filosoof Lena Bril behandelde die in regel 4 van haar 34 etiquetteregels voor beschaafd smartphonegebruik: ‘Neem je smartphone gerust mee naar de wc.’ Haar toelichting bevatte een disclaimer: ‘Zolang je de wc niet onnodig lang bezet houdt.’ Daar zit het probleem.
Eerst even een disclaimer van mij: ook in analoge tijden had je mensen die langer op de wc doorbrachten dan de stoelgang vereiste, met name in de leeftijdscategorie 12 tot 18 jaar. Je had er die er proefwerken leerden, je had er die er Popfoto lazen, je had er die er stripboeken neerlegden. Maar stripboeken vermochten niet wat smartphones vermogen, namelijk mensen zodanig een andere wereld binnenzuigen dat ze de wereld om zich heen vergeten.
Columnist Marcia Luyten schreef over haar puberkinderen die ‘uren’ met de gift van Silicon Valley op het toilet kunnen doorbrengen met de deur op de slot: ‘Nadat ik van buiten door het badkamerraam naar binnen had gegrijnsd en gewezen op de telefoon in hun hand, is nu altijd het gordijn dicht.’ Wij hebben geen badkamergordijn, maar wel een puberdochter. Die kan ook de tijd nemen voor toiletbezoek als haar schermpje erbij is.
U kunt nu zeggen: ‘Laat die pubers toch lekker op de wc zitten.’ Dan moet u zich even de situatie voorstellen van mensen die een toiletblok met dertig pubers delen. Ik hoorde van een docent dat ze tijdens de pauzes tegenwoordig een fors ommetje maakt naar een toilet dat niet door leerlingen wordt gebruikt, omdat de wc’s in het toiletblok vlakbij haar klaslokaal tijdens de pauzes nooit meer vrijkomen. Ze vertelde óók dat ‘het vermogen tot doortrekken’ bij pubers achteruit gaat. Mijn verklaring daarvoor is dat doortrekken bij ‘de gewone wereld’ hoort, en die vergeet je als je in de wereld van het schermpje vertoeft.
Source: Volkskrant