Tien woordjes Engels per dag, daarmee begon ruim een halve eeuw geleden de Amerikaanse droom van een verlegen Taiwanees joch genaamd Jensen Huang. Elke dag koos zijn moeder tien willekeurige lemma’s uit het woordenboek, en vroeg haar twee zoons naar de betekenis. ‘In die tijd verstond mijn moeder helemaal geen Engels’, vertelde de eeuwig in een leren jasje gestoken ‘koning van de kunstmatige intelligentie’ ooit in een interview. ‘Ze had geen flauw idee of ze de woorden goed uitsprak.’
Met deze dagelijkse toets hoopte zijn moeder haar kroost voor te bereiden op de oversteek naar de Verenigde Staten. Haar echtgenoot was eind jaren zestig verliefd geworden op het land, toen hij een cursus volgde in New York, als ingenieur van de Amerikaanse aircofabrikant Carrier. Vader en moeder Huang sprokkelden genoeg geld bij elkaar om hun kinderen naar een kostschool te sturen in Kentucky. Daar mocht de latere oprichter van chipfabrikant Nvidia elke dag als corvee de toiletten schrobben.
Over de auteur
Jonathan Witteman is economieverslaggever van de Volkskrant en schrijft onder meer over sociale zekerheid, ongelijkheid en technologie.
Eind vorige maand brak Nvidia kortstondig door de magische grens van 1.000 miljard dollar aan marktwaarde. Na een heldenonthaal in Taiwan hield de 60-jarige miljardair anderhalve week geleden een toespraak voor de kersverse afgestudeerden van de Nationale Universiteit van Taiwan in Taipei. Hij riep op tot een applaus voor alle ouders in de zaal, inclusief zijn eigen vader en moeder op de voorste rang. ‘Dit is een droom die uitkomt voor jullie ouders: jullie gaan binnenkort het huis uit’, grapte hij. ‘Jullie vaders en moeders hebben grote offers gebracht om deze dag te mogen meemaken. Laten we onze ouders en grootouders onze waardering tonen!’
Jensen Huang is de man van het moment, de sleutelfiguur in de AI-koorts die is losgebarsten sinds de lancering van ChatGPT en andere door kunstmatige intelligentie aangestuurde vraagbakens. Een oude Amerikaanse volkswijsheid luidt dat de beste manier om rijk te worden tijdens een goudkoorts niet is door zelf naar goud te delven, maar door spaden en pikhouwelen te verkopen aan goudzoekers. Dat is ongeveer wat Huangs bedrijf Nvidia doet nu Microsoft, Google en talloze andere techbedrijven met elkaar wedijveren om de beste kunstmatige intelligentie te ontwikkelen.
Daarvoor zijn zij namelijk afhankelijk van de graphics processing units (GPU), oftewel grafische processoren, van Nvidia. Deze chips in de videokaarten van computers zijn bedoeld om zo snel en zo mooi mogelijk beelden weer te geven op het scherm. Hiermee ontketende Nvidia eind jaren negentig een revolutie in de wereld van computerspelletjes. Een kwarteeuw later blijken de chips niet alleen cruciaal om Fortnite of Minecraft te spelen, maar ook om de taalmodellen achter chatbots als Bard en ChatGPT te trainen.
De chips van Nvidia, die 40 duizend dollar per stuk kosten, zijn inmiddels bijna moeilijker te verkrijgen dan drugs, grapte Elon Musk onlangs. De Twitter-topman tikte de afgelopen tijd duizenden Nvidia-processoren op de kop voor zijn nieuwe bedrijf X.AI.
Op technologiebeurs Nasdaq schoot het aandeel Nvidia eind vorige maand in enkele uren tijd 24 procent omhoog nadat Huang bekendmaakte dat Nvidia afstevent op een kwartaalomzet van 11 miljard dollar. Dat is 50 procent meer dan de toch al hooggespannen verwachtingen van het analistengilde. Met een beurswaarde van 971 miljard dollar (913 miljard euro) is Nvidia momenteel het op vijf na kostbaarste bedrijf ter wereld, voor Tesla en Facebook-moeder Meta.
Het succes van Nvidia stond bepaald niet in de sterren geschreven toen Huang het bedrijf in 1993 samen met twee studievrienden oprichtte. Een Californisch filiaal van de koffiebar Denny’s fungeerde als eerste kantoor, tot Huang en consorten inzagen dat een snelwegrestaurant met kogelgaten in de voorpui misschien geen ideale werkplek vormde. Zijn moeder liep niet over van enthousiasme toen Huang haar vertelde dat hij chips ging maken voor computerspelletjes. ‘Waarom ga je geen baan zoeken?’, was haar reactie.
Dat leek nog niet eens zo’n slecht advies toen Nvidia’s eerste opdracht, een spelcomputer bouwen voor het Japanse bedrijf Sega, midden jaren negentig faliekant mislukte. Toch was de baas van Sega bereid om Nvidia uit te betalen, waardoor het jonge bedrijf ternauwernood een faillissement kon voorkomen. ‘Dankzij zijn begrip en gulheid konden we nog zes maanden overleven’, zei Huang in zijn toespraak voor de Nationale Universiteit van Taiwan.
Die zes maanden bleken genoeg om de RIVA 128 te ontwikkelen, de GPU die de doorbraak van Nvidia betekende in de markt voor computerspelletjes. De laatste jaren bewijst Nvidia echter dat het veel meer is dan alleen een computerspelletjesgigant. Kijkoperaties in de dikke darm, zelfrijdende auto’s, robotarmen, augmented reality voor architecten – de technologie van Nvidia maakt talloze andere toepassingen mogelijk.
Huang sloot zijn toespraak af met een levensles. ‘Wat gaan jullie creëren? Wat het ook moge zijn, ren erachteraan zoals wij deden met Nvidia. Loop niet, maar ren. Want knoop goed in je oren: ofwel je rent om te eten, of je rent om gegeten te worden.’
Als tiener had Huang een baantje bij koffiebar Denny’s. Het serveren van pannekoeken en broodjes kalkoen hielp hem naar eigen zeggen om zijn chronische verlegenheid te overwinnen.
Met een geschat vermogen van 35,2 miljard dollar (33 miljard euro) is Huang inmiddels opgeklommen tot plaats 37 in de Forbes-ranglijst van ’s werelds rijkste mensen. Huang bezit 3,6 procent van alle Nvidia-aandelen.
Huang liet een tatoeage van het Nvidia-logo op zijn bovenarm zetten toen de aandelen in zijn bedrijf in 2020 voor het eerst de grens van 100 dollar doorbraken. Naar eigen zeggen huilde hij daarbij ‘als een baby’.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden