Het was een bijzondere week in Le Mans. De hele week stond in het teken van het honderdjarige jubileum – het was niet de honderdste race – van de 24 uur van Le Mans. Daarnaast zorgde een vol Hypercar-veld van zestien deelnemers van zeven verschillende fabrikanten voor de nodige hype in aanloop naar de langeafstandsklassieker. Bovendien was dit het afscheid van de GTE-klasse op Le Mans, aangezien deze volgend jaar wordt vervangen door de LMGT3.
Bij de GTE Am ging veel aandacht uit naar de #33 Corvette Racing. Het was – op de aangepaste NASCAR Cup van Hendrick Motorsports na – de enige Chevrolet op het Circuit de la Sarthe en het Amerikaanse merk had er sinds 2015 geen zege meer gepakt. Nicky Catsburg, Ben Keating en Nicolas Varrone waren erop gebrand om daar verandering in te brengen. Dat begon sterk met de pole-position, maar al in de eerste anderhalf uur liep het team tegen problemen aan. De Corvette C8.R GTE stond bijna tien minuten in de garage en lag twee ronden achter de leider. In het competitieve GTE Am-veld slaagden ze er alsnog in om die achterstand om te buigen in een klinkende zege. Een belangrijke voor Corvette, maar ook voor Catsburg, die de 24 uur van Le Mans na vier eerdere pogingen op zijn lijstje kan zetten.
"De race was echt bizar", blikt Catsburg in gesprek met Motorsport.com terug op de 24 uur van Le Mans. "We hadden allemaal iets van: het wordt onmogelijk, dat lukt niet meer", doelt de coureur uit Amersfoort op het moment dat ze vroeg in de race terugvielen. "Dat het dan toch lukt, is gewoon bizar. Ik vraag me nog steeds af hoe we dat gedaan hebben. Het was een crazy race. Uiteindelijk weten we 'm te winnen. Dat is natuurlijk megagaaf."
Die problemen in het begin kwamen voor Corvette als een verrassing. Catsburg legt uit dat het om 'een soort van bevestiging van een damper' ging. "Dat was een onderdeel dat eigenlijk nog nooit kapot is gegaan in al die jaren dat deze auto meedoet. Dat was dus heel bijzonder. We zeggen altijd dat het een mechanische sport blijft. Dat blijkt ook maar weer: het kan misgaan op zoiets onzinnigs. Maar dat hebben we vervangen en daarna is het nooit meer kapotgegaan. Het waren nieuwe onderdelen, dan kan het zijn dat een daarvan niet helemaal 100 procent was. Dan gebeurt zoiets. Het is echt bizar eigenlijk."
Nicky Catsburg, Ben Keating en Nico Varrone kwamen vroeg op twee ronden achterstand op Le Mans.
Foto: Alexander Trienitz
Met twee ronden achterstand vroeg in de race was het voor Catsburg, Keating en Varrone des te belangrijker om foutloos te blijven, wilden ze kans maken op de zege. Dat ze zo overtuigend terug wisten te slaan, had volgens Catsburg twee redenen. "Eén ronde is er een safety car geweest, de andere ronde was echt puur de pace", legt hij uit hoe het team van twee ronden achterstand naar een strijd om de zege ging. "Zeker 's nachts, met het gekke weer, waren we gewoon echt heel snel. Daarnaast heeft het team heel vaak de juiste calls gemaakt voor wat betreft pitstops. Daar hebben we echt stappen gemaakt. Op een gegeven moment zeiden ze tegen mij: 'Je ligt P3 nu.' Ik zeg: 'P3? Maar dan met een ronde achterstand?'", vroeg de Nederlander aan het team, waarop ze lieten weten dat het daadwerkelijk in de ronde van de leider was. "Ik dacht van 'hè, hoe kan dat nou?' Dat was wel een verrassing, dat was super."
Wat de race een stuk uitdagender had kunnen maken, is de stop/go-penalty waar plots voor gevreesd werd. Keating had namelijk niet genoeg afgeremd voor de gele vlaggen in de laatste training, waardoor de wedstrijdleiding ze een stop/go-penalty van vijf minuten oplegde. Er ontstond verwarring over wanneer deze ingelost moest worden, maar volgens Catsburg was er nooit een dreiging dat deze in de race moest worden ingelost. "Dat was heel raar eigenlijk, hoe dat is gegaan. Ben had in een training inderdaad niet genoeg afgeremd voor de gele vlaggen. Toen kregen wij die straf, maar die was tijdens die training al ingelost. Dus er was nooit sprake van geweest dat dat tijdens de race moest gebeuren. Alleen waren er enkele media die dat zo hadden opgepakt. Toen werd dat ineens een heel ding. Dat kwam helemaal nooit ter sprake", benadrukt de Le Mans-winnaar.
Met zijn zege op Le Mans is Catsburg de tiende Nederlander die erin slaagt om de 24-uursrace te winnen. Hij voegt zich aan het rijtje Gijs van Lennep (twee keer), Jan Lammers, Patrick Huisman, Peter Kox, Jos Verstappen, Jeroen Bleekemolen, Peter van Merksteijn, Ho-Pin Tung en Robin Frijns. "Dat is absoluut gaaf", reageert Catsburg wanneer hij dat hoort. "Ik was al heel lang op zoek naar [de zege op] Le Mans. De andere grote 24-uursraces heb ik al gewonnen. Ik wilde heel graag dat lijstje compleet maken. Nu heb ik dus Daytona, Nürburgring, Spa en Le Mans. Dat is supergaaf. Dat de [zege op de] Nürburgring en Le Mans nu in hetzelfde jaar komen, dat is ongelofelijk. Je hebt enkele jaren dat je helemaal niets wint, dit jaar winnen we alles. Dat is echt wel heel cool."
Waar Max Verstappen in de Formule 1 zeer succesvol is, kent Catsburg op zijn beurt ook een ijzersterk jaar in de langeafstandsracerij. Hij kroonde zich begin dit jaar tot Asian Le Mans-kampioen, won eerder al de WEC-races op Sebring en Portimao en schreef in mei voor de tweede keer de 24 uur van de Nürburgring op zijn naam. Nu daar ook nog eens de 24 uur van Le Mans bij komt, rijst de vraag wat er nog meer in het vat zit voor de Nederlander in dit gouden jaar. "Ik hoop dat het helemaal niet ophoudt!", lacht Catsburg. "Maar de realiteit is natuurlijk anders. Het gaat een keer ophouden. Ik dacht zaterdagavond dat het nu zou ophouden met die twee ronden achterstand. Maar dat is toch nog gelukt, dus geef nooit op. De 24 uur van Spa komt eraan, wie weet kunnen we die ook nog winnen!"
Deze editie van de 24 uur van Le Mans kenmerkte het einde van de GTE-klasse op het Circuit de la Sarthe. Volgend jaar neemt de LMGT3-klasse het over, tot lichte teleurstelling bij Catsburg. "De GTE-klasse ga ik absoluut missen", stelt hij. "Het is een van de weinige GT-klassen waar je geen ABS hebt. Op Le Mans is het remmen gewoon echt heel moeilijk. Je komt van een heel hoge snelheid, hebt weinig aerodynamica en je moet afremmen tot Mulsanne- of Arnage-snelheid. Dat is langzaam. Dat is heel erg moeilijk. Dan is het extra belonend als het lukt. Het is heel jammer dat de GT3's ABS hebben - maar goed, ik rijd al jaren in GT3's, dat is ook hartstikke gaaf. Alleen is dat gewoon een minpuntje ten opzichte van de GTE. Dus ik ga de GTE wel degelijk missen."
Catsburg nam vijf keer deel aan de 24 uur van Le Mans en deed dat telkens in de GTE-klasse. Als hij volgend jaar wil meedoen aan de langeafstandsklassieker, zal dat dus in de LMGT3, LMP2 of Hypercars moeten gebeuren. "Dat zou ik zeker leuk vinden om te proberen", doelt hij op de prototypes. "Maar ik denk dat het realistischer is om te zeggen dat het met een GT3 zal zijn. Maar ik weet nog niet hoe dat er precies uit gaat zien. Het houdt natuurlijk een beetje op om daar met fabrieksteams naartoe te gaan. Dat zullen dus klantenteams gaan worden van Corvette. Dat is voor hun voor het eerst, dat ze klantenteams hebben. Ik weet niet zozeer of ik daar veel bij betrokken zal zijn. Ik heb eerlijk gezegd nog geen idee of ik volgend jaar naar Le Mans ga, maar dat is natuurlijk wel de bedoeling. Dat zou ik wel heel leuk vinden. Dus wie weet. Maar waarin, dat weet ik nog niet precies."
Source: Motorsport