‘President Tim Scott’, fluisterde hij als kind voor het slapen gaan tegen zichzelf. Door het hardop te zeggen, plantte senator Tim Scott een zaadje in zijn hoofd, zou hij later aan vrienden vertellen. Door het maar te herhalen, zou het vanzelf waar worden: ‘Ik ga het doen! Ik word president.’ Die kinderdroom is deze week een stap dichterbij gekomen.
Tim Scott (57), een Republikeinse senator uit South Carolina, heeft zich maandag gekandideerd voor de presidentsverkiezingen van 2024. Scott staat te boek als rijzende ster binnen de Republikeinse Partij. Nu wil hij de eerste zwarte Republikeinse president van de Verenigde Staten worden. ‘Onze partij en ons land staan voor een keuze’, zei Scott maandag voor een publiek op de Charleston Southern University, zijn oude universiteit. ‘Ik kies voor vrijheid, hoop en kansen!’ Hij preekte hij als een dominee, vroeg het publiek af en toe voor een ‘amen’, en een ‘halleluja’.
Over de auteur
Maral Noshad Sharifi is correspondent Verenigde Staten voor de Volkskrant. Ze woont in New York.
Scott is minder bekend dan oud-president Donald Trump of gouverneur Ron DeSantis, maar vanwege zijn toon gemakkelijker te onderscheiden. Zijn opponenten op rechts zien een land dat naar de verdoemenis gaat en zetten daar vol op in. Volgens Scott hunkeren kiezers juist naar ‘iets positiefs’, ‘zolang het maar verankerd is in conservatisme’. Hij is pro-religie, pro-zakenwereld, pro-wapens en anti-abortus.
De kale senator is er niet op uit om linkse zielen te winnen, maar wel die van Republikeinen met zorgen over de radicaal-rechtse koers van de partij. ‘Ik ben de kandidaat die extreem-links het meeste vreest’, zei Scott op maandag.
Tim Scott zit vol tegenstrijdigheden. Hij is een zwarte politicus, maar zit bij de Republikeinse Partij. Al jaren is hij de enige zwarte Republikein in de senaat. Hij spreekt zich uit tegen racisme, maar heeft een hekel aan de antiracisme-beweging. ‘Ik verstoor hun verhaal’, zegt hij over de linkerflank van de Democratische Partij. ‘Mijn levensverhaal ontkracht hun leugens.’
Scott is een nazaat van tot slaaf gemaakten in het zuiden van de VS. Hij wordt geboren in North Charleston, South Carolina, in een arm gezin met een alleenstaande moeder die 16 uur per dag in de zorg werkt. Waar zijn opa nog op zijn achtste van school moest om voor 50 cent per dag katoen te plukken op de plantage, gaat kleinzoon Scott gaat naar de universiteit. Hij studeert Politicologie, en richt een succesvol verzekeringsbedrijf op met drieduizend klanten.
Op zijn dertigste besluit hij om zijn fluisterde kinderstem een kans te geven. Hij gaat de lokale politiek in. In 1994 vertelt hij het lokale hoofdkwartier van de Democratische Partij over zijn ambities. ‘Sluit je maar aan in de rij’, luidt het antwoord – er zijn meer gegadigden. Maar als hij vervolgens een bezoekje aan de Republikeinen brengt, rollen zij de rode loper voor hem uit. Zo vaak komt het niet voor dat zwarte kandidaten zich aansluiten. Een jaar later wint Scott voor de eerste keer verkiezingen voor een lokaal district in South Carolina.
Vanaf 2008 komt zijn politieke carrière in een stroomversnelling. Hij wordt eerst verkozen tot het staatsparlement van South Carolina. Twee jaar later belandt hij in het landelijke Huis van Afgevaardigden, een eeuw nadat dat de vorige zwarte Republikein die zetel won. Twee jaar daarna gaat hij de Senaat in. Hij is daar nog altijd de enige zwarte Republikein.
Democraten maken Scott graag belachelijk vanwe zijn politieke voorkeur. ‘Uncle Tim’, noemt president Joe Biden hem eens in een toespraak – een verwijzing naar het onderdanige personage uit de klassieke roman Uncle Tom’s Cabin van Harriet Beecher Stowe. Het punt: Scott zou zijn zwarte gemeenschap verloochenen door zich bij een partij te voegen die actief hun rechten inperkt.
Van tijd tot tijd breekt Scott binnen de partij weer het gesprek open over racisme. ‘Ik geloof dat de president zijn morele autoriteit heeft verloren’, zei hij toen president Trump in 2017 na een extreem-rechtse mars in Charlottesville sprak over geweld ‘aan beide kanten’. Scott pleit ervoor om de controversiële Confederatie-vlag te verwijden bij het staatsparlement van South Carolina. Hij hield de benoeming van twee conservatieve rechters tegen, vanwege hun racistische uitlatingen. Ook spreekt hij publiekelijk zijn afschuw uit over de Capitoolbestorming van 6 januari 2021.
Hoe groot de kans is dat Amerikanen ooit ‘president Tim Scott’ zullen zeggen, valt moeilijk te zeggen. De vraag is of zijn verhaal aanslaat bij kiezers die zich uit boosheid aan de partij verbinden. Vooralsnog oogst Donald Trump, gevolgd door Ron DeSantis, veruit het grootste succes. Maar met de 22 miljoen dollar die de Republikein uit South Carolina al heeft verzameld, kan hij het zeker tijdje uitzingen.
Als hij de verkiezingen wint, dan doet hij dat mogelijk zonder First Lady of First Man. Scott is nog nooit getrouwd geweest en heeft geen kinderen, omdat hij ‘de ware nog niet is tegengekomen’, zegt hij interviews.
In de lokale politiek van South Carolina werd hij lid van de Womens Caucus, de fractie die de positie van vrouwen wil verbeteren. Naar eigen zeggen omdat hij een ‘product is van een sterke vrouw’.
De tanden van Scott stonden ver naar voren vroeger. Zijn bijnaam was daarom: Teet.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden