Home

Na de kibbeltruttentelevisie van dit weekend had ik behoefte aan Frans Bauer-content

Niets zo gevaarlijk voor een Bekende Nederlander als het stempel ‘aardig’. Hoe aardiger je wordt gevonden, hoe groter de kans dat de roedel hongerige wolven klaarstaat om aan te vallen als het vuur even dooft, om het voetstuk vervolgens genadeloos op te peuzelen.

Je kunt dus niet aardig zijn als BN’er, behalve als je Frans Bauer heet. Als Frans al negatief in het nieuws komt, is het omdat hij een kadetje met ei eet, terwijl hij net heeft gezegd dat hij gezonder wil gaan leven. Dodelijk voor elke BN’er, maar niet voor Frans, getuige zijn berouwvolle reactie op Instagram: ‘Ik dacht dat ik gezond bezig was met een eitje op een wit bolletje, totdat ik jullie reacties las… sorry lieve mensen! Vandaag weer een nieuwe poging! #gezondafvallen #dieet #fransbauer.’

Misschien was mijn behoefte aan Bauer-content groter dan normaal, na een weekend waarin ik mij – tegen beter weten in – verdiepte in De Grote Mediaruzie van dit moment. René van der Gijp en Marcel van Roosmalen hadden het in Vandaag Inside met elkaar aan de stok gekregen over de vraag of het nu wel of niet leuk was om presentator Gijs Groenteman ‘Gijs Groenteboer’ te noemen. Het was uiterst ongemakkelijke kibbeltruttentelevisie, exemplarisch voor de moderne aandachtseconomie, waarin futiele discussies over kinderachtige naamgrapjes moeiteloos worden opgeblazen tot enorme proporties. En ik, de reddeloos verloren mediaconsument, vreet het als zoete koek, omdat ik ook niet beter weet.

Na al die leegheid bleek ik meer dan ooit ontvankelijk voor een halfuurtje Frans Bauer. Het was de laatste tijd stiller dan normaal geweest in Fijnaart. Mater familias Maris(ka) werd vorig jaar getroffen door een herseninfarct, waarmee zelfs de zo veilig lijkende Bauer-oase breekbaar bleek. Maar in Rooijakkers over de vloer hadden de Bauers goed nieuws: de rust was teruggekeerd, en Maris was bijna weer op krachten. Ze liet hooguit wat vaker het achterste van haar tong zien, tot hilariteit van Frans.

Er zijn weinig formats die mij méér op de zenuwen werken dan kabbelende interviewprogramma’s met BN’ers, en ook Rooijakkers over de vloer kan die stresstest amper doorstaan. Het RTL-programma drijft vooral op extreem brave huisbezoekjes, met interviews die angstvallig vaak blijven steken op schoolkrantniveau. Maar zet Frans Bauer in zo’n programma, en ik smelt sneller dan een kwetsbare poolkap. Zelfs na een media-aanwezigheid van ruim twintig jaar wordt het wonder van het anti-cynisme door de Bauers razendknap in stand gehouden.

In Rooijakkers over de vloer zagen we veel archiefbeelden uit De Bauers (2003), de realityserie die door iedereen – lees: mij – nog altijd node wordt gemist. Het vuur dooft ook na twintig jaar niet, en de wolven slaan Fijnaart inmiddels standaard over. Kom dus maar door met die herstart van De Bauers. Het kan het nationale tv-gemoed alleen maar opvijzelen.

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next