Hij had een eigen kop. Geerd Haayer, boerenzoon uit Oost-Groningen die zich ontwikkelde tot gerenommeerd assyrioloog, was erg slim en behoorlijk eigenwijs. Toen hij op het gymnasium in Winschoten een mep kreeg van de rector, sloeg hij terug. Met als gevolg dat hij van school werd gestuurd, vrijwel tegelijk met de latere dichter Jean Pierre Rawie, die het bevel van diezelfde rector om zijn lange haar af te knippen had genegeerd.
Dat was een blessing in disguise, zegt Rawie nu. De twee gingen samen naar Groningen om daar de middelbare school af te maken. Vaak kwamen ze niet verder dan de stationsrestauratie, waar ze urenlang discussieerden over de boeken die ze hadden gelezen. Vroegwijze jongens die niet terugdeinsden voor Thucydides of Rilke, maar het schoolwerk niet al te serieus namen. Toen Jean Pierre zich in de trein liet ontvallen dat hij opzag tegen een les algebra omdat hij zich niet had voorbereid, gooide Geerd diens wiskundeboek uit het raam. Toch kwamen ze goed terecht, nadat ze beiden staatsexamen hadden gedaan.
Geerd ging eerst wis- en natuurkunde studeren, maar stapte snel over op semitische talen. Hij specialiseerde zich daarnaast in het Sumerisch, een in spijkerschrift geschreven taal uit Mesopotamië, het huidige Irak. In de jaren zeventig studeerde hij af aan de Nijmeegse Radboud Universiteit. Daar had hij ook zullen promoveren met een proefschrift over een tekst waarin een Sumerische koning wordt bezongen, ware het niet dat hij het vertikte toe te geven aan de eis van zijn promotor om de dissertatie aan te passen. De promotie ging niet door en zijn proefschrift is nooit officieel gepubliceerd. Dat was niet leuk, vertelt zijn vrouw Floor. ‘Maar Geerd was niet verbitterd. Het deed hem goed dat zijn werk in vakkringen erkenning kreeg.’
De Volkskrant profileert regelmatig bekende en onbekende, kleurrijke Nederlanders die onlangs zijn overleden. Wilt u iemand aanmelden? postuum@volkskrant.nl
Aan de Vrije Universiteit gaf Haayer colleges Sumerisch. Hij raakte bevriend met zijn student en latere collega Joost Hazenbos. Na het afstuderen van Hazenbos kwam Haayer jarenlang een of twee keer per maand naar Amsterdam om met hem spijkerschriftteksten te lezen. Een ritueel dat ze steevast afsloten in Café de Zwart aan het Spui. Hazenbos: ‘Daar praatten we over ons vak, over geschiedenis en literatuur.’
Geerd was, net als Rawie, frequent kroegbezoeker. Ze brachten heel wat tijd door in Groningse cafés. Hij genoot van intellectuele discussies met vrienden, in het café en bij hem thuis. Rawie: ‘Zijn enorme eruditie had een groot voordeel: het was niet nodig uit te leggen waarover je het ging hebben. Hij had een ongelooflijk brede kennis en belangstelling. Als hij een onderwerp aansneed, wilde hij alles vertellen wat hij ervan wist.’
Een vaste aanstelling bij een universiteit heeft Haayer nooit gehad. Dat heeft er mede toe geleid dat hij in de tweede helft van de jaren tachtig de uitgeverij Styx oprichtte. Die publiceerde tal van belangrijke werken, waaronder een reeks gezaghebbende monografieën over spijkerschriftteksten. ‘Niet alleen met zijn eigen artikelen, maar ook met de uitgeverij heeft Geerd het onderzoek naar spijkerschriftteksten een grote dienst bewezen’, zegt Joost Hazenbos, hoogleraar in Amsterdam en Berlijn.
Zijn hele leven is Geerd Haayer blijven lezen en leren en heeft hij zijn kennis gedeeld met collega’s en zijn vele vrienden. Hij had een rijk sociaal leven. Ook toen hij de laatste jaren achtervolgd werd door fysieke rampspoed. Hij overleefde een hartaanval, dengue, een gebroken nek en leverkanker. Uiteindelijk werd longkanker hem fataal. Hij overleed op 11 maart, kort na zijn 75ste verjaardag.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden