Het heet bij de digibeten onder de oplichters de grote wisseltruc. Wie het phishing nog niet meester is en cashloos betalen weigert, kan met 5,50 euro een versnapering bij een cafetaria kopen. Als het flink druk is bij de kassa wordt afgerekend met een biljet van 50 euro.
Op het moment dat de bediende kijkt of er voldoende wisselgeld is, zegt de klant enkele munten te zoeken om het bedrag passend te maken en trekt het biljet even terug. Als de klant met de ene hand in zijn zak graait, wordt met de andere nog even met het biljet gewapperd. Zo gauw de bediende de ogen richt op de kassa steekt de klant het biljet in zijn zak. Alleen de munt van 50 eurocent ligt nog op de bar.
De bediende geeft 45 euro terug en vraagt naar het 50 eurobiljet. ‘Heb ik net gegeven’, is het antwoord. Inmiddels is een mededader achter hem gekropen die net doet ook te willen afrekenen. De bediende die het 50-eurobiljet heeft gezien, geeft de man het voordeel van de twijfel en maakt er geen punt van.
Een politie-agent schreef op een blog dat hij een man drie keer in een half uur op deze wijze zag toeslaan. Hij kon hem arresteren, waarna de klant tot drie maanden cel werd veroordeeld vanwege 135 euro winst door oplichting.
In de zogenoemde dividendstrip-oplichting, zou de fiscus voor 140 miljard euro zijn geflest. Hiervoor is een voormalige Fortis-bankier gearresteerd. Als zijn misdaad bewezen kan worden, zou de celstraf in verhouding tot die van de gewiekste geldwisselaar ruim 3 miljard maanden moeten zijn, 250 miljoen jaar.
De zaak wordt wel de grootste oplichting ooit genoemd: Too Big to Prosecute (Te Groot om te Vervolgen), werd lang gezegd. Justitie en de Belastingdienst leken de expertise noch de middelen te hebben om mensen op te pakken.
Het schandaal met de namen CumCum en Cum-Ex speelden zich ook nog af in de periode 1990 tot en met 2010, waardoor het moeilijker is de data te vinden. Dankzij de inspanning en vasthoudendheid van enkele gespecialiseerde sites onder leiding van het Duitse onderzoeksplatform Correctiv belandde het niet in de doofpot.
CumEx gaat over het overdragen van aandelen op het moment dat jaarlijks het dividend wordt uitgekeerd. Vlak voor dat moment zit in de koers ook het dividend opgesloten (cum), meteen daarna niet meer (ex). Over dit dividend moet bij de vennootschap 15 procent belasting worden ingehouden.
Die belasting kan door een deel van de beleggers worden teruggevraagd. Bij CumEx worden de aandelen op de dag van de dividenduitkering vele malen verhandeld, waardoor verschillende partijen dividendbelasting terugeisen.
Bij CumCum worden bewust vennootschappen opgezet met als enig doel het terugvorderen van dividendbelasting. Behalve slimbo's die het uitvoerden, zouden grote banken het hebben getolereerd en gefaciliteerd. Omdat Nederland nogal veel ‘fiscale’ hoofdkantoren van multinationals heeft, zou er hier alleen al voor mogelijk 27 miljard euro aan belastingen zijn ontdoken of ontweken.
Voorlopig staat het onderzoek nog in de kinderschoenen. Maar als deze mega-wisseltruc kan worden bewezen en teruggedraaid, is de compensatie voor Groningen in één klap binnen.
In een eerdere versie was 3 miljard maanden omgerekend in 250 duizend jaar. Dat moet zijn 250 miljoen jaar.
Source: Volkskrant