We zouden het na corona helemaal anders doen. Dat blijkt dus niet zo. Er wordt weer massaal gevlogen, ondanks klimaatverandering en vervuiling, terwijl we weten dat het zo niet meer kan. Directeur Frank Oostdam van de Algemene Nederlandse Vereniging van Reisondernemingen (ANVR) stelt: ‘We vallen terug in de oude gedragspatronen’. Dat moet het uiteraard zijn, we vervallen in de oude gedragspatronen. Want dat geeft aan dat je willens en wetens het verkeerde doet. En dat gebeurt.
Hans van Noord, Utrecht
ANVR-directeur Frank Oostdam beweert dat er nooit vliegschaamte is geweest. Als dat zo is, dan is dat ongetwijfeld omdat de grote vakantie- en vliegmaatschappijen er zo ongelooflijk goed in zijn om de negatieve impact van het vliegen te bagatelliseren. Die paar procent van de wereldwijde CO2-uitstoot kunnen we net zo goed door de vingers zien als het aan de luchtvaart ligt. Dan vergeten we gewoon even dat vliegreizen tweederde van de CO2-uitstoot van alle Nederlandse vakanties veroorzaken.
Meneer Oostdam en de zijnen zouden er beter aan doen om de Nederlandse consument proactief te helpen die zogenaamde ‘bewuste keuzes’ te gaan maken. Google Flights laat bijvoorbeeld al eenvoudig zien dat een vlucht naar Ibiza bijna zes keer zo weinig CO2 uitstoot als een vlucht naar Bali.
Nog beter is het natuurlijk om helemaal niet te vliegen. Zelfs als je de trein ingewikkeld en duur vindt, zoals ceo Mattijs ten Brink van Sunweb. Volgens het CBS kiest driekwart van de vakantiegangers al voor de auto of de camper. Als meer mensen de weg boven de lucht gaan verkiezen, blijven ze meteen ook dichter bij huis. Voor het milieu is dat een win-win. Maar laten we omwille van meneer Oostdam vooral niet reppen over vliegschaamte.
Adriaan Hogervorst - de Jong, Utrecht
Het woord ‘vliegdieet’ bestaat nog niet, maar met een doeltreffend verkiezingscampagne zou dat kans maken om Onze Taal-Woord van 2023 te worden. De Volkskrant heeft bij deze de primeur. Zijn oudere broertje, vliegschaamte, heeft op een verkeerde snaar gespeeld, stierf een zachte dood en zie: vliegobesitas neemt weer epidemische proporties aan. Die verkeerde snaar was het aanpraten van schuldgevoel over iets wat zo lang al deel uitmaakt van onze welvaartscultuur en waartoe we worden verleid door schaamteloze reclametrucs zoals spotgoedkope vliegtickets.
Vliegdieet speelt daarentegen op ons verantwoordelijkheidsgevoel en roept op om na te denken over de prijs die ons planeet betaalt voor onbeteugelde reislust. Toegegeven, met een vliegdieet zullen we iets van onze vrijheid om te doen waar wij zin in hebben moeten opgeven. Maar vliegdieet betekent niet geheel afzien van vliegen, wel tot afzien van onverantwoordelijk omgaan met vlieglust (verwenvakanties, weekenden in grote, buitenlandse steden en zakelijk vermijdbare vluchten).
Bij dit recept horen ook alternatieven, zoals vakanties dichter bij huis, reizen met de trein en aan werk gerelateerd videobellen. We kunnen vrijwillig aan dit vliegdieet beginnen, maar van mij mag er ook maatschappelijke druk op komen in de vorm van prijsverhoging van vliegtickets en, stapsgewijs, een steeds hogere prijs vragen, gerelateerd aan individueel vlieggedrag.
Tsafrira Levy, Groningen
Voor mij in de rij van het postagentschap staat een mevrouw, van een jaar of zestig schat ik. Zij vraagt om een mooie postegel voor Portugal en eentje voor een brief naar Zwitserland. Ze heeft het liefst zegels met een vogel, een kievit, maar het mag ook iets anders zijn, als het maar natuur is.
De dame van het postagentschap zegt tegen haar: ‘Het spijt me, we hebben geen postzegels, we gebruiken plakstrookjes met het bedrag.’ In gedachten dwaal ik even af naar de cabaretier Wim Sonneveld die in de rol van kapper om een postzegel van een kwartje vraagt. Maar een verzuchting van de mevrouw voor mij brengt me terug in de realiteit.
Met de portemonnee in haar hand zegt ze hardop: ‘Het is nog altijd goedkoper dan zelf brengen’.
De dame glimlacht: ‘Nee, bij de huidige prijzen voor vliegen redt u dat niet.’
De mevrouw antwoordt vriendelijk: ‘Wij vliegen niet meer. Dat hebben mijn man en ik al vóór corona met elkaar afgesproken’.
De dame van het ‘postagentschap vraagt verbaasd: ‘Mist u het niet? Lekker ver weg naar de zon op vakantie?’
De mevrouw ontkent: ‘Nee hoor, absoluut niet, vliegen is massavervoer en eindeloos wachten en slecht voor het milieu. We gaan gewoon op vakantie in eigen land'.
De dame achter de balie blijft in haar beleefde rol: ‘Dat noemen ze vliegschaamte toch'.
De mevrouw antwoordt met stemverheffing: ‘Daar schaam ik me niet voor. Nee, wij noemen het vliegverzet’.
Gerard Beentjes, Eemnes
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden