Zanger Lee Towers, vaste opwarmer van grote Feyenoordfeesten, kan de keren niet tellen dat raadsleden en Feyenoordmedewerkers maandagochtend bij de huldiging in het Rotterdamse stadhuis tegen hem zeiden: ‘Tot volgend jaar.’
Aan bravoure geen gebrek, al was de vorige huldiging in 2017. Daarvoor duurde het liefst achttien jaar. Nu is er het zelfvertrouwen dat de titels zich sneller zullen opvolgen, zeker als aanvoerder Orkun Kökçü en trainer Arne Slot blijven. Beide blikvangers kunnen een riant salarisvoorstel verwachtten, zo viel in de wandelgangen te beluisteren.
Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft sinds 2015 over voetbal voor de Volkskrant. Hij werkte ook voor diverse sportprogramma’s op televisie.
Door meer dan 100 duizend mensen werd het feest gevierd: al om zes uur ’s ochtends meldden de eerste supporters zich. Razendsnel stonden de Coolsingel en het Stadhuisplein volledig vol. Mensen hingen in kranen, lantaarnpalen en stonden op daken. Sommige supporters kwamen rechtstreeks van een van de vele titelfeesten die losbarstten na de beslissende overwinning op Go Ahead Eagles zondag.
Helemaal vooraan lag een aantal ernstig zieke mensen op verrijdbare bedden. Kökçü en Justin Bijlow gingen na de huldiging niet het stadhuis in om zich daar te laten fêteren door politici, familieleden en journalisten, maar begaven zich naar de bedden om een praatje te maken, een knuffel uit te delen en op de foto te gaan.
Kökçü en trainer Slot renden met de kampioensschaal in hun midden even na twaalf uur het bordes op. De band tussen de coach uit Bergentheim en de Haarlemse aanvoerder met Turkse roots verdiepte zich het afgelopen jaar. Kökçü, normaal vrij gesloten in de media, gaf na de kampioenswedstrijd een openhartig inkijkje in zijn privéleven. Een half jaar leed hij aan slapeloosheid, grofweg tussen begin april en medio november vorig jaar, als gevolg van een trauma. ‘Ik was blij als ik vier uur sliep, meestal was het minder.’
De oorzaak was een speciale shake die hij had gedronken op de dag voor de Conference League-wedstrijd tegen Slavia Praag begin april vorig jaar, om zo later op de dag nog genoeg energie te hebben. Vanwege de ramadan dronk en at hij overdag niet. De voetballer reageerde slecht op de drank. ‘Mijn hart ging sneller kloppen, waardoor ik verstijfde. Ik ben zo geschrokken dat ik er een klein trauma aan heb overgehouden. Ik heb die nacht geen minuut geslapen en de maanden daarna lukte het vaak ook niet.’
Op het zomerse trainingskamp in Oostenrijk raakte hij zo van slag dat hij zich huilend bij Slot meldde. ‘Ik moest mezelf redden van dat trauma. De trainer zei meteen: ga maar. Ik heb niet op een vliegtuig gewacht, ben met een busje in acht uur naar huis gereden.’
Een zware periode volgde, vertelde zijn vader en zaakwaarnemer Halis Kökçü maandag op het stadhuis. ‘Er speelde meer, er komt als jonge speler zo veel op je af tegenwoordig, kritiek, allerlei mensen die je niet kunt vertrouwen. Dat hoopte zich door het slaapgebrek alsmaar op in zijn hoofd. En dus ook in dat van mij en mijn vrouw. Wij sliepen op de bank om hem bij te staan als hij uit zijn bed kwam.’
Zijn zoon zocht bijstand bij een gedragscoach, en volgde onder meer EMDR-therapie om van zijn slapeloosheid af te komen. Orkun Kökçü: ‘Het was moeilijk, er zat heel veel in mijn hoofd. De trainer was een van de weinigen die ervan afwist. Hij is meer dan een trainer, hij begrijpt precies hoe hij met mensen om moet gaan. Vandaar dat ik moest huilen toen ik hem na de kampioenswedstrijd omhelsde.’
Huilend zeeg hij daarvoor al neer op het gras, drukte zijn gezicht erin, bad en stond met betraande ogen weer op. Zijn geloof was zijn houvast en uiteindelijk zijn redding, vertelde hij later. ‘Pas nadat ik in november op bedevaart naar Mekka was geweest, was ik ervanaf. Dat is een van de mooiste belevingen die je als moslim kunt hebben. Dat gaf me vertrouwen, zo van: het komt wel goed.’
Kökçü kende alsnog een wonderbaarlijk goed seizoen. ‘Voetbaltechnisch, fysiek en mentaal ging hij voorop, heeft hij mijn vertrouwen altijd terugbetaald. Op het veld en in de kleedkamer was hij een voorbeeld’, stelde Slot. ‘Daarom zei ik tijdens die omhelzing: dit heb jij zo verdiend.’
Op het bordes hield Kökçü het bij het zingen van ‘Feyenoord, Feyenoord, wat gaan we doen vandaag’, terwijl Slot opriep tot waardig feesten zonder rellen, iets wat navolging kreeg. Veel supporters hadden geen stem meer en stonden er brak bij, een herstelbiertje was niet toegestaan. Maar bij het zien van Slot, Kökçü en de anderen op het bordes gingen de kelen toch weer massaal open.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden