Met de benoeming van Simsek kiest Erdogan mogelijk voor een economisch meer conventionele aanpak, waarbij inflatie wordt bestreden door de rente te verhogen. De 56-jarige Simsek, van Koerdische afkomst, heeft in de internationale financiële wereld een goede naam. Als minister van Economische Zaken (2007-2011), minister van Financiën (2009-2015) en vicepremier (2015-2018) stond hij bekend als kundig bestuurder en als hoeder van de stabiliteit van de Turkse economie.
Simseks benoeming, als onderdeel van een algehele herschikking van Erdogans kabinet, kan buitenlandse investeerders weer vertrouwen geven in Turkije, zeker als er een eind komt aan het krampachtig laag houden van de rente om de inflatie te bestrijden. Experts kijken al jaren met verbazing naar dit beleid, dat spot met de beginselen van de economische wetenschap.
Over de auteur
Rob Vreeken is correspondent Turkije en Iran voor de Volkskrant. Hij woont in Istanbul. Van Vreeken verscheen onlangs Een heidens karwei - Erdogan en de mislukte islamisering van Turkije.
Erdogan heeft er tot nu hardnekkig aan vastgehouden, omdat hij meent dat een lage rente een stimulans is voor economische groei. Buitenlandse investeerders bleven echter weg. Mede daardoor slaagt Turkije er niet in de economische dynamiek te herpakken die kenmerkend was voor de eerste twaalf jaar (2003-2015) van Erdogans regering.
De inflatie in Turkije steeg vorig jaar tot boven de 85 procent. Inmiddels is dat weer gedaald tot circa 45 procent, maar dat is te danken aan veel kunst- en vliegwerk, waarbij de regering miljarden pompt in het kunstmatig op peil houden van de lira, de Turkse munt. Die heeft sinds 2018 al 77 procent van zijn waarde verloren. De centrale bank heeft tot nu 200 miljard lira (9 miljard euro) uitgegeven om economische spelers te lokken of te verplichten in de lira te investeren.
Intussen is het begrotingstekort fors opgelopen. Daar komt nog bij dat de regering diep in de buidel moet tasten voor het herstel van de steden die werden verwoest door de aardbevingen van begin februari.
Onder regie van Simsek kwam Turkije de wereldwijde financiële crisis van 2008 goed door. Hij heeft ruime ervaring in de financiële sectoren van Londen en New York. In de jaren negentig was hij hoofdeconoom van de Amerikaanse ambassade in Ankara.
Simsek krijgt een van de belangrijkste posten in Erdogans nieuwe kabinet, dat hij zaterdagavond presenteerde. De personele wisseling volgt op de herverkiezing van Erdogan tot president, een week geleden. Hij kreeg in de tweede ronde van de verkiezingen, tegen oppositieleider Kemal Kiliçdaroglu, ruim 52 procent van de stemmen. Eerder op de dag werd Erdogan beëdigd in het parlement.
In zijn inaugurele toespraak sloeg hij een verzoenende toon aan. Hij zei alle 85 miljoen inwoners van het land te ‘omarmen, ongeacht hun politieke opvattingen, afkomst of sekte’. De burgers moeten worden samengevoegd ‘als de stenen van een muur’, aangezien het land meer dan ooit behoefte heeft aan eenheid en solidariteit.
Ook beloofde de president zich te houden aan ‘de grondwet, de rechtsstaat, democratie, de principes en hervormingen van Atatürk en de principes van de seculiere republiek’.
De herschikking van Erdogans kabinet was rigoureuzer dan verwacht. De president heeft vrijwel alle ministers vervangen. Alleen minister van Volksgezondheid Fahrettin Koca en de als gematigd bekendstaande minister van Cultuur en Toerisme Mehmet Nuri Ersoy blijven op hun post.
Opvallend is het vertrek van minister van Binnenlandse Zaken Süleyman Soylu. Hij was de rechtse houwdegen van de vorige regering. Harder dan wie ook haalde hij uit naar politieke tegenstanders. Ook in de cultuurstrijd rond vrouwen- en lhbti-rechten liet hij zich niet onbetuigd.
Soylu werd soms gezien als een ideologische concurrent van Erdogan binnen de AK-partij. Mogelijk heeft dat meegespeeld bij zijn vervanging. Hij wordt opgevolgd door Ali Yerlikaya, de afgelopen vijf jaar gouverneur van Istanbul.
De enige vrouw in het kabinet is de voormalige Belgische politica Mahinur Özdemir Göktas. Zij wordt minister van Familiezaken. Göktas werd geboren in België en was gemeenteraadslid in Schaarbeek. In 2009 kwam ze als eerste politica met een hoofddoek in het Brusselse parlement, voor de christendemocratische partij CdH. Toen ze in 2015 weigerde de Armeense genocide te erkennen, werd ze uit de partij gezet. Ze ging door als onafhankelijke parlementariër. In 2020 werd ze door de Turkse regering benoemd tot ambassadeur in Algerije.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden