Kijk dan, zegt mijn oudste dochter en ze maakt een radslag dwars door de stralen van de fonteintjes op het plein. Kijk ons dan, zeggen de glanzend groene bladeren aan de bomen. Kijk ons ook, zeggen de jongens die elkaar bekogelen met waterballonnen. Kijk, zeggen de paarse en groene hoofddoeken van de vrouwen op het bankje. Vergeet ook niet naar ons te kijken, zeggen mijn naakte tenen die het hele jaar in sokken hebben gezeten. Nee dank je, jullie sla ik even over.
Hoor je mij, vraagt de kwetterende vogel nog voor de zon op is. Kijk mij dan, zucht de lege blauwe lucht. Kom eens dichterbij, zegt het heldere, koele water van het duinmeer. Check dit, zegt mijn jongste dochter, die ik nog nooit check dit heb horen zeggen. Kijk mij, zegt de bilspleet van de zwemmer die zich aan het omkleden is. Kijk ons nou toch eens, zeggen de tientallen piepkleine kikkervisjes die aan de oever van het meertje hun eerste zwemslagen oefenen. Kijk mij, zegt de vuurrode bikini op de spierwitte huid van een jonge vrouw. Wil je nu eens kijken dan, vragen mijn tenen. Nee, nog steeds niet. En mij, heb je mij gezien? vraagt de Dopper-waterfles die altijd en overal omvalt en nu blijkbaar niet helemaal goed dicht zit waardoor hij water lekt in de tas. Kijk eens, zeggen alle mensen op Instagram, wat voor geweldige dag wij hebben, nee maar echt.
Hoor je mij, vraagt het boertje dat mijn dochter laat als ze net kopje onder is gegaan en per ongeluk wat water binnen krijgt. Zie je ons ook, vragen de libelles die net zo blauw zijn als de lucht en vlak over het water scheren. Kijk mij, zegt de moeder die haar kindje in de lucht gooit en weer opvangt en weer in de lucht gooit en weer opvangt. Check ons, zeggen de enorme bovenarmen van de jongen die uit zijn auto stapt. En ons ook, zeggen de billen van het meisje, die net onder haar korte broekje vandaan komen. Check ons dan nou ook even, zeggen mijn tenen. Nee, rot op.
Ruik je mij, vraagt de barbecue van de buurman. En hoor je ons, vragen de bassen van het festival in de buurt. Kijk ons eens gaan, zeggen de twee flessen koude prosecco in de armen van het meisje dat haastig door de supermarkt loopt. Kijk dan, zeggen de blubberbuiken, de flubberarmen, de moedervlekken op de benen, de sixpacks en de knokkelknieën. Kijk mij, zeggen de diepe decolletés, de rode nekken, de glimmende kale batsen, de nieuwe tatoeages, de ruwe enkels en de gebeeldhouwde billen. Kijk mij, zegt de zomer, ik ben er weer.
Source: Volkskrant