Achteraf bezien is de stilte het meest opvallend. Er was niemand die me zag, niemand die ingreep. Dat was nog tot daaraantoe. Maar de stilte in mijn hoofd terwijl ik ermee bezig was, daar kijk ik met afgrijzen op terug. Er was geen stem, zelfs geen gefluister. Slechts stilte en verder monomaan meten, gieten en roeren. Waar denk je dat je mee bezig bent?, zoiets had ik wel van mezelf verwacht. Maar ik zei niets, dacht niets en twijfelde geen moment terwijl ik mijn eigen wasverzachter aan het maken was.
Kijk, het is heel simpel. En het kan op twee manieren volgens happymoneysaver.com, een blog waar ik na een korte zoektocht op uitkwam. De eerste is met azijn en baking soda en vijftien druppels essentiële olie. Op een schaal van 1 tot 10, waarbij 1 ‘superstijf’ is en 10 ‘het spul waar dromen van worden gemaakt’, gaf de auteur deze variant een 7. De andere gaf ze een 8, dus daar ging ik voor. Het enige wat je nodig hebt is warm water, azijn en haarconditioner. Eerst los je de conditioner op in het warme water en daarna doe je de azijn erbij. Dit giet je allemaal in een grote fles en dan heb je dus je eigen wasverzachter. Het is wat minder vloeibaar dan normale wasverzachter, maar dat kan misschien ook liggen aan het type conditioner dat ik gebrui… wat?
Hou op. Niemand wil dit weten. Het enige wat we willen weten is: waarom?
Ja, dat weet ik ook niet. Het is niet zo dat je er enorm veel mee bespaart. Geld was niet mijn motivatie. Maar misschien ook wel. Ik weet niets meer zeker nu. Waarschijnlijk is het een symptoom van een midlifecrisis. Andere mannen gaan bier brouwen of met hun breathwork aan de slag of beginnen een podcast, of een affaire. Ik maak mijn eigen wasverzachter. Het is beslist geen dankbare handeling en het geeft eigenlijk ook helemaal geen voldoening. Het enige wat het oplevert is een enorme fles met een gruwzame lobbige en bleke substantie.
Of het een goede wasverzachter is, betwijfel ik. Het spul laat na een was in ieder geval een soort schuim achter op het raampje van mijn wasmachine, wat volgens mij geen goed teken is. Mijn kleren lijken wel iets zachter aan te voelen, maar dat kan ook het placebo-effect zijn. Dan de geur. Tijdens een sportles rook ik plots een aangename, frisse lucht die sterk aan shampoo deed denken. Verheugd en toch wel enigszins gespannen stopte ik mijn neus in mijn T-shirt om na te gaan of de geur daar vandaan kwam. Helaas. Die heerlijk frisse lucht van pas gewassen haren bleek afkomstig van het meisje naast me. Dus ook dat kan mijn zelfgemaakte wasverzachter niet. Wat een leven.
Source: Volkskrant