Het is goed mogelijk dat u ze nog nooit heeft gezien, ook al zijn het vier van de meest bekeken kinderen van Nederland: Luan (10), Lucilla (8), Luxy (5) en Lucius (1). Nee, u behoorde vast niet tot de miljoenen nieuwsgierigen die de kinderen als verfrommelde roze wurmen ter wereld zagen komen. U bent geen getuige geweest van het doorknippen van de navelstrengen, van de allereerste keer dat ze uit de borst dronken, van hun waterpokken, kapotte knieën, verjaardagen, tranen, griepjes, vakanties en bloedneuzen.
De ouders van de Lu’tjes, zoals de kinderen soms worden genoemd, begonnen tien jaar geleden met het delen van hun dagelijks leven onder de naam De Bellinga’s. Het gemiddeldste gezin van Overijssel heeft nu 641 duizend YouTube-abonnees en de kinderen hebben daarnaast ieder een eigen kanaal. De populairste video, van een intieme pakjesavond, werd 7,2 miljoen keer bekeken. De geboorte van Luxy staat met 5,5 miljoen views op nummer twee.
Er moet natuurlijk ook nog content worden gemaakt voor op TikTok en Instagram, de kinderen brengen liedjes uit en er is een Bellinga-boek waarmee fans ‘dichterbij dan ooit’ kunnen komen. Vorige week kwam de trailer van Vakantie op stelten uit, de tweede bioscoopfilm van de familie. De eerste trok honderdduizend bezoekers, er is een markt voor.
Als het gaat over familievloggers en of het wel zo kies is om kinderen hun jeugd te laten acteren in plaats van beleven, gaat het meestal over de grens tussen gezamenlijke hobby en kinderarbeid, over wanneer je je kroost als melkkoe gebruikt (de Bellinga’s verhuisden van een huurwoning naar een villa met tennisbaan en binnenzwembad). Over duidelijke regelgeving zit men al jaren met de handen in het haar.
Wat lang onderbelicht is gebleven, is de invloed van het ontstellende gebrek aan privacy. Maar nu worden de eerste kinderen van influencerouders volwassen en hun getuigenissen beginnen binnen te druppelen. Op discussieplatform Reddit bijvoorbeeld, waar een 17-jarige telg uit een vlogfamilie vertelt hoe ze elke morgen wakker werd gemaakt met een camera in haar gezicht en zich alleen nog veilig voelde op de wc met het licht uit.
Of bij Teen Vogue, dat in maart een veelbesproken artikel publiceerde met de titel ‘Influencer Parents and The Kids Who Had Their Childhood Made Into Content’. Aan het woord komt onder anderen ‘Claire’, een anonieme tiener uit een populaire vlogfamilie die sterk overweegt om het contact met haar ouders te verbreken als ze straks op zichzelf woont.
The Atlantic publiceerde een paar weken geleden ook een verhaal over onlinekindsterren die met wrok terugkijken op hun jeugd, onder de kop ‘The First Social-Media Babies Are Growing Up And They’re Horrified’. Een van de geïnterviewden is de 24-jarige Caymi, wier complete jeugd op Facebook werd uitgevent: baddersessies, auto-ongelukken, bacteriële infecties. Caymi verbrak het contact met haar moeder en zet zich nu in voor andere kinderen die het slachtoffer zijn van deeldrift. In een rechtbank in Washington pleitte ze eerder dit jaar voor een wet die ervoor moet zorgen dat 18-jarigen hun ongewenste digitale voetafdruk kunnen uitwissen.
Ter ere van Luan Bellinga’s tiende verjaardag werd zijn geboorte nog maar eens op YouTube gedeeld. De honderdduizenden kijkers zijn bijzaak, beweren zijn ouders in een bijschrift. Ze maken de vlogs voor zichzelf, om ‘herinneringen te kunnen opslaan voor ons en de kinderen voor later’. Nog acht van die verjaardagen en Luan is volwassen. Zijn jeugdherinneringen zullen voor altijd van iedereen zijn.
Source: Volkskrant