‘We zijn nog lang niet uitgepraat over Elizabeth Holmes.’ Dat schreef deze krant vorig jaar naar aanleiding van The Dropout, een achtdelige dramaserie over de opkomst en ondergang van Holmes, de Amerikaanse ondernemer die de wereld wilde redden met een nieuwe manier van bloedonderzoek, maar achteraf een liegende manipulator bleek te zijn. Toen waren er al vijf documentaires en drie podcasts over haar gemaakt.
Holmes is een mediagenieke persoonlijkheid. Door de jaren heen is geen onderdeel van haar verschijning onbesproken gebleven. Blond. Slank. Selfmade miljardair en Stanford-drop-out. Zwarte coltruitjes en felrode lippenstift. Opvallend lage stem. Grote, babyblauwe ogen waarmee ze zelden knipperde.
Holmes wist talloze rijke oude mannen om zich heen te verzamelen. Dankzij hen legde ze de basis voor miljoenenbedrijf Theranos. In 2018 werd ze ontmaskerd als megafraudeur. Haar bloedonderzoek was gebaseerd op lucht en mooie praatjes, waar de pers prat op ging. Tijdens de rechtszaak transformeerde ze in een make-uploze vrouw met pluizige blonde krullen, die ineens zwanger bleek. Weg zwarte coltruien, weg geforceerd diepe stem. De camera’s bleven. Eind 2022 werd ze veroordeeld tot ruim elf jaar gevangenis.
Niet dat ze daar nu zit. Vorig weekend publiceerde The New York Times een interview met Holmes en haar echtgenoot met de titel ‘Liz Holmes Wants You to Forget About Elizabeth’. Ze wonen in een huurhuis in de buurt van San Diego met hun twee kinderen – de jongste werd afgelopen februari geboren. Ze zijn in afwachting van haar vertrek naar de gevangenis, een gebeurtenis die eind april voor onbepaalde tijd werd uitgesteld, toen Holmes op het laatste moment in beroep ging tegen een eerdere beslissing van de rechter.
Je zou een krant kunnen vullen met de bevindingen uit het NYT-artikel. Auteur Amy Chozik besteedt opvallend veel woorden aan haar eigen journalistieke proces: dat ze op haar hoede was voor Holmes en haar leugens, maar ook gecharmeerd door haar alledaagse charisma. Minder aandacht heeft ze voor de pijnlijke constatering dat Holmes zich nog altijd niet lijkt te realiseren hoeveel leed zij heeft aangericht. Het artikel werd online bekritiseerd vanwege Choziks aandacht en begrip voor een vrouw die wordt gezien als iemand die de media constant bespeelt.
Eveneens opmerkelijk waren de foto’s die erbij stonden. Ze werden gemaakt door Philip Cheung, die zowel ingrijpende beelden maakt van de oorlog in Oekraïne als chique glamourportretten voor The New York Times. Het was goed dat zijn naam erbij stond. Anders had de lezer zomaar kunnen denken dat Liz Holmes een pr-bureau in de hand had genomen om haar nieuwe identiteit – devote moeder – bij het grote publiek te introduceren. Want heilige Madonna, wat wás dit?
Een portret van een bijna onherkenbaar zachte Holmes, blootvoets, met appelwangetjes en een duidelijk niet gecamoufleerde pukkel op het voorhoofd. Een foto van Liz en haar man, braaf en bête in hun eenvoudige houten keuken. En het klapstuk: een foto van het gezin aan het strand. Zon, zee, zand, blote voeten en onherkenbare baby’s. Geen haartje verkeerd, veel belichting, waardoor de scène artificieel lijkt, en een vlieg op het linkeroor van het oudste kind.
Ik mailde al mijn vragen (hoe verliep deze fotosessie, had Cheung van tevoren bedacht hoe hij Holmes wilde fotograferen, hoeveel invloed had zij op de beelden, etc. etc.) naar de fotograaf. Die mailde keurig terug. ‘Er valt eigenlijk niets over te zeggen. Het was net als elke andere shoot, niets bijzonders!’
Ik vraag me af of dit een handige tactiek is. Anders dan de schrijver van het stuk heeft Cheung geen 5.000 woorden tot zijn beschikking om zichzelf journalistiek te verantwoorden voor het meegaan in het nieuwe verhaal van Holmes. Hij heeft alleen het beeld. Nu komt hij over als een fotograaf die een veroordeelde crimineel lieftallig op de foto zette, omdat zij zo graag wil dat iedereen haar vorige leven vergeet. Noem dat maar niets bijzonders.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden