N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Mark Rutte had al een paar keer gezucht. Hij had zijn lippen nog veel steviger op elkaar geklemd dan toen hij Nederland in december toesprak over het slavernijverleden. Hij had ook al drie keer „ten diepste” gezegd. Zo overtuigd was hij ervan dat het kabinet nog maar één kans had om het goed te doen voor de Groningers. En toch: in de grote debatzaal van de Tweede Kamer, vorige week woensdag, leek niemand te denken dat hij écht geraakt was door de ellende die de gaswinning in Groningen had aangericht.
Voor zijn boek Supergaaf! De overtuigende taal van Mark Rutte had docent Nederlands Robbert Wigt zo’n beetje elk optreden van Rutte geanalyseerd. Hij volgde nu ook het debat over Groningen en zag dat het niet uitmaakte welke taal Rutte gebruikte: niets hielp. „Als het over pijn van mensen gaat”, zegt Robbert Wigt na het debat, „heeft hij het lastig. Dan wordt hij rationeel, praktisch. Er is iets heel erg misgegaan en dat moet worden opgelost. Daarna wil hij verder. Maar het leven van die mensen staat op z’n kop.”
Rutte zei tegen Mirjam Bikker van de ChristenUnie dat „iedereen anders tikt”. „Ik ben niet iemand die snel tranen laat zien en mevrouw Bikker volgens mij ook niet, dus laten we dat niet in elkaar gaan stimuleren.” „Maar waarom níét?” vindt Robbert Wigt. „Hij had ook even stil kunnen zijn. Bedenk eens hoeveel indruk dát zou hebben gemaakt, dat de premier een tijdje stil was.”
In de verkiezingscampagne van 2021 had Rutte bij RTL tegenover Kristie Rongen gestaan, die zwaar had geleden onder het Toeslagenschandaal. Ze wilde van Rutte weten waarom hij niet was opgestapt en Rutte zei dat er in zijn tijd als premier „ook veel goed” was gegaan. In het debat over Groningen gebruikte hij bijna dezelfde woorden: de gaswinning had Nederland „ook veel moois” gebracht. Daarna gebeurde het nog een keer, zag Robbert Wigt. Bij RTL zei Rutte: „Het laatste wat ik zal doen, is aan u vragen om de politiek of mij als eindbaas van de politiek weer te vertrouwen.” En op woensdag: „Ik ga niet aan de Groningers vragen om mij weer te vertrouwen.” Dat was „het laatste” wat hij ging doen.
Kamerleden zagen hoe Rutte na het debat bij CDA’er Eline Vedder kwam staan. Ze is nieuw en in haar eerste optreden in de grote zaal was ze fel geweest tegen Rutte, ze vond hem „technocratisch”. Rutte gaf haar een hand en maakte een diepe buiging. Eline Vedder glimlachte, ze leek gevleid.
„De emotie enthousiasme”, zegt Robbert Wigt, „ligt hem veel beter dan verdriet.”
Als auteur van Supergaaf! was hij begin maart uitgenodigd in het Torentje. Rutte had het niet gelezen, maar dat iemand de moeite had genomen om zijn taal te onderzoeken, noemde hij „een enorme eer”. Precies de woorden die Robbert Wigt had voorspeld, in het laatste hoofdstuk. Hij had hard moeten lachen. Rutte ook.
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC