De vrouwentepel moet bevrijd worden, las ik her en der. Hérbevrijd, dacht ik meteen, want ooit vlogen de tepels ons vrijelijk en probleemloos om de oren. Ditmaal gaat het specifiek om zwembaden, waar zij inderdaad altijd gevangen hebben gezeten. De Amsterdamse wethouder Sofyan Mbarki wil ‘gaan kijken hoe we dit organiseren’.
Klinkt simpel, is het niet. Tegenover vrijheidsstrijders staan bedekkers, door preutsheid gedreven, bang om met tepels en al op internet terecht te komen, beducht voor zwemmend manvolk dat aanstoot neemt aan vrije tepels of ze juist al te uitnodigend zal vinden. Terecht waarschijnlijk, want zelfs met de onbevrijde tepels hebben sommigen het al moeilijk. Dit maakt tepelbevrijding geen minder goed idee, maar zonder uitgekiend tepelmanagement voorzie ik hommeles in het zwembad. En met aparte tepel-uren of strikt tepeltoezicht is de vrijheid geen vrijheid.
Was de tepel maar nooit herbedekt, dan was zij nu wellicht niet zo’n heet hangijzer. Ja, achteraf lullen, daar ben ik goed in.
Source: Volkskrant