Soms moet er geklust worden, om de woonboot te behoeden voor verroesting en vermolming. Aangezien er niet meer zoiets bestaat als een ‘mannetje’ dat deze taak voor een acceptabel bedrag wil uitvoeren, zodat ik intussen mijn peilloos diepe gedachten op schrift zou kunnen blijven stellen, moet ik het zelf doen. Niet erg, behalve dan dat klussen tijd opschrokt zoals Holle Bolle Gijs pannenkoeken. Heeft u de maand april misschien ergens zien liggen?
Vannacht meende ik een oplossing voor het tijdstekort te hebben gevonden in de kattenbelletjes die ik achterlaat voor mijn vrouw. Waren dat geen authentieke slices of life, schitterend in hun eenvoud, die eigenlijk zo de krant in konden?
Vanochtend bekeek ik het anders, namelijk wakker. Er zit weliswaar een zekere rauwheid in zinnen als ‘Wéér naar die klote-Gamma, grrr’, maar je moet ze minstens vijf keer lakken, en elke laag een etmaal laten drogen. Dus of het iets wordt, leest u op z’n vroegst in de vrijdagkrant.
Source: Volkskrant