De Volkskrant schrijft positief over de gewonnen voetbalwedstrijd van Feyenoord op zondag. Over het feest in het centrum lees ik: ‘Vuurwerk knalt, overal is rook’. Inderdaad, maar niet alleen in het centrum. Ook in Rotterdam-Zuid. Hier was zondag de hele dag en avond hevige vuurwerkoverlast. Ook bij het café beneden op de Brede Hilledijk werd vuurwerk afgeschoten.
Dit is illegaal, verstorend voor de vogels en het vervuilt onze lucht. Huisdieren worden er gek van. Maar de politie is in geen velden of wegen te bekennen.
Vuurwerk afsteken is niet alleen rond Oud en Nieuw een steeds groter probleem: het lijkt ‘normaal’ te worden. Wij kunnen in Rotterdam bizar genoeg het hele jaar door elke avond wel een keer ‘genieten’ van vuurwerk.
Sonja van Galen, Rotterdam
Met het en masse staken van wedstrijden dreigt de nationale voetbalcompetitie een farce te worden. De schuld daarvan wordt gemakkelijk neergelegd bij enkele supporters die in een moment van verdwazing dingen op het speelveld gegooid hebben. Zij dienen daarvoor op passende wijze te worden gestraft.
Maar ligt de werkelijke schuld niet veel meer bij de voetbalbond zelf die, onder het mom van ‘krachtdadig optreden’, dwingend oplegt dat een wedstrijd definitief gestaakt moet worden als er voor de tweede keer iets (doe-er-niet-toe-wat) op het veld wordt gegooid?
Deze strafmaatregel is buiten proportie, treft niet de overtreders en heeft geen redelijk doel. Want gestraft worden vooral de duizenden toeschouwers die part noch deel hebben aan het vergrijp. Zij worden zonder pardon naar huis gestuurd terwijl ze voor hun aanwezigheid toch flink hadden betaald.
Competitievervalsing ligt op de loer door het uitvallen van wedstrijden. En spelers worden nodeloos belast met het opnieuw (uit)spelen van de wedstrijd. Voor de kwaadwillende enkeling kan het automatisme van de reeds tevoren vastgestelde straf zelfs een aansporing zijn iets op het veld te gaan gooien als daarmee een in zijn ogen negatieve uitkomst kan worden voorkomen.
Welke verdwazing doet het voetbal nu het meeste kwaad?
Joop van Oene, Waalwijk
Waarom, zoals nu weer na het staken van de wedstrijd Groningen- Ajax, die wedstrijd later ‘uit laten spelen’? Als een wedstrijd verloren wordt verklaard, dan zal dat het zelfreinigend vermogen in het supportersvak wellicht aanzienlijk verhogen.
Willem van de Rijdt, Boxmeer
Peter Rodenburg beargumenteert dat studenten geen ‘studiestress’ maar ‘schuldenstress’ hebben. Ter voorkoming van een hoge studieschuld besteden zij volgens hem te veel tijd aan hun bijbaan, waardoor er te weinig tijd overblijft om te studeren.
De overheid verwacht van ouders dat zij 400 euro per maand bijdragen aan de studie van hun kind. Voor zover zij dat niet kunnen opbrengen, kan een beroep worden gedaan op een aanvullende beurs. Dat is een gift als binnen tien jaar wordt afgestudeerd.
Veel ouders nemen niet hun verantwoordelijkheid, waardoor studieleningen onnodig hoog oplopen. Het zou dan ook beter zijn aan elke student dit bedrag uit te keren en fiscaal te verhalen op de ouders. Dan hoeft de student er niet om te vragen en kunnen de ouders het niet weigeren.
Pieter Markus, Geldrop
Santiago Giménez viert zijn doelpunten door te zakken door zijn knieën en naar de hemel te wijzen, om zo God te danken. Zou hij, zodra hij een opgelegde kans mist, de handen ook ten hemel richten en denken: ‘Gast, wat flik je me nou?’
Peter Meijer, Wormer
In de rubriek ‘Winnaar & Verliezer’ werd Sharon Hilgers als winnaar van de week gepresenteerd. Haar indrukwekkende selfmade carrièrepad wordt beschreven, maar niet zonder dat deze met die van een grijze, pensioenwaardige, oudere man wordt vergeleken, nota bene de rijkste man ter wereld.
In de conclusie wordt nog gesteld dat ‘ze gezien haar leeftijd nog even heeft om zich te bewijzen’. Lieve Volkskrant, deze dame staat momenteel als één van de vier vrouwen in de Quote 500 vermeld heeft zich derhalve allang bewezen.
Mag zij geëerd, bewonderd en gezien worden om wat zij als vrouw in haar eentje heeft bereikt en daarmee een voorbeeld en inspiratie zijn voor vele vrouwen, zónder haar weer met een carrière en vermogen van een veel rijkere man te vergelijken? Zo komen we nooit verder met de vrouwenemancipatie.
Saskia Brinkmann, Amsterdam
In onze tuin zat in de heg een merelnest en in een nestkastje in de boom waren koolmezen aan het broeden. Nadat ze uitkwamen zagen we de ouderstellen druk in de weer met het voeden van hun kroost. De merels hipten rond in gras en borders op zoek naar wormen. Trokken er één uit de grond en vlogen af en aan naar hun nest in de klimop. Onvermoeibaar en mooi werk: herstel van de merelpopulatie. Ook de koolmezen zagen we ijverig af en aan vliegen. De bek vol met insecten.
Door onze tuin lopen ook een aantal doorvoerwegen voor poezen van verschillende buren. Leuke dieren daar niet van. Een wit-zwarte, een oranje, twee grijze, een pikzwarte en een lapjeskat.
Op een kwade dag zagen we het merelnest kapot getrokken op de grond liggen. De jonge merels waren verdwenen, de ouders vlogen verward in het rond. De dag erna was het koolmezenkroost klaar om uit te vliegen. Een genot om te zien. De eerste wurmde zich door de opening van het nestkastje en zat een poosje te knipogen op het randje. Toen het diertje al fladderend de sprong waagde, werd het in de vlucht gevangen door de poes van één van onze buren die net langs kwam. Waarom mogen de poezen als huisdieren van onze buren dag en nacht zomaar buiten lopen? Ze slapen op onze tuinbank, poepen in de borders en roeien als kleine roofdieren de jonge vogels uit. Waarom moeten honden aan de lijn en poezen niet?
Hoe simpel is het om een poes gewoon een maand binnen te houden als de jonge vogels uitvliegen? Of helemaal binnen te houden? En waarom geen poezenbelasting? We hebben in Nederland 3 miljoen huiskatten, een half miljoen zwerfkatten en 135 duizend tot 1.2 miljoen verwilderde katten in het buitengebied. Al die gezellige poezen doden jaarlijks tussen de 17 en 200 miljoen vogels. Ook uw lieve poes.
Bea Annot, Voorthuizen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans de krant te halen. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks halen ongeveer vijftig brieven de krant. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden