De Amsterdamse cv-storingsmonteur Mathé Reijnierse had uiteraard de makkelijke weg kunnen inslaan, namelijk de weg van de minste weerstand. Maar in plaats daarvan sloeg hij veertien jaar geleden de Zuidelijke Wandelweg in aan de rand van de Amsterdamse Zuidas, waarna zijn leven voorgoed veranderde.
Want daar, tussen de vele wolkenkrabbers van advocatenkantoren en banken, zag hij een groot stuk braakliggend terrein. Hij keek om zich heen, zag wederom het straatnaambordje met daarop ‘Zuidelijke Wandelweg’ en opeens viel het kwartje. Dit was de plek die Maria had aangewezen als plek voor haar kerk.
‘Kom, we gaan even die kant op.’ Het is inmiddels 2023 en Reijnierse loopt op de jaarlijkse gebedsdag ter ere van de Vrouwe van alle Volkeren, georganiseerd in het Noord-Hollandse Heiloo en bezocht door opvallend veel Filipijnen, naar een statafel in de schaduw. Hij wil uitleggen waarom volgens hem ‘Amsterdam de grootste bedevaartplaats van de wereld kan worden’. ‘Makkelijk zelfs.’
Het begon allemaal in 1945, zegt hij, toen Ida Peerdeman, een 40-jarige administratief medewerker bij een Amsterdamse zeepfabriek, in haar bovenwoning Maria zag verschijnen. ‘Gij, mensenkind’, noemde Maria haar, waarna ze Peerdeman uitlegde dat er wereldvrede ophanden is mits zij, Maria, als ‘Vrouwe van alle Volkeren’, wordt uitverkozen tot medeverlosser naast Jezus.
Tussen 1945 en 1959 zou Maria in totaal 56 keer de bovenwoning van Peerdeman aandoen, waarna er een cult rond haar begon te ontstaan. Peerdeman liet een schilderij van haar visioenen vervaardigen, stelde een gebed op en verspreidde vele duizenden bidprentjes die in de jaren daaropvolgend in tientallen landen terechtkwamen, van India tot de Filipijnen en Latijns-Amerika.
Het gevolg: wereldwijd inmiddels miljoenen gelovigen, die er heilig van overtuigd zijn dat de Amsterdamse Zuidas – toch een plek die nu overloopt van de hoofdzonden als ijdelheid, hebzucht en gulzigheid – hét religieuze epicentrum is van een nieuwe wereld met Maria aan het hoofd.
Reijnierse kreeg in zijn jeugd al veel mee van dit verhaal, maar pas toen hij dat braakliggende terrein aan de Zuidas zag, en zich herinnerde dat Maria tijdens een van haar bezoeken aan Peerdeman had gesproken over een bedevaartskerk in de buurt van de Zuidelijke Wandelweg – toen pas vond hij zijn roeping.
Hij richtte de stichting Lourdes aan de Amstel op, strak met gemeenteambtenaren en bisschoppen, strikte een architect die bereid bleek een kerk voor hem te ontwerpen en vond zelfs een Filipijnse multimiljonair, Tony Montinola, die beloofde alles te betalen.
Maar toen brak de laatste dag van 2020 aan en voltrok zich een kleine ramp. Een week na het aftreden van Jozef Punt, de toenmalig bisschop van Haarlem-Amsterdam die zelf heilig geloofde in de Mokumse Mariaverschijningen, kwam er opeens een bericht uit het Vaticaan: de verschijningen zijn ongeloofwaardig dus er gaat bij dezen een dikke streep door mogelijke erkenning.
Voor Reijnierse was dat een gigantische klap. De Filipijnse multimiljonair trok zijn toezegging in, de nieuwe bisschop van Haarlem-Amsterdam hield zich aan de stalorders uit het Vaticaan (‘Men is nogal bang voor Rome’, zegt Reijnierse. ‘Iets wat ik persoonlijk onbegrijpelijk vind.’) en tot overmaat van ramp begint ook het braakliggende terrein aan de Zuidas alweer vol te stromen met nieuwe glimmende gebouwen vol goedgeklede mannen en vrouwen die niet in het vijfde mariale dogma geloven, maar vooral in winst.
Maar zelf blijft hij het proberen, zegt Reijnierse, een cv-storingsmonteur met een droom, een missie en een geloof. Want dat is misschien nog wel het belangrijkste: wat voor gelovige zou hij immers zijn als zelfs hij er niet meer in zou geloven?
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden