In het opinieartikel van Kees Verhoeven en Mark Thiessen over artificiële intelligentie wordt het risico genoemd dat AI tegenover de mens komt te staan. Dit zou je ook als een kans kunnen zien. Zo goed zijn we als mensheid toch ook weer niet bezig.
Aart Balt, Houten
Mark Thiessen en Kees Verhoeven roepen de Nederlandse politiek op om actie te ondernemen om de gevaren van AI onder eigen Nederlandse controle te brengen. Ik constateer overal om me heen dat het beteugelen van AI heel veel angsten en emoties oproept. Vanuit dat oogpunt kan ik de noodkreet van Verhoeven en Thiessen goed begrijpen. Echter, ik denk dat dit probleem veel te groot is om op nationaal niveau aan te pakken.
Dit moet op internationaal niveau worden aangepakt en dat gebeurt ook, daar moeten we niet aan voorbijgaan. Qua regulering zijn er ‘de Europese school’ met de EU AI Act en nieuwe wetgeving waar toepassingen in risicocategorieën worden ingedeeld en sommige toepassingen worden verboden, omdat ze mensen kunnen beschadigen. Daarnaast is er de ‘UK/US school’, die boven de bestaande wetgeving weinig nieuwe wetgeving wil invoeren, maar waar je wel moet uitleggen dat je toepassing eerlijk en transparant is en er mogelijkheden zijn om de maker makkelijk aan te spreken op fouten (accountability). De UK/US benadering wil vooral innovatie stimuleren.
Beide benaderingen staan nog in de kinderschoenen, niemand weet nog goed welke methode effectiever zal zijn, dat is afwachten. Toezicht houden en handhaving zal voor beide systemen een enorme uitdaging worden, qua kennis, capaciteit en kosten. Laatst, op een internationaal congres voor studenten die bezig zijn met het schrijven van hun proefschrift over het verstandig gebruik van AI, heb ik gevraagd hoe zij er over dachten. De meeste studenten hadden een lichte voorkeur voor de Europese benadering, omdat het minder algemeen is en meer toegespitst is op AI. Overigens, bijna niemand was bang dat AI tot heel gevaarlijke dingen zou kunnen leiden. Daar denk ik zelf anders over.
Marc Salomon, hoogleraar Decision Sciences aan de Universiteit van Amsterdam
De robot die van alles wat hij tegenkomt paperclips maakt en daar niet meer mee ophoudt (Nick Bostrom, 2014) is bedacht door een filosoof om de ultieme domheid van AI te illustreren.
De explosie van mobielgebruik en schermkleverij, die we allemaal dagelijks om ons heen zien, heeft mij ervan overtuigd dat we niet zozeer te maken hebben met kunstmatige intelligentie, maar met kunstmatige debiliteit. Het knip- en plakwerk van ChatGPT in afgekeurde afstudeerscripties getuigt ook al niet van veel intelligentie.
Wie bang is voor AI zoals Verhoeven en Thiessen en ‘help’ roept, heeft niet goed om zich heen gekeken. Help moet je roepen bij AD: artificiële debiliteit. Computers zijn altijd dom, mensen zijn soms slim en soms dom en dat blijft zo.
François Dumoulin, Hengelo
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden