N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Rotterdam, jaren vijftig. Het ging elk jaar hetzelfde. We zitten aan tafel. Het is even na één uur. Mijn vader steekt plotseling zijn vinger in de lucht en zegt: „Stil! Luister!” Wij horen niks. Dan zegt hij: „Nee, nú hoor je niks. Maar tóén, precies op deze dag, en om deze tijd, in 1940, hoorde ik ze komen, de bommenwerpers.” Wij kinderen eten verder, dit verhaal kennen we nu wel. Maar nu moet ik elke 14 mei, rond een uur of één, altijd even aan hem denken, en aan het bombardement dat de stad van zijn jeugd vernietigde.
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC