Carlos Alcaraz en Novak Djokovic verschillen in veel opzichten van elkaar, maar over een ding zijn ze het roerend eens. ‘Als je de beste wilt zijn, moet je de beste verslaan’, zeiden ze beiden in aanloop naar hun halve finale vrijdagmiddag op Roland Garros.
Het onderlinge duel tussen de beste tennissers van dit moment is niet alleen een strijd der generaties, het is ook een botsing van speelstijlen. Op Court Philippe-Chatrier ontmoet de controle en efficiëntie van de 36-jarige Djokovic het avontuurlijke en vrijgeestelijke enthousiasme van de zestien jaar jongere Alcaraz.
Over de auteur
Guus Peters schrijft sinds 2014 over voetbal en tennis voor de Volkskrant.
Het treffen tussen de gearriveerde kampioen en de nieuwe kampioen is ook de finale die te vroeg wordt gespeeld. In Parijs jaagt Djokovic op het record van 23 grandslamtitels, terwijl Alcaraz mikt op zijn tweede grandslamzege. Hij won vorig jaar de US Open en werd de jongste nummer één van de wereld.
Op de vraag of de ervaring van Djokovic of zijn jeugdigheid de doorslag gaat geven, antwoordde de 20-jarige Alcaraz met een glimlach: ‘Ik hoop mijn jeugdigheid. Maar het wordt zijn 45ste halve finale op een grandslamtoernooi en mijn tweede. Hij heeft meer ervaring, maar daar probeer ik niet aan te denken.’
Op Roland Garros werd vanaf de start van het toernooi uitgekeken naar de halve finale, toen de loting uitwees dat Djokovic en Alcaraz elkaar daarin konden tegenkomen. De twee losten elkaar de laatste maanden meerdere keren af als nummer één op de wereldranglijst, maar speelden dit seizoen nog niet tegen elkaar. Het maakt de ontmoeting des te interessanter.
De enige keer dat ze tegenover elkaar stonden, is al meer dan een jaar geleden. Op het gravel van Madrid won Alcaraz na drie zenuwslopende sets: 6-7, 7-5, 7-6. Het grote Spaanse talent maakte in de hele wedstrijd drie punten meer dan Djokovic, als bewijs van de minieme verschillen tussen de speler die in 2003 zijn debuut in het profcircuit maakte en de tennisser die in dat jaar werd geboren.
Na hun eerste ontmoeting liepen de beste tennissers van verschillende generaties elkaar om uiteenlopende redenen mis. Alcaraz kampte na zijn overwinning op de US Open vier maanden met een slepende bovenbeenblessure.
Hij miste de Australian Open, waar Djokovic begin dit jaar zijn 22ste grandslamtitel veroverde. De beslissing van de Serviër om zich niet te laten vaccineren, kostte hem een paar prestigieuze toernooien in de Verenigde Staten, waaronder de US Open.
Alcaraz ontpopte zich in een razend tempo tot de kroonprins van het tennis en begon in Parijs voor het eerst als de nummer één van de wereld aan een grandslamtoernooi. Ondanks de druk op zijn schouders, liet hij zich geen moment uit evenwicht brengen. Zijn masterclass in de kwartfinales tegen Stefanos Tsitsipas omschreef hij als een van de beste wedstrijden uit zijn nog prille carrière – Alcaraz is bezig aan zijn derde volledige seizoen op het hoogste niveau.
Met Djokovic als tegenstander treft hij de meest succesvolle tennisser aller tijden. Hij stond in totaal 380 weken op de eerste plaats van de wereld. In aanloop naar Roland Garros worstelde de huidige nummer 3 met een elleboogblessure, maar hij laat in Parijs zien dat zijn vorm groeiende is. Hij weet als geen ander dat hij, zowel fysiek als mentaal, geen grammetje energie te veel moet verspillen.
Het staat in schril contrast met het energieverslindende spel van Alcaraz, die elke bal slaat alsof het zijn laatste is. Beide spelers leverden in Parijs pas één set in. Toch stond Alcaraz 3,5 uur korter op de baan dan zijn grootste concurrent: Alcaraz had 10 uur en 55 minuten nodig om de halve finale te halen, de Serviër deed er 14 uur en 23 minuten over.
Djokovic boort zijn reserves pas aan als hij merkt dat het nodig is. Hij heeft de gave om op de belangrijke momenten de beste versie van zichzelf te zijn. Hij speelde vijf tiebreaks op Roland Garros en won ze alle vijf. Opvallender: in de tiebreaks sloeg hij geen enkele onnodige fout.
Even opvallend was het aantal dropshots dat Djokovic in de kwartfinale tegen Karen Chatsjanov sloeg: 37. Het is bij uitstek het wapen van Alcaraz, die de slag weer tot leven wekte. Zelfs de jonge Spanjaard greep in één wedstrijd niet zo vaak naar het korte balletje over het net. Wel sloeg Alcaraz over het hele toernooi meer dropshots dan Djokovic: 83 om 78.
Het is de vraag of Djokovic zijn grootste rivaal met zijn eigen wapens gaat bestrijden? Hoe dan ook wordt duidelijk of Alcaraz de machtsovername van de nieuwe generatie tennissers definitief gestalte kan geven of dat Djokovic als laatste van de Grote Drie (Federer, Nadal, Djokovic) de tijd weet te vertragen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden