Wandelen is in, zeker sinds corona, en in het Wandelmagazine treffen we een onverwacht bijproduct aan van de trend: de wandelcoach. Dat is, voor de duidelijkheid, géén coach die nuttige tips geeft voor het wandelen. Een wandelcoach coacht tijdens het wandelen. In het Wandelmagazine komt een van hen aan het woord. Hilde Backus is een ‘pionier in wandelcoaching’. Haar toelichting op deze noviteit: ‘Het coachen dat je binnen doet, kun je ook heel goed buiten doen.’
Buiten gesprekken voeren biedt volgens haar grote voordelen ‘Je wandelt in de ruime natuur en je voelt de buitenlucht op je huid. Dat is al een begin.’ Stressverlaging, verhoogde creativiteit, een betere stemming: de voordelen zijn legio. Bovendien: ‘Tijdens het wandelen neem je al je zintuigen mee.’
Gelukkig is wandelen ook zonder coach nog steeds mogelijk. Het Wandelmagazine bedient een groeiende doelgroep, ‘de nieuwsgierige wandelaar’, en bestaat al ruim 35 jaar. Wandelingen (en niet de wandelaar) staan centraal in het blad, merendeels in het buitenland. De oriëntatie is internationaal, voor de huis-, tuin- en keukenwandelaar is hier weinig te halen.
In het lentenummer trekken medewerkers naar Duitsland, Litouwen, Frankrijk, Zweden, Luxemburg en België. In het zuidwesten van Litouwen krijgt de Nederlandse wandelaar op het eiland Rusne een waarschuwing. ‘Daarachter moet je niet gaan zwemmen, dan nemen de Russen je te grazen en verdwijn je veertien dagen in de gevangenis.’
Verdwalen is hier niet aan te raden. Vlakbij ligt de Russische enclave Kaliningrad met een grote marinebasis inclusief atoomraketten. Gelukkig staat Boris van het Litouwse vrijwilligersleger paraat. ‘Laat de Russen maar komen’, zegt hij vol zelfvertrouwen.
Veel spannender wordt het niet in het Wandelmagazine. Er is ook geen noodzaak toe, de beschreven wandelingen verkopen zichzelf. Het verrassendst is de wandeling langs de Antitankgracht rondom Antwerpen. De gracht werd in 1937-1939 aangelegd om de stad te beschermen tegen een mogelijke Duitse tankaanval. De wandeling voert langs diverse forten waar (toch nog wat spanning) grote kolonies vleermuizen huizen.
Een andere oorlog, WO I, komt onverwacht ter sprake in een stuk over een wandeling in Midden-Limburg langs de Belgische grens. Om Belgische vluchtelingen en smokkelaars tegen te houden was er drie jaar lang een elektrische draad gespannen. Er vielen tal van onschuldige slachtoffers, veel mensen waren onbekend met het fenomeen elektriciteit. Inmiddels gaat het er rondom Neeritter een stuk rustiger aan toe: ‘Een nieuwsgierige koe kijkt om het hoekje van de openstaande staldeur.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden