Minister Robbert Dijkgraaf (Onderwijs) wil het bindend studieadvies verlagen naar maximaal 30 studiepunten (ECTS). Universiteiten verzetten zich hiertegen, maar laten onbenoemd dat het huidige bsa in veel gevallen een schijnmiddel is om studieprestaties te verbeteren. Het verlagen van het bsa kan de studievoortgang uiteindelijk verbeteren, en niet enkel door de stress voor studenten te verminderen.
De huidige regeling lijkt simpel, maar is het niet. Een student kan per jaar 60 studiepunten behalen. Universiteiten hanteren een bindend studieadvies tussen 36 en 60 punten; laten we voor het gemak even uitgaan van 45. Dat betekent dat een student die na het eerste jaar minder dan 45 studiepunten heeft gehaald, wordt gesommeerd de studie te verlaten en de komende drie jaar niet meer terug te komen.
Over de auteur
Jorna Leenheer is Associate Dean aan de Tilburg School of Economics and Management van de Universiteit Tilburg.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Dat impliceert tevens dat een student die in het eerste semester (het eerste half jaar) niet goed scoort, de studie beter meteen kan staken. In het tweede semester zijn er namelijk nog slechts 30 punten te behalen, dus met minder dan 15 punten behaald in het eerste semester, is het game over.
Sommige studenten met 15 tot 25 punten wagen de gok en gaan door, maar een deel besluit voor de zekerheid ook maar te stoppen. Het is namelijk zo dat als een student zich voor 1 maart uitschrijft, zij of hij zich in september gewoon weer opnieuw kan inschrijven voor dezelfde opleiding. Ieder jaar is een deel van de nieuwe studenten dus in wezen niet nieuw, maar herstarter.
De reeds gehaalde vakken uit het voorgaande cursusjaar kunnen herstarters trouwens gewoon inzetten. Dat is fijn, maar stakers kunnen dus een semester lang niet studeren! Tussen maart en september kunnen zij niets anders doen dan werken, in bed liggen of van het leven genietenn.
Een deel van de doorzetters haalt het bsa uiteindelijk niet. Dan zijn er twee opties om toch door te gaan op de gekozen weg. De eerste optie is om zich bij een andere universiteit in te schrijven voor exact dezelfde studie. De gehaalde cursussen worden vrolijk ingediend en leiden vaak tot een vrijstelling in de nieuwe opleiding. Ik krijg ze als docent ieder jaar langs voor mijn vak en weet ondertussen vrij goed welke vergelijkbare vakken andere universiteiten aanbieden.
Zo valt de studievertraging voor de doorzetter in veel gevallen nog wel mee. Wel wordt zij of hij gedwongen te verhuizen naar een nieuwe universiteit en stad, dat levert best wat stress op. De nieuwe universiteit is blij met deze studenten, want na een valse start herpakken velen zich prima.
Ten tweede kan de doorzetter een aanvraag indienen voor uitstel van het bsa. In een studentenleven kan heel wat gebeuren, van onschuldige gebeurtenissen die net plaatsvinden tijdens de tentamens tot ernstige problematiek die een student langdurig beïnvloedt. Studentendecanen moeten die aanvragen voor uitstel van het studieadvies beoordelen. Met de internationalisering van de studentenpopulatie, inclusief culturele verschillen, is dit niet altijd eenvoudig.
Dan is er nog een derde groep die relevant is, namelijk studenten die hun bsa wel halen, maar een aantal lastige vakken uit het eerste jaar nog niet hebben beslecht. Wiskunde en statistiek zijn bekende struikelvakken. Er zijn zelfs studenten die vlak voor hun afstuderen nog steeds dat ene vak moeten: wiskunde uit het eerste jaar. Omdat ze het bsa hadden gehaald, kraaide al die jaren daar geen haan meer naar.
Dat is zorgelijk en daar gaat de regeling van Dijkgraaf iets aan doen. Die eist namelijk dat studenten na twee jaar het eerste jaar volledig hebben gehaald. Voor deze derde groep levert de nieuwe maatregel van Dijkgraaf juist extra druk op, maar dat is niet erg. De regeling van Dijkgraaf dwingt hen om tijdig te switchen naar een passender studie, zoals een hbo-opleiding.
Over andere studenten die niet meteen alle vakken in het eerste jaar halen maak ik me geen grote zorgen; de meesten hebben even wat meer tijd nodig maar komen er wel. De financiële druk is hoog, geen student wil en kan tegenwoordig nog tien jaar studeren.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden