‘Kopen zonder kijken is inmiddels bijna onderdeel van mijn dna geworden. De moeite waard?! ligt wat dichter bij wat ik met mijn aannemersbedrijf dagelijks doe. In dit programma kijk ik mee met de plannen van mensen die een huis hebben gekocht om het te verbouwen en met winst te verkopen.
‘Het leuke aan ouder worden is dat je op een gegeven moment durft te zeggen waar je goed in bent. Nu ik bijna 450 huizen heb verbouwd, zie ik bijna altijd meteen als ik binnenkom wat we wel of niet met een woning moeten doen. Heel soms zie ik het niet, of vind ik dat een verbouwing altijd gerommel in de marge zal blijven. Dan zeg ik eerlijk: dit huis is niet mijn ding, dus ik moet het niet doen.
‘Als ik dat gevoel heb bij een huis dat we bezichtigen voor Kopen zonder kijken, dan kopen we het niet. We geven andermans geld uit, dus het kán geen gerommel in de marge zijn. Die discussie heb ik weleens gevoerd, hoor, met de redactie. ‘Ja, maar we moeten iets!’, werd er dan geroepen. Dan zei ik: ‘We moeten niks, dan kopen we gewoon geen huis.’
‘In Kopen zonder kijken zit mijn signatuur vooral in de plattegronden, een betere indeling. Op kantoor horen ze aan mijn muisklik hoe de vlag erbij hangt als ik op Funda een huis bekijk. Als ik hard klik, ben ik geïrriteerd, dan vind ik het een stom huis. Ik gebruik graag het woord ‘lekker’: een huis moet wel lekker zijn. Of sexy. Daarmee bedoel ik: het moet wat met je doen.’
‘Al zolang ik me kan herinneren vind ik visgraat mooi. Een gietvloer, ce n’est pas mon style. Het is ook helemaal geen praktische vloer. Je ziet al het stof, er komen strepen op en ze verkleuren. Durf er eens een kleed op te leggen, en haal dat na een paar jaar weg – die vlekken krijg je er nooit meer uit. Dan zie ik liever een wat grovere, betonachtige vloer die vies mag worden.
‘Alex (makelaar Alex van Keulen, red.) en ik bepalen wat we gaan kopen en wat we met dat huis doen, daarna giet Roos (stylist Roos Reedijk, red.) er haar saus over. Het is duidelijk dat het háár saus is. Ik teken de keuken uit en laat haar de keuken uitkiezen.
‘Zinnen die bij ons op kantoor verboden zijn, over ‘de kleuren van nu’ en dat soort dingen, die gooit Roos er achter elkaar uit. Daardoor wordt het programma leuk. Vijftig Bob Sikkes-huizen opleveren was retesaai geweest. Ik heb een tijdlozere, subtielere stijl. Sommige mensen vinden dit huis kaal; ik vind het hier gezellig, maar dat hoef jij niet te beamen.’
‘Ik vind huizen flippen niet per definitie vies, of geld verdienen over andermans rug. Er blijven in iedere markt huizen liggen omdat niemand ze aandurft. Als jij het wel aandurft en een huis waar niemand iets in ziet naar een andere markt kunt trekken, dan is dat niet vies, toch?
‘Voor het sympathieke gevoel hebben we een beetje geluk gehad dat tijdens de opnameperiode van De moeite waard?! de situatie op de woningmarkt omsloeg. Er waren stellen bij die drie, vier maanden over hun verbouwing wilden doen, en pompidompidom, het werden er zes, zeven. Toen zag het er ineens minder rooskleurig uit. Anderen waren sneller, zij hadden de winst al gepakt.’
‘Er is een deelnemer huilend afgehaakt, omdat ik zei dat ze zich slecht had voorbereid. En dan ook nog eigenwijs tegen mij lopen doen. Ging ze mij vertellen dat een warmtepompinstallatie installeren wel voor 5.000 euro kon, want dat had ze op internet gelezen. Zij vond mij hard, maar ik zit daar om mensen op hun valkuilen te wijzen.
‘Dat er maar één duo was met een Excelsheet heeft me verbaasd. En dat er amper was nagedacht over de vraag: voor wie ga je dit huis verbouwen? Wie komt hier straks wonen? Als jij vindt dat een huis richting het miljoen waard is, vind ik het méér dan niet zo slim om maar één badkamer te bouwen. Dan ben je te veel vanuit jezelf aan het denken, en niet vanuit degene die het huis van jou gaat kopen.’
Lacht. ‘Ik doe het goed tussen de 35 en de 70 jaar, en beter bij de vrouwen dan bij de mannen. ‘Mijn moeder vindt jou zo leuk!’ – die hoor ik echt heel vaak.
‘Ik heb kort modellenwerk gedaan, rond mijn 20ste. Als iemand tegen mij zei dat het best wat uitbundiger mocht, wilde ik naar huis. Toen ik in 2006 werd gevraagd voor Bouwval gezocht, dacht ik dat tv niks voor mij zou zijn. Maar zoals dat gaat: je wordt gevraagd, je zegt dat het niks voor jou is, en daarna ga je toch aan je vrienden vertellen dat je het eigenlijk wél wilt doen.
‘Dus ik op gesprek. Ik werkte toen net als bouwbegeleider bij dit bedrijf, dat inmiddels mijn eigen bedrijf is. Ik zei: ik kan niet veel tijd vrijmaken en ik ben geen acteur, dus je moet me geen teksten geven. En omdat ik in het vak zit, wil ik eigenlijk niks met sponsoring van doen hebben. Ik prijs geen producten aan waar ik niet achter sta.’
‘Ik vind het comfortabeler als de bladen aandacht aan mijn huis besteden dan aan mijn relatie. Mijn slaapkamer hoeven ze niet te zien, maar van mij mogen de mensen best weten hoe ik woon. Dat ik al 22 jaar met Michiel ben, weet inmiddels ook iedereen. Toen daar op een gegeven moment aandacht voor kwam, hebben we er samen knetterhard om gelachen.’
‘Na het succes. Kopen zonder kijken heeft me veel gebracht, en ik vind het heel leuk om te maken. Zeker na de eerste twee seizoenen leidde het programma tot een explosie van aanvragen bij mijn bedrijf. Er werken veertien mensen, we doen 25 grote verbouwingen per jaar. In een jaar tijd kregen we duizend aanvragen. Die kwamen uit heel Nederland, en dan ging het van een dakkapel tot een nieuwe keuken.
‘Ik vond het lastig, omdat ik vind dat je iedere aanvraag serieus moet nemen; ook 15 duizend euro is veel geld. Er waren mensen bij die niet akkoord gingen met ‘nee’. Eén mevrouw zei letterlijk: ‘Maar mijn dochter wil per se met jou.’ Dat huis wil ik nu toch gaan doen, ook al staat het in Den Bosch. Prachtig is het.
‘Eigenlijk vind ik het te ver weg, gedoe. In mijn woonplaats Amsterdam kan ik ’s ochtends in vijf kwartier langs vijf werken fietsen, en dan ben ik weer helemaal bij. Ik heb eens een appartement in Parijs verbouwd. Nou, dat ga ik echt nooit meer doen. Het klinkt leuk, maar in de praktijk is er geen hol aan. Om half zeven zit je in de trein, om elf uur ’s avonds ben je thuis. En Fransen zijn niet te harden. Ik heb zelfs het natte beton uit Nederland laten komen.’
‘Er zijn genoeg shots die verraden dat niet alles door de kandidaten zelf wordt betaald. Maar wat realistisch is, is dat aan het eind van de verbouwing al het geld op is, en dat er ongelooflijk wordt gepuzzeld om er zo veel mogelijk uit te krijgen voor de mensen.
‘Heel soms proef ik achteraf toch teleurstelling. Dan denk ik: je hebt werkelijk géén idee hoeveel je eigenlijk hebt gekregen. De deelnemers worden verhuisd en helemaal ontzorgd. Ik vind het realistisch om een aflevering ook te kunnen afsluiten met: dit is hoe af we het konden maken met jullie budget, een paar plekjes in het schilderwerk moeten jullie zelf nog bijwerken.’
‘Ik moet er soms ook wel om lachen, hoor, als ik de moodboards zie die deelnemers van het nieuwe seizoen hebben gemaakt: hebben ze nou allemaal plaatjes verzameld uit eerdere afleveringen?
‘Bijna niemand wil een tijdloos huis. Er zitten dit seizoen wat rustigere interieurs tussen, maar mensen zijn vergiftigd door Pinterest. We worden overspoeld door plaatjes en trends. Probeer daar nog maar eens uit te filteren wat je zelf écht mooi vindt.
‘Matzwarte kranen komen er bij mijn klanten niet in. De stalen deur wel. Die heb ik zelf ook, al zestien jaar. Toen wist ik nog niet dat we aan het begin van de stalendeurenrevolutie zaten. Ik vind ’m qua rankheid nog steeds mooi.
‘Ik wil altijd van Roos weten welke spullen van de mensen zelf waren. ‘Die lamp daar’ – hij wijst naar een lamp naast de bank – ‘heb ik gekocht van het geld dat ik verdiende met mijn allereerste modellenklus. Die sleep ik dus mijn hele leven lang al mee. De broodrooster op het aanrecht heb ik in mijn studententijd gekocht, toen ik ’m eigenlijk niet kon betalen. Die lampen daar en deze tafel heb ik volgens mij ook al 25 jaar.
‘Het zal je verbazen hoeveel van mijn klanten de vraag ‘wat neem je mee?’ beantwoorden met ‘hoe bedoel je, wat neem je mee?’ Zij zeggen: ‘Ik wil lekker alles nieuw.’ Zelf vind ik er geen hol aan, alles nieuw. Als Michiel en ik naar een piepklein huis zouden verhuizen, zou ik alleen de kunst meenemen, die lampen, deze stoelen. En de broodrooster.’
De moeite waard?! is vanaf dinsdag 23/5 te zien op RTL 4.
1992-1995 HTS bouwkunde
2006-heden Bouwbegeleider bij Flow Works, dat zich richt op aannemerij, bouwbegeleiding, ontwerp en interieur
2014 Wordt eigenaar van Flow Works
2006-heden Bouwkundige voor RTL 4, in de programma’s Bouwval gezocht, Verbouwen zonder grenzen, TV Makelaar: Mission Impossible, SOS Verbouwing, Kopen zonder kijken en De moeite waard?!
Bob Sikkes woont in Amsterdam met zijn man Michiel Engbers.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Source: Volkskrant