Toen ik de column van Aleid Truijens over de leesramp las, ging ik in gedachten even terug naar de tijd dat mijn kinderen klein waren. Wij woonden toen in het buitenland en onze drie kinderen zaten op een internationale school.
Zij moesten daar vanaf het allereerste moment dat zij met lezen begonnen, iedere dag (let wel: iedere dag!) na school een boekje op hun eigen niveau lezen. Thuis, samen met hun ouders. Dit was gewoon wat je moest doen met je kind, daar was niet eens discussie over. Toen ik dit destijds mijn zus vertelde, die juf is op een basisschool, was haar reactie: ‘Dat zou in Nederland nooit lukken’.
Interessant toch? Misschien is het een idee om het eerst hier eens over te hebben, voordat iedereen weer naar elkaar wijst voor een oplossing.
Frouwkjen van Duin, Amersfoort
De Oxford Universiteit heeft alsnog de naam van de machtige miljardairsfamilie Sackler van haar gebouwen verwijderd, in navolging van het Louvre en het Metropolitan Museum. Dat de zeer relevante en baanbrekende docu All The Beauty And The Bloodshed van Laura Poitras, over activist en kunstenaar Nan Goldin (vorig jaar nog te zien op Idfa) in dit bericht onvermeld blijft, lijkt mij zowel onvolledig als onterecht. Waarvan akte.
Hein Meurs, Eindhoven
We worden gelukkig in gezelschap. Inderdaad zijn we sociale wezens. Contact met medemensen is nodig voor geluk. De suggestie in het artikel is dat dat contact tussen mensen ontstaat door praten, op het werk, in de trein.
Iedereen die denkt dat praten essentieel is, kan ik een stilteretraite aanraden. Als mensen gezellig met elkaar zitten te babbelen, voel ik me soms ongelukkig (geen zorgen, het gaat goed met me, soms doe ik wel gewoon mee).
Maar ik onttrek me af en toe aan bijeenkomsten waarvan ik weet dat ik moet praten, vooral met onbekenden. Omgekeerd, in een groep waar niemand praat voel ik me op mijn gemak. De stilte versterkt het contact. Zwijgend eten of wandelen, heerlijk.
Veel mensen hebben misschien de behoefte gehoord te worden of vinden hun mening belangrijk. De extraverte mens. Laten we niet vergeten dat misschien wel de helft van de mensen anders in elkaar zit; die zetten niet zo’n keel op en gaan gewoon hun gang. De introverte mens. Wie zwijgt, of zich onttrekt aan gezelschap, is niet direct ongelukkig of eenzaam.
Johan Bordewijk, Assen
Wie een onvoldoende haalt voor Nederlands, zou moeten zakken voor het eindexamen, vindt de inspectie. Beter kunnen we kijken hoe we al die onvoldoendes kunnen verhelpen. Al 35 jaar werk ik als docent schrijfvaardigheid aan de School voor Journalistiek en ik kan er niet omheen: de taalvaardigheid van studenten is erbarmelijk vergeleken bij pakweg twintig jaar geleden. Niemand weet nog wat een bijvoeglijk naamwoord is en ‘hij wilt’ en ‘me tas’ vliegen me om de oren.
Maar hoe erg is dat nu nog? Redding is nabij in de vorm van bijvoorbeeld Languagetool: een programma waarmee je in een handomdraai een tekst kunt checken op zowel fouten als stijl. Waarom zouden ze die niet mogen gebruiken? Wie nu nog uit zijn hoofd wil berekenen hoeveel meter vloerbedekking er nodig is, of wie zijn boekhouding met pen en papier doet, wordt voor gek verklaard. De rekenmachine wordt alom gewaardeerd en gebruikt, ook op school.
Waarom dan geen taaltools? ChatGPT vat een tekst in no time voor je samen, waarom zou je dat zelf nog moeten kunnen? Leer leerlingen dus op een goede manier gebruikmaken van de beschikbare taaltools en maak van Nederlands een leuk vak waarin volop plaats is voor eigen creativiteit. Want daarin laten tools met hun bloedeloze teksten ons (nog) dramatisch in de steek.
Yolan Witterholt, Oost-Graftdijk
Ach, mocht er een boekenprogramma komen zoals acteur Jeroen Krabbé heeft gemaakt over schilders. Reis met een literair betrokken acteur John Steinbeck achterna in Amerika, Marcel Proust in Frankrijk of Milan Kundera in Tsjechië, om maar een paar namen te noemen. Ik reserveer bij de gedachte alleen al tijd zulke uitzendingen te gaan zien. En lezen zal populair worden.
Peter van der Werff, Bennebroek
Wat zegt het feit dat er vooral veel meer brood ‘gestolen’ wordt, over dit ‘gave land’? Hoewel, ik zou eerder spreken van ‘meegenomen’. Volgens mij was het scheidend procureur-generaal meester J. Wiarda die vele jaren geleden zijn verbazing uitsprak over het feit dat zoveel door het economische systeem benadeelde mensen zich keurig aan de wet houden. Ik zeg het hem vaak en graag na.
Bonne van der Kooi, Assen
Wat een sympathiek eerbetoon van Michiel van der Geest aan ‘de verpleegkundige nieuwe stijl’. Waarbij gezegd moet worden dat de professionalisering van deze beroepsgroep, toch alweer een flink aantal jaren geleden (2009), onder andere met de introductie van de ‘verpleegkundig specialist’ in gang is gezet.
Neemt niet weg dat aandacht voor de meerwaarde van verpleegkundigen, voor goede kwaliteit van zorg, niet genoeg kan worden benadrukt. Wat echter ook aandacht behoeft, is de krankzinnige ondervertegenwoordiging van verpleegkundigen in de hoogste regionen van zorgorganisaties.
Ik doel hierbij op de Raden van Toezicht, met hun wettelijke taak om toe te zien op het gevoerde beleid. Dit gremium wordt bemenst met een groot aantal bestuurders met voornamelijk juridische, bedrijfskundige of financieel/economische achtergrond. Het spijt mij, als recent gepensioneerd (docent) verpleegkundige, met veel kennis van zaken over wat er op de werkvloer gebeurt of zou moeten gebeuren, in de afgelopen jaren meer dan een 50-tal ‘bedankjes’ te hebben ontvangen op mijn blijken van belangstelling bij vacatures.
In deze loop van tijd heb ik geconstateerd dat verpleegkundigen als een speld in de hooiberg te vinden zijn in raden van toezicht. Het zou goed zijn om aan dit publieke geheim, ook eens aandacht te besteden.
Peter Bakens, voormalig wijkverpleegkundige en docent verpleegkunde, Den Haag
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans de krant te halen. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks halen ongeveer vijftig brieven de krant. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden