De teneur van Luuk Blom kan ik delen. Ik kom ook uit een socialistisch nest: grootvader lid en bestuurder van de SPD in Hamburg, vader vakbondslid van de NVV, later FNV. Zelf in de jaren zeventig lid geworden en door machtspolitieke spelletjes de PvdA uit gedreven.
De oprichting van de SDAP, na de formulering van toelating door de zogenaamde twaalf apostelen, was in augustus 1894 in Zwolle een feit. Waar staat de PvdA als erfgenaam van de SDAP voor? Het hart moet zijn: opkomen voor de zwakkeren. Die waren er, zijn er, en zullen er ook in de toekomst zijn. Alleen op deze wijze kan de PvdA het electoraat weer terug krijgen. Waarbij natuurlijk ook de aandacht voor de middengroepen belangrijk is. Modieus geflirt met GroenLinks heeft niet geleid tot enthousiasme bij de kiezer.
U. Heiligers, Landgraaf
Wat bezielde de redactie van de Volkskrant de treurnis van Luuk Blom over het verloren verleden te plaatsen als brief van de dag ? Leedvermaak over wat links er van bakt? Of compassie met de oudere generatie? Niets is meer als vroeger: de krant, de bond, de partij... Ik stam nog uit de tijd dat we in Utrecht het brood van de NVV-gelieerde ‘coöperatie’ aan huis bezorgd kregen en het Vrije Volk ’s morgens op de deurmat lag.
Mijn vader was zoon van een vroeg overleden spoorwegman, in een tijd dat daar nog geen weduwenpensioen was. Na de landbouwschool in Meppel werd hij vakbondsbestuurder van de landarbeidersbond, samen met mensen als Sake van der Ploeg en Henk Vredeling. Uiteindelijk heeft hij als algemeen secretaris van het NVV samen met Wim Spit van het NKV de fusie voorbereid die geleid heeft tot de FNV.
Politiek was hij voor de PvdA actief als Eerste Kamerlid, Statenlid in Utrecht en Drenthe en gemeenteraadslid in De Wijk. In 1968 werd ik weloverwogen en uit overtuiging lid van de Partij van de Arbeid. Ik voel mijzelf ‘idealist’, ik geloof in de waarden van de sociaal-democratie en internationale solidariteit.
Idealen zijn er om na te streven. En wil je wat bereiken, dan moet je je met elkaar verbinden; je moet je organiseren, want samen sta je sterker. Ik blijf daarom uit overtuiging lid en geef mijn volledige steun aan Henk Nijboer en Attje Kuiken en hun dappere medestrijders in ons parlement.
Bert Damming, Koekange (Dr.)
Als PvdA-stemmer sinds Den Uyl moet ik reageren op de brief van Luuk Blom. Dat hij op sarcastische toon over ‘de natuur’ schrijft, zegt genoeg over zijn besluit om zijn PvdA de rug toe te keren. Diezelfde PvdA neemt het, nu samen met GroenLinks, nog steeds op voor de minderbedeelden die de komende decennia het meest te maken zullen krijgen met de dreigende klimaatproblemen.
Ruud Woudenberg, Amersfoort
Luuk Blom zegt onder meer dat er zonder de PvdA geen sociale woningbouw in ons land geweest zou zijn. Hij heeft het hiermee mis: de eerste Woningwet (1901) is tot stand gekomen dankzij Hendrik Goeman Borgesius, Pieter Cort van der Linden en Nicolaas Pierson, drie liberale ministers.
Verder noemt hij PvdA-bestuurders, die echt voor hun mensen stonden. Daaronder noemt hij ook Wim Kok. Kok heeft echter gezegd de ideologische veren van de PvdA te willen afschudden en is daarna bij ING veel geld gaan verdienen en hoge bonussen gaan goedpraten. Dat was indertijd voor mij reden om afscheid te nemen van de PvdA, ook na een lidmaatschap van veertig jaar.
Henk Schuurs, ’s-Hertogenbosch
Luuk Blom verruilt de Partij van de Arbeid voor de Parti Socialiste (PS) in Wallonië. ‘Die naam begrijp ik tenminste’, schrijft hij, ook al vinden ‘sommige mensen die club wat ouderwets’. De PS staat echter voor een grote uitdaging. Wallonië is met de PS steeds verder naar links afgeslagen en Vlaanderen drijft steeds verder naar rechts. De PS zal zich moeten heruitvinden. In 2030 bestaat België 200 jaar. Maar of de federale Belgische staat nog bestaat of vervangen zal zijn door een confederale staat, waarin Vlaanderen en Wallonië soevereine staten worden, moeten we afwachten. De problemen in Nederland zijn onvergelijkbaar met die van België.
Frans Vollenbroek, Tervuren (België)
Het heeft even geduurd, maar uiteindelijk is de in België verblijvende Nederlander Luuk Blom, oud-Kamerlid van de PvdA, lid geworden van de Parti Socialiste (SP) in Wallonië, omdat hij zich beter thuisvoelt bij een partij die weet wat er leeft onder gewone mensen door zich daarin te verdiepen, in plaats van te ouwehoeren over waterpompen, zonnepanelen en stikstof. Mijn advies aan hem zou zijn om in eigen land een thuis te zoeken bij de Socialistische Partij (SP), zo moeilijk is dat toch niet.
Fred Rohde, Leiden
De brief van Luuk Blom is mij uit het hart gegrepen. Hij noemt mensen als Schaefer en anderen die geleidelijk aan uit de partij zijn verdwenen. Het is volgens mij dáárdoor dat de PvdA haar greep op de gewone man verloren heeft en die heeft prijsgegeven aan Fortuyn, Wilders en aanverwanten. In plaats van te proberen de gewone man terug te winnen geeft men nu – linkse intellectuelen onder elkaar, vermoedelijk allemaal in beschermde beroepen – af op de PVV en zulke partijen waarvoor men de neus ophaalt en die men smalend ‘populistisch’ noemt. Ik zou willen dat de PvdA de signalen van de kiezer wat beter had verstaan.
Paul Knaapen, Eindhoven
In de bijna zestig jaar dat ik lid ben van de Partij van de Arbeid heb ik heel wat stormen meegemaakt. De bijna ontwrichtende opkomst van Nieuw Links: de jonge honden, die het buitenlandse pro-VS-beleid verafschuwden en binnenlandse compromissen verafschuwden. De immense teleurstelling dat dat tweede kabinet van ‘ons’ er toch niet kwam. De jarenlange oppositie tegen Van Agt en later Lubbers. Nee, het partijlidmaatschap was niet altijd een feest... Toch bleef ik de partij trouw.
Maar enkele weken geleden organiseerden we de 1 mei-viering in Leiden, met Job Cohen als spreker. Cohen wilde zijn verhaal per se ‘Hupsakee’ doen heten, in plaats het door ons voorgestelde ‘PvdA en Groen Links: samenwerken of samengaan?’ En voor een gehoor van enthousiaste linkse mensen, van middelbare leeftijd tot zeer oud, maar met in hun midden een indrukwekkende hoeveelheid jongeren, ontvouwde zich een perspectief van vernieuwing, elan en de bereidheid om nieuwe wegen in te slaan. Ja, Luuk Blom, daar hoort ook het gevecht tegen de klimaatcrisis bij, dat u kennelijk te modieus vindt. En het verfoeide woord stikstof viel ook.
De nieuwe linkse samenwerking, onvermijdelijk als ze is, is niet zomaar met een hupsakeetje te bereiken. Maar met het verlaten van het schip is niemand, ook in het verre Wallonië niet, gebaat. Wij blijven in onze partij en bereiden ons voor op betere tijden.
Ton Kohlbeck, oud-wethouder PvdA/PPR, Oegstgeest
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden