Een koude maar zonnige dinsdagmiddag: een prima dag om een tripje naar de Tweede Kamer te maken. Dat hebben een vader en zijn volwassen zoon gedaan; de vader poseert in de winderige soort-van-steeg waaraan de Kamer tijdelijk gehuisvest is, bij de soort-van-vijver die voor het gebouw ligt. De vijver is een bassin met donkergroen, laagstaand water met een heleboel troep erin. De vader leunt op het muurtje rondom de vijver, zijn rokende zoon fotografeert hem. Ze hebben samen een dagje uit. Het heeft iets ontroerends.
Binnen blijkt in vitrines een tijdelijke expositie te zijn opgetrokken over de Kamer, waarin wordt onthuld waarom die klimwand van klei-achtige rotsblokken er als achtergrond dient. ‘Het kunstwerk op de achterwand van de plenaire zaal is speciaal gemaakt voor deze plek,’ staat in een van de vitrines op een kaartje. ‘Kunstenaar Jos de Putter heeft het Aarde genoemd. Het is een letterlijk Hollands landschap, gemaakt van kluiten, klei en zand.’
Het is een letterlijk Hollands landschap.
Over Hollands gesproken, Micky Adriaansens (VVD), de minister van Economische Zaken en Klimaat, neemt het woord ‘Hollands’ tijdens het Vragenuur op wonderlijke wijze in de mond. De vragen die aan haar gesteld worden, gaan over energiebedrijven die mensen misleiden, en opbellen, en lastigvallen bij de supermarkt, u weet wel, die te blije jongens en meisjes met een professioneel bord voor hun kop die altijd aan je vragen ‘Mag ik een momentje van uw tijd?’ en zich nooit laten afwimpelen als je zegt ‘Ik heb ontzettend veel haast’.
Micky Adriaansens over dit soort lastigvallerij: ‘Ik vind het, om een Hollands woord te gebruiken, zelf ook heel irritant als ik word belaagd.’
Het Hollandse woord, ik licht het voor de zekerheid maar toe, is ‘irritant’. Hoe Hollands dat woord is, valt te bezien, het lijkt vrij regelrecht uit de Franse taal te komen, maar de minister bedoelt met ‘Hollands’ waarschijnlijk iets anders, namelijk ‘pittige taal’. Goeiig dat deze minister het woord ‘irritant’ blijkbaar als straffe taal ervaart. Ze zou eens moeten horen wat voor dingen Kamerleden de hele dag zeggen.
Erna verschijnt een andere minister ten tonele om ondervraagd te worden, namelijk Dilan Yeşilgöz. Ze wordt bevraagd over het bericht van RTL Nieuws dat de inlichtingendienst van de politie onschuldige burgers bespioneert. Wie vaak bij het Vragenuur is, valt het op dat Yeşilgöz regelmatig vragen moet beantwoorden. Wie vaak bij het Vragenuur is, valt het ook op dat er altijd veel vragen zijn, maar best weinig antwoorden. Zo ook nu.
Yeşilgöz heeft twee tactieken om de vragen aan haar adres te ontwijken. Ten eerste zegt ze steeds ‘Ik ben blij dat ik hier mag staan om dit toe te lichten’ – maar licht verder niets toe. Na enige tijd schakelt ze over op: ‘Ik sta dit hier nu al twintig minuten uit te leggen’ – en legt verder niets uit. Over de politie doet zij de uitspraak: ‘De gedachtegang dat je altijd waakzaam moet zijn is nogal een heldere’. En daarmee is de kous zo’n beetje af.
Intussen is uw verslaggever de hele tijd afgeleid door Tunahan Kuzu (DENK), omdat hij in de Kamer zit met een Feyenoordshirt onder zijn jasje. Ten eerste is dat modisch gezien geen goed idee. Zo’n shirt is prima in een stadion tijdens een wedstrijd, of bij het feesten in een vreugdefontein, maar niet onder een lichtgrijs, strak gesneden jasje.
Ten tweede is het shirt storend omdat Kuzu een overwinning van zijn club blijkbaar zo belangrijk vindt dat hij een voetbaltenue aandoet naar zijn werk, en dat is een tikje beledigend voor de politiek en het dienen van het landsbelang. Ten derde is het óók niet prettig voor het voetbal zelf: Kuzu zet leuk doen met Feyenoord in voor zijn politieke activiteiten, en daar heeft Feyenoord vast geen zin in. Dat hele shirt is, met een Hollands woord, gewoon irritant.
Aaf Brandt Corstius doet eens per week op geheel eigen wijze verslag van een debat in politiek Den Haag.
Source: Volkskrant