Als er een Oscar zou bestaan in de categorie Verstoord Kijken, dan gooit Sir Andrew Mackenzie hoge ogen. Kort nadat de bestuursvoorzitter van Shell dinsdag de jaarvergadering probeerde te openen, wordt hij onderbroken door een demonstrant die de overige aandeelhouders een ‘warm welkom in de hel’ toeschreeuwt. Een ‘hel op aarde’ die volgens de activist door Shell veroorzaakt wordt, omdat het concern onverdroten fossiele brandstoffen blijft verkopen.
Als een geërgerde Mackenzie de man na tien minuten laat verwijderen, staat een protestkoortje op om de zaal toe te zingen. Als ook deze activisten door beveiligers zijn afgevoerd, staan overal in de zaal nieuwe demonstranten op, die als een veelkoppig monster de vergadering keer op keer ontregelen. Mackenzie begint tijdens het ruim zestig minuten durende protest meer en meer te lijken op een teleurgestelde schoolmeester die de een na de andere demonstrant de zaal uit stuurt.
Over de auteurs
Patrick van IJzendoorn is correspondent Groot-Brittannië en Ierland voor de Volkskrant. Hij woont sinds 2003 in Londen en schreef meerdere boeken, waaronder over de Brexit.
Bard van de Weijer is economieredacteur van de Volkskrant en specialist op het gebied van de energietransitie. Hij richt zich op de vraagstukken waar consumenten, bedrijven en overheden voor staan.
Ook buiten is het onrustig. Bij de ingang van de Londense ExCel-beurs staan dinsdagochtend enkele tientallen leden en sympathisanten van Extinction Rebellion in een door blauwe hekken begrensd vak te demonstreren, met name jongeren en gepensioneerden. ‘Go to hell, Shell’, klinkt het op de wijs van Ray Charles’ Hit the Road, Jack.
Een man blaast met zijn trombone mee. Landende vliegtuigen van British Airways en Luxair overstemmen de muziek en toespraken nu en dan. Mr Whippy, de ijscoman, doet goede zaken, terwijl de politie vanaf een afstand toekijkt.
‘Shell kan door zijn enorme vermogen en expertise een enorme bijdrage leveren aan de groene revolutie, maar toch kiest het nog steeds de fossiele weg’, zegt de 74-jarige Lyn Gillian, die met haar boodschappentrolley uit Zuid-Londen is gekomen en buiten de kooi op een bankje zit. ‘Ik heb gehoord dat er binnen Shell onenigheid is over de koers en ik ben hier om de hervormers te steunen. Het is misdadig om het huidige beleid voort te zetten, want iedereen weet wat de prijs daarvoor is.’
Gillian, een gepensioneerde gezondheidsadviseur, vertelt dat ze mogelijk niet meer leeft wanneer klimaatverandering echt mis gaat, ‘maar ik ben hier voor de toekomstige generaties, voor mijn kleinkind ook’.
Binnen lijkt de rust na een uur teruggekeerd, als de laatste activist de zaal uitgedragen is.
Het energieconcern zelf vindt dat het goed op weg is om de doelen van het klimaatakkoord van Parijs te halen. Dit in tegenstelling tot onder meer beleggersorganisatie Follow This van Mark van Baal, die stelt dat Shell veel te weinig doet om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen. Die moet, vindt Van Baal, net als bijvoorbeeld Milieudefensie (ook aanwezig in de zaal) en de Nederlandse rechter, in 2030 netto 45 procent lager liggen.
Van Baal, die dinsdag als eerste officieel het woord krijgt om zijn vragen te stellen, zegt zijn hoop in het bestuur van Shell te zijn verloren, en richt zich daarom rechtstreeks tot de overige aandeelhouders in de zaal. ‘Zolang u tegen verandering blijft stemmen, blijft de leiding van Shell vasthouden aan fossiele brandstoffen.’
Ceo Wael Sawan spreekt de beweringen uiteraard tegen. Volgens Sawan verlaagt Shell de eigen en indirecte uitstoot met de helft voor 2030. De daling bedraagt inmiddels al 30 procent, zegt hij. De uitstoot van klanten (het leeuwendeel van de emissies) zou het afgelopen jaar met bijna 4 procent zijn gedaald. ‘We zijn het niet oneens over het einddoel’, aldus Sawan tegen Van Baal, ‘we hebben alleen andere opvattingen over hoe we er moeten komen.’
Bij de stemming omarmt 20 procent van de beleggers de klimaatresolutie van Follow This en schaart 80 procent zich achter de huidige klimaatstrategie van Shell, net als vorig jaar.
Buiten klinkt intussen gejuich wanneer enkele verwijderde activisten uit een zijdeur komen gelopen. ‘Misschien moet ik ook maar eens aandelen kopen om mijn stem in het gebouw te laten horen’, zegt Gillian, ‘dat is effectiever dan bij de ingang.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden