Een voor een lopen de leden van de E Street Band het podium op van de Amsterdamse Johan Cruijff Arena. Gitarist Steven Van Zandt neemt zijn hoed af voordat Bruce Springsteen onder luid gejuich als laatste in beeld komt, gitaar in de aanslag. Op de videoschermen valt de spanning van zijn gezicht af te lezen. Hij neemt even de tijd om het volle stadion in zich op te nemen, lijkt het. Even die paar seconden voordat drummer Max Weinberg No Surrender aftikt.
Dan gaat Springsteen (73) los. Er is nog altijd weinig rockmuziek die live zó overrompelt als Bruce Springsteen met zijn E Street Band. No Surrender is het perfecte begin van wat zeven jaar na hun laatste concert in Nederland, op het Haagse Malieveld, wederom een fenomenaal concert zal worden.
Over de auteur
Gijsbert Kamer is sinds 1992 muziekjournalist. Hij schrijft voor de Volkskrant recensies, interviews en beschouwingen over pop en jazz.
Het eerste halfuur kent geen enkel rustpunt. Het tempo ligt hoog, de blik van Springsteen is verbeten. Van het recente Ghosts raast hij door naar The Promised Land, hij blaast door zijn mondharmonica alsof het zijn laatste adem is, loopt het podium af en geeft zijn instrument aan een fan. En hup, door: ‘Put on your best dress baby’, zet hij Out in the Street in. Zijn stem heeft niet meer helemaal de kracht van veertig jaar geleden, het maakt de euforie er niet minder om.
Er heeft zich inmiddels een achtergrondkoortje geposteerd, dat echter nauwelijks te horen is. Toch weer een probleem vanavond, in de bepaald niet om een goed geluid bekendstaande Arena. Het bonkt, de bastonen overheersen, en als zich even later ook nog vier extra blazers melden en de E Street Band uit zeventien man bestaat, hoor je alleen vooraan in de Golden Circle iets van de beoogde subtiliteiten terug.
Hoe verder naar achteren, hoe doffer en eenvormiger alles klinkt. Doodzonde voor juist die nummers waarin Springsteen de blazers in een jazzy modus dirigeert, zoals Kitty’s Back. Het vijftig jaar oude liedje zet het tweede deel van de set in waarin Springsteen zich van zijn soulvolste kant laat horen. Prachtig hoe The E Street Shuffle overgaat in een dampende versie van Johnny 99, waarin The Boss met gitaar zijn blazerssectie zo dicht mogelijk naar het publiek leidt. Het stadion heeft dan al hard meegebruld met Jimmy Cliffs Trapped, en Nightshift, een soulhit uit de jaren tachtig van de Commodores, krijgt de diepte die het op Springsteens meest recente album mist.
De betekenis voor Springsteen van juist dit liedje, een ode aan overleden soulzangers, wordt duidelijk als hij na anderhalf uur, voorafgaand aan Last Man Standing, even het woord neemt. Het liedje gaat over zijn overleden vriend George Theiss, met wie hij ooit in zijn eerste band speelde. Springsteen ontroert, de Nederlandse vertaling van de tekst op het scherm is aandoenlijk, de trompet die hem bijvalt, geeft kippenvel.
En dan bekruipt je het gevoel dat dit weleens zijn laatste tournee kan zijn. Ineens begrijp je de aandacht in de show voor juist die recente liedjes over afscheid en de dood. Je begrijpt waarom Springsteen in de de tweede helft alles uit de kast haalt en zijn klassiekers Born in the U.S.A., Born to Run, Badlands en Dancing in the Dark met tomeloze energie aan elkaar rijgt. Alsof het voor het laatst is.
Geen inleidingen, de muziek doet zijn werk, maar de beelden van overleden bandleden Danny Federici en Clarence Clemons in Tenth Avenue Freeze-Out zijn veelzeggend. Zeker wanneer Springsteen na zijn aloude Detroit rock ’n soul-medley zijn bandleden met schouderklopjes het podium afstuurt, de lichten uitgaan en hij solo op gitaar I’ll See You in My Dreams inzet. Het snijdt dwars door de ziel. Het idee dat Bruce Springsteen met zijn huidige tournee afscheidneemt van zijn publiek, laat je niet meer los.
Bruce Springsteen & The E Street Band
Pop
★★★★☆
25/5 Johan Cruijff Arena, Amsterdam; 27/5 ook aldaar. 11/6 Megaland, Landgraaf.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden