N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Toen onze kinderen nog klein waren stopten we tijdens het fietsen vaak om te keuvelen met de koeien. „Mijn papa spreekt koeientaal”, vertelden ze trots op school. De puberteit deed alle geloof in deze toch wel bijzondere gave in één klap verbleken.
Vanochtend, tijdens een wandeling langs de velden van de Utrechtse Heuvelrug, werd mijn aandacht getrokken door een gezin met twee kinderen én een paar koeien. De vader, druk in gesprek met een bruin gevlekte, voor de kinderen heel normaal. Koeientaal, nooit weggeweest.
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC