In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.
Eindelijk een beetje reuring. In een blauw-gele galajurk schreed een Oekraïens model en influencer zaterdag over de rood beklede trappen van het festivalpaleis in Cannes, voorafgaand aan de feestelijke première van de film Acide. Ze graaide twee plastic zakjes met nepbloed uit haar decolleté, lachte naar de fotografen en liet de vloeistof over haar hoofd lopen, uit protest tegen het bloedvergieten in Oekraïne.
Topplek voor het maken van een statement natuurlijk, zo’n rode loper. Je zou denken dat meer mensen hun kans zouden grijpen dit jaar – niet alleen de Oekraïeners zijn boos. De scenaristen uit Amerika ook. Klimaatactivisten. Feministen die het festival zien als bolwerk van seksisme, vanwege de rehabilitatie van Johnny Depp bijvoorbeeld, of het festivalaffiche met Catherine Deneuve (die zich tegen #MeToo uitsprak). Een deel van de Franse filmindustrie, die het schandalig vindt dat Le Retour is geselecteerd voor de competitie, ondanks verhalen over wangedrag op de set. De Fransen tout court – gewoon, omdat die overal protesteren. De energievakbond dreigde al met een black-out in het Palais des Festivals.
Kortom: het beloofde wat, qua verhitte gemoederen. Maar het valt tegen. Het stadsbestuur van Cannes heeft protesten in de omgeving van de Croisette-boulevard expliciet verboden ‘om maatschappelijke onrust te voorkomen’. Er mochten wat stakers twee uur voor het Carlton-hotel staan, in de regen, en iemand heeft stenciltjes met ‘Patriarcannes’ opgehangen, maar veel spannender wordt het niet.
De filmindustrie zelf dan? Zijn er mensen die zich à la Godard en Truffaut in 1968 uit solidariteit in de gordijnen werpen en het festival piepend en krakend tot stilstand kunnen brengen? Niet helemaal. Acteur Ethan Hawke had een shirt aan met ‘pencils down’. En de cast van Le Ravissement verscheen bij de première met T-shirts met het hoofd van Amber Heard erop. C’est tout.
Niet elke dag nepbloed op de rode loper, vooralsnog gewoon stroom in het Palais – het moet een opluchting zijn voor festivaldirecteur Thierry Frémaux. Die heeft het immers druk genoeg – zo druk zelfs dat hij in smoking op zijn elektrische fiets van de ene naar de andere locatie moet racen. Toen hij daarbij een (altijd ramvolle) stoep meepakte, werd hij staande gehouden door een agent. Het filmpje waarin Frémaux met zwaaiend vingertje de stoïcijnse agent probeert te intimideren tot hij wordt weggetrokken, is inmiddels twee miljoen keer bekeken. ‘Een levendige discussie’ was het, aldus het officiële statement van het festival.
Toch geestig. Dat uitgerekend de festivaldirecteur zélf in dit oververhitte jaar viraal ging vanwege een confrontatie met de autoriteiten.
Source: Volkskrant