Denzel Dumfries (Inter Milaan)
‘Dempie’ noemen ze Denzel Dumfries bij Internazionale. De Nederlander is daar niet zo tevreden over, hij vindt zijn bijnaam eigenlijk ‘wat soft’.
Het kan zomaar dat Dumfries iets futiels opblaast tot iets heel erg vervelends waar hij zich zich kwaad om maakt. Boosheid is de kracht van de 27-jarige rechtsback. Het bracht hem naar het Nederlands elftal en de Champions Leaguefinale met Internazionale. Nooit was hij de gepolijste diamant, geen profclub nam hem op in de jeugdopleiding. Hij leek veroordeeld tot het amateurvoetbal.
Bij zijn eerste profclub Sparta werd hij uitgelachen door medespelers nadat hij had gezegd een jaar later Champions League te zullen spelen. In gesprek met oud-ploeggenoten bij Sparta Thomas Verhaar en Bart Vriends in de Cor Potcast vertelde hij dat dit hem enorm motiveerde. ‘Ik was zeker niet de beste, ook niet bij Sparta. Maar altijd als iemand iets zei, als iemand me uitlachte, werd ik boos. Het gevoel dat ik toen had, daar kan ik nog steeds nu kwaad om worden. Kan ik gewoon een nacht niet door slapen. Dat is heel bizar, maar dat is echt zo.’
Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft sinds 2015 over voetbal voor de Volkskrant. Hij werkte ook voor diverse sportprogramma’s op televisie.
Dumfries struinde internetfora af waar Sparta-supporters hun ongezouten mening over hem gaven. Ene Michel schreef vaak dat hij er niets van kon, het Sparta-shirt niet waard was en ‘nog wel ergere dingen’. Tot op de dag van vandaag dwalen die teksten door zijn hoofd.
Zelfspot
Soms toetst hij zijn eigen naam in op de zoekbalk van Google of Twitter. ‘Het is een tic die ik niet kan stoppen. Dan zie je wat ze zeggen tijdens wedstrijden. Ik heb veel zelfspot, hoor, negen van de tien keer begrijp ik het, denk ik: hij heeft gelijk.’ Tegelijkertijd denkt hij: wacht maar, ik kom er toch wel, in de absolute top en dan pak ik je terug. ‘Ooit ga ik die Michel met zijn achternaam noemen in de media.’
Na een jaar met Sparta in de eredivisie ging hij naar Heerenveen. Tegen toenmalig technisch directeur Gerry Hamstra zei hij terwijl de inkt onder zijn vierjarige contract nog nat was: ‘Ik speel hier maar een jaar, hoor.’
In positiespelletjes werd hij horendol getikt. Hetzelfde gebeurde bij zijn eerste training voor het Nederlands elftal. ‘Jullie spelen bij Heerenveen zeker nooit positiespel’, beten collega’s hem toe. In het hoofd van Dumfries begon het te koken. Bij de partijtjes vloog hij erop, zijn uitverkiezing alsnog volledig waarmakend.
Na een jaar Heerenveen kocht PSV hem al en gloorde inderdaad de Champions League. Nog was Dumfries niet blij, vertelde hij tot hilariteit van zijn toehoorders in de Cor Potcast: ‘Ik kwam boos aan, dacht: waarom hebben jullie mij niet direct van Sparta gekocht? Dat zat best diep.’
Hij oogstte steeds meer waardering, zeker na het EK dat in de zomer van 2021 gespeeld werd. Hij zat te huilen ‘als een baby’ in zijn auto toen hij hoorde dat hij ervoor geselecteerd was. Doordat bondscoach Frank de Boer 3-5-2 speelde, was Dumfries vaak een veredelde rechtsbuiten. Zo’n technisch matige voetballer als verkapte aanvaller, daar kwam aanvankelijk weer commentaar op. Maar Dumfries was zowat de enige positieve Oranje-noot op dat toernooi en verdiende een transfer naar de Italiaanse kampioen Internazionale, dat 15 miljoen voor hem neertelde.
Negatieve commentaren waren er nauwelijks meer. ‘Ik heb altijd gevochten tegen mensen die niet in mij geloofden. Toen mensen wel in me gingen geloven, moest ik mijn mindset veranderen.’
In Italië gaat de lijn niet meer zo steil omhoog. In tegenstelling tot landgenoot Stefan de Vrij is hij meestal wel basisspeler dit seizoen, maar geregeld ook invaller en viermaal kwam hij helemaal niet in het veld. Na zich op de bank te hebben verbeten, laat hij vaak looptrainer Errol Esajas naar Milaan vliegen om met boze blik een stevige sessie af te werken.
Hij zocht ook weer contact met Patrick Woerst, die hem al eens eerder privétraining gaf. Woerst: ‘Wat ik doe is hem helpen voorwaarden te scheppen om de juiste keuzes te maken. Hoe en wanneer en hoe vaak kijk je om je heen? Hoe positioneer je je in welke situatie? Hoe communiceer je non-verbaal wat je wil?’ Woerst gebruikt video-analyse, data, maar geeft ook individuele trainingen. ‘Dan vlieg ik naar Milaan en huren we ergens een veldje.’
Al sinds zijn Sparta-tijd werkt Dumfries ook met een sportpsycholoog Annemieke Zijerveld. ‘Het is soms niet makkelijk om voetballer te zijn’, vertelde Dumfries tijdens het WK. Met Zijerveld zoekt hij juist naar innerlijke rust. Maar gaat het te makkelijk, gaat het te goed dan denkt hij weer terug aan bijvoorbeeld die ene directeur van FC Dordrecht die hem niet op stage wilde. Of aan Michel, de criticaster uit zijn Sparta-tijd. Dan wordt hij boos en kan hij er weer tegenaan.
De laatste keer dat Nathan Aké boos was? Zijn ruim drie jaar oudere broer Cédrick zegt na lang nadenken: ‘Goh, ik kan het me niet herinneren. Hij was een keer teleurgesteld, toen hij net bij Manchester City zat doordat hij steeds blessures had. Maar boos is-ie eigenlijk nooit.’
Aké had er gedurende zijn loopbaan alle reden toe. Pas dit seizoen wordt de 28-jarige verdediger op waarde geschat als internationale topspeler.
Manchester City-manager Josep Guardiola: ‘Hij is een uitzonderlijke kerel. Er was een periode dat hij niet speelde en hij klaagde nooit. Dat zijn de spelers die je als trainer wilt hebben. Hij verdient al het goede in het leven. Hij houdt de zwaarste tegenstanders in de Premier League in toom. Nathan is goed in de duels en zijn kracht bij dode spelmomenten is een bonus.’
Aké speelt veel dit seizoen, als linksback, als linkercentrumverdediger of in een soort rol daar tussenin. Hij is leergierig, leest het spel voortreffelijk, stelde scout Piet de Visser, die hem op zijn 16de van Feyenoord naar Chelsea haalde. De Visser heeft zich er altijd over verbaasd dat trainers van topclubs Aké maar geen echte kans gaven.
Pas na drie huurperiodes aan kleinere clubs en zelfs een verkoop aan degradant Bournemouth nam Manchester City hem in 2020 over voor 45 miljoen euro. De lichtblauwe formatie van Guardiola jaagt op de treble; FA Cup, landstitel en Champions League. De eerste twee prijzen zijn al binnen.
Op het voorbije WK ontpopte Aké zich geruisloos tot beste speler van Oranje. Tijdens het echec tegen Frankrijk (4-0) eind maart bleef alleen de Voorburger overeind, zag bondscoach Ronald Koeman die vooraf was gebeld door Guardiola. ‘Hij zei: pas op met Nathan. Dat zegt iets over hoe hij zich op dat niveau staande houdt, bij zo’n manager. Hoe goed hij zich heeft ontwikkeld. Hij is voor iedereen een voorbeeld.’
Kijkend naar zijn broertje ziet Cédrick Aké hun vader Moise. Afkomstig uit Ivoorkust en overleden op 15 september 2021, een paar minuten nadat Aké de score had geopend in het Champions League-duel met RB Leipzig.
Cédrick Aké: ‘Mijn vader was ook heel rustig, kalm, bescheiden, evenwichtig, een beetje op zichzelf. Of het nou goed of slecht gaat, hij zal nooit veranderen. Zo heeft hij ons ook proberen op te voeden. Altijd voor een ander klaar staan, niet klagen, hard werken.’
Cédrick lijkt meer op hun Nederlandse moeder Tineke. Lachend: ‘Wij zijn de gezellige kant, altijd actief, avontuurlijk, we komen voor onszelf op. Sommige mensen kunnen niet geloven dat Nathan en ik broers zijn. Ik ben de laatste jaren wat volwassener geworden. Nathan was dat altijd al, die ging als 12-jarige zonder problemen in zijn eentje met de trein naar Feyenoord.’
Cédrick speelde even in de jeugd van ADO Den Haag. ‘Toen het niet opschoot, zei ik er wat van. Dat zal Nathan nooit doen. Soms denk ik: profileer je meer, misschien gaat het dan sneller. Maar zo is Nathan niet. Hij wil dingen bereiken puur met zijn voetballende kwaliteiten.’
Net hersteld van een blessure is het onzeker of Aké aan de aftrap staat zaterdagavond in Istanbul. Anderzijds heeft Guardiola zoveel vertrouwen in hem dat hij zich onlangs liet ontvallen dat hij zich kon voorstellen dat Aké de voorkeur zou krijgen bij het Nederlands elftal boven aanvoerder Virgil van Dijk.
Het zijn teksten die nimmer over de lippen van zijn broertje zullen komen weet Cédrick Aké, die lang samenwoonde met Nathan in Londen. ‘Ik heb zoveel talenten zien sneuvelen onder alle aandacht. Nathan had nooit interesse in uit de band springen, hij heeft niet eens een tatoeage.’
Zelfs zijn rasta’s zijn meer uit nood dan uit ijdelheid geboren, vertelde zijn vader drie jaar geleden. ‘Mijn vrouw en ik deden dagelijks iets in zijn haar, want dat zat snel slordig. Hij moest een jeugdtoernooi in Italië spelen en toen bedachten we: doe maar dreads, dan hoef je er verder niets aan te doen. Dat heeft hij altijd zo gehouden.’
Bij City is Aké de beste vriend van Kevin De Bruyne, een van de leiders van de ploeg. Die kietelt hem dagelijks als Aké op de massagebank ligt. Aké springt dan een meter de lucht in, maar moet direct lachen als hij de dader ontwaart.
‘Hij zit echt in zijn eigen bubbel, met zijn vrouw en kindje, en volgt niet specifiek wat men over hem zegt’, vertelt Cédrick. Helemaal emotieloos is zijn broertje niet. Dat hij nooit met zijn vader naar Ivoorkust is geweest door zijn drukke voetbalprogramma, stak hem. ‘Zijn dood was een zware klap. Toch pakte Nathan de draad weer op. Dat vind ik mooi. Want het is in de geest van onze vader.’
Om u deze conte Source: Volkskrant