Zaterdag werden de posities 13 tot en met 30 voor de 107e editie van de Indianapolis 500 vastgelegd, maar de top-twaalf en de laatste vier coureurs moesten zondag nog een keer in actie komen. De kwalificaties werden afgetrapt met de Fast Twelve, waarin de twaalf snelste coureurs van de zaterdag streden om een plek in de Fast Six, de nummers zeven tot en met twaalf zouden na die sessie klaar zijn.
Will Power mocht de sessie aftrappen en deed dat met een rondegemiddelde van 232.635 mijl per uur. Al snel werd voor hem duidelijk dat dat niet genoeg zou zijn voor een plek in de Fast Six, aangezien Benjamin Pedersen en Marcus Ericsson na hem een tandje sneller gingen. Uiteindelijk zou geen van hen het redden, aangezien de coureurs die later aan hun run begonnen nog meer snelheid in de auto hadden zitten. Felix Rosenqvist was in deze sessie de snelste namens Arrow McLaren, met 234.081 mijl per uur. Santino Ferrucci, Rinus 'VeeKay' van Kalmthout, Alex Palou, Scott Dixon en Patricio O'Ward gingen door naar de Fast Six, voor Alexander Rossi, Takuma Sato, Tony Kanaan, Ericsson, Pedersen en Power zat de zondagse kwalificatie erop.
In de Fast Six kregen de coureurs één kans om een rondegemiddelde te noteren om voor de felbegeerde pole-position te gaan. O'Ward mocht als eerste en kwam tot 233.158 mijl per uur, waarmee hij sneller was dan Dixon, al was dat met minimale marge. Het was vervolgens Palou die de wenkbrauwen deed fronzen met een rondegemiddelde van 234.217 mijl per uur, waarmee hij het record van Dixon van vorig jaar verbrak. De kans leek klein dat iemand aan dat gemiddelde zou komen, maar toch wist VeeKay in zijn eerste ronden vergelijkbare gemiddelden te rijden en naderde hij de Spanjaard tot op 0,006 mijl per uur na vier ronden. De 22-jarige Hoofddorper liep zodoende op vier duizendsten van een seconde over vier ronden de pole-position mis. Rosenqvist en Ferrucci kwamen niet aan de tijden van Palou en VeeKay. Zondag 28 mei starten Palou, VeeKay en Rosenqvist op de eerste startrij. De groene vlag wordt rond 18.45 uur Nederlandse tijd gezwaaid.
Tussen de twee kwalificaties voor de eerste startrijen door vond voor vier coureurs een andere belangrijke kwalificatie plaats: de Last Chance Qualifying. De vier langzaamste coureurs van de zaterdagse kwalificatie kregen één uur de tijd om een rondegemiddelde te noteren die goed genoeg was om de start van de 107e editie van de Indy 500 te mogen zien. Drie coureurs zouden doorgaan, één mocht na deze sessie uitstappen en hoefde vervolgens niet meer in actie te komen.
Na de runs van Christian Lundgaard en Sting Ray Robb werd duidelijk dat het zou gaan tussen Rahal Letterman Lanigan Racing-teamgenoten Graham Rahal en Jack Harvey. Rahal had met een gemiddelde van 229.129 mijl per uur over vier ronden een grote marge naar Harvey, die in zijn eerste run een magere 228.477 mijl per uur. De klok tikte door en geen van de drie snelste coureurs besloot om zich aan nog een run te wagen. Dat bood Rahal de gelegenheid om het er nog eens op te wagen. De 30-jarige Brit maakte eerst een run om de motor af te koelen en verbeterde in zijn tweede run, maar dat was niet genoeg voor een plek op de startgrid: 228.929 mijl per uur.
Met minder dan twee minuten te gaan werd de RLL-bolide weer in gereedheid gebracht voor een laatste run. Harvey begon met een 229.435 aan zijn run en wist dat het er met minimale marge om zou spannen. Hij kwam uiteindelijk tot een 229.166, nipt genoeg om teamgenoot Rahal, zoon van teameigenaar Bobby Rahal, naar de laatste plaats te verwijzen en daarmee op de valreep een plek op de startgrid voor de Indy 500 te bemachtigen.
Jack Harvey slaagde er op de valreep in om zich te kwalificeren voor de 107e Indy 500.
Foto: Geoffrey M. Miller / Motorsport Images
Source: Motorsport