Wat een klaagzang over het rechterschap van Aisha Dutrieux. Ik werk juist met veel plezier bij de rechtbank. Daar los ik uitdagende juridische puzzels op, discussieer ik met collega’s over lastige rechtszaken en schrijf ik vonnissen die lezen als een roman: ik ben De Koekjesbakker.
D.K.W. Collins, senior gerechtsjurist bij de rechtbank Amsterdam
Wat een treurig relaas van ex-rechter Aisha Dutrieux. Vooral treurig omdat, zoals zij kenbaar maakt, door overbelasting de kwaliteit van onze rechtspraak in het geding is. Over trage rechtspraak met veel stofhappende dossiers maken weinigen zich kennelijk zorgen. Terwijl juist de rechter het laatste betrouwbare instituut is waartoe de burger zich kan wenden. Nu overheid en politiek steeds vaker falen op het gebied van rechten en plichten moet het belang van een goed functionerende rechtspleging niet worden onderschat. Dat ook het instituut rechtspraak onderhevig is aan uitholling waarmee de rechtsstaat ter discussie staat, tast uiteindelijk onze frèle democratie aan.
Rob Riedijk, Nuenen
De hoofdoorzaak van het gevoel dat Aisha Dutrieux aan het slot van haar hartekreet beschrijft, zit verstopt in de subtitel daarboven. De rechterlijke macht is daarin aangeduid als ‘organisatie’. Een taalkundige perversie die alomtegenwoordig is in de huidige managementmaatschappij.
Daarin verwordt zelfs een instituut zoals de magistratuur tot een te managen organisatie waarin ‘human resources’ voldoende ‘output’ moeten genereren. En waarin burgers verworden tot klanten. In de zorg, het onderwijs en tal van andere domeinen is het net zo. Bibliotheken zijn er over vol geschreven en toch leven we nog steeds onder het juk van het managementdenken.
Zo noemt mijn eigen parket zichzelf een ‘lerende organisatie’ maar laat het jonge juristen die bij ons instromen een vast aantal standaardzaken per week wegwerken, als een soort omzettarget. Voor het leren kennen van de praktijk in de volle breedte is er weinig gelegenheid.
Wat te doen? Publiekelijk ons hart luchten zoals Dutrieux deed. Het managementdenken voortdurend blijven tegenspreken. Er kleine daden van verzet tegen plegen en terrein terugveroveren. Alleen zo kunnen we onze beroepseer herstellen, het werkplezier vergroten en daardoor beter onze magistratelijke rol vervullen in de samenleving.
Martin Lambregts, officier van justitie, Amsterdam
Weer wordt er afgegeven op de WOZ no-cure-no-paybureautjes, die volgens een oud-rechter de rechtspraak met overwerk opzadelen. Dat mag zo zijn, maar waarom wordt er niet eens een keer naar die gemeentelijke bureautjes gekeken die het kennelijk niet lukt de waarde van huizen correct te bepalen?
Ze maken al decennialang stelselmatig zo veel fouten, dat burgers zich genoodzaakt voelen bezwaar aan te tekenen. Daar ligt de oorzaak van het probleem. Nu de gedupeerde burger een schuldgevoel proberen aan te praten, lost dat niet op.
Geert Driessen, Malden
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans de krant te halen. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks halen ongeveer vijftig brieven de krant. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden