Denkfouten in het hedendaags ontwerp gefileerd door ontwerpwetenschapper (en ex-cabaretier) Jasper van Kuijk. Deze week: de Apple Vision Pro.
Een digitale duikbril. Dat is het eerste wat ik dacht toen ik het nieuwste product van Apple zag, de Vision Pro.
Afgelopen week presenteerde Apple deze interactieve videobril voor virtual en augmented reality. Je kunt er helemaal mee opgaan in scherm-, nee, blikvullende foto’s, films of apps en je omhullen met games of meditatiebegeleiding. Naar binnen en buiten gerichte camera’s en schermen zorgen dat je de digitale wereld ook kunt combineren met de wereld om je heen (denk: dynamische virtuele handleiding terwijl je je nieuwe keuken aan het installeren bent).
En toch dacht ik niet: wow. Apple’s reclamevideo riep bij mij eerder iets van afschuw op. Je ziet een middelbare vader van het surfertype zijn kind begroeten door de dikke digitale bril heen. Hoewel hij guitig zijn tong uitsteekt heeft het iets verdrietigs. Iets Black Mirrors.
Ik maakte kennis met Apple toen het grote uitdagingen op het gebied van mens-productinteractie aanging en oploste. Ze maakten de computer gebruiksvriendelijk, brachten met de iPod muziek naar de draagbare digitale wereld op een manier die ook 40-plussers snapten, de iPhone herdefinieerde wat een telefoon is en de iPad werd een eigen nieuwe categorie. Dit waren allemaal producten die ik ‘snapte’, waarvan ik ruwweg doorhad welk probleem er werd opgelost, of welke mogelijkheden er lagen.
Maar die Vision Pro, ik weet het niet. Het is technisch gezien een prestatie van formaat, en Apple kennende zal de gebruikservaring indrukwekkend zijn, daar zal het niet aan liggen. Maar het blijft iets wat je op je hoofd zet, over je ogen. En ook al kun je door het ding heen je omgeving zien en communiceren met de mensen daarin, het is een sociale barrière. Voor gaming en ook voor professionele toepassingen zie ik mogelijkheden, zoals virtuele leeromgevingen voor chirurgen, of scheepsbouwers die in 3D hun ontwerpen kunnen opbouwen en erdoorheen lopen. Maar een hele studio met architecten, allemaal van elkaar afgesloten met zo’n bril op hun kop, om vervolgens videobellend met elkaar te overleggen? Neh.
De vraag is alleen: dat ik het niet zo zie, met die Vision Pro, ligt dat aan het product of aan mij? Of aan ons, aan de wereld om ons heen? Kijk ik nu anders naar Apple, dat ging van creatief anti-establishment naar corporate oppermachtig? Zijn wij veranderd, van worstelend om onze mobieltjes te bedienen naar worstelend om onze mobieltjes weg te leggen? Of ben ik veranderd, van nieuwsgierige jonge twintiger naar afwachtende eind-veertiger?
Hou het me ten goede, maar voorlopig zie ik in de Apple Vision niet de volgende iPhone of zelfs maar de Apple Watch. Omdat de toepassing minder helder is, omdat het ding over je ogen zit en omdat-ie 3.500 dollar kost. Wat het in ieder geval is, is iets om je toe te verhouden. Die donker glimmende, gekromde voorkant toont een reflectie van jezelf en de wereld om ons heen.
Jasper van Kuijk is ontwerpwetenschapper. Hij doet onderzoek naar, onderwijst in en communiceert over (gebruiksgericht) ontwerpen. @jaspervankuijk@mastodon.social
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden