In de Turkse verkiezingsstrijd gaat het inmiddels alleen nog tussen Erdogan en Kemal Kiliçdaroglu. Deze laatste wordt ook wel de Gandhi van Turkije genoemd, omdat hij vreedzaam en vooruitstrevend is, een lange mars door het land heeft gemaakt en ook uiterlijk een klein beetje op Gandhi lijkt.
Wat ik niet Gandhi-achtig vind, maar wel heel lief, is dat Kiliçdaroglu bij elke bijeenkomst met zijn handen een hartje maakt. Hij is een man van 74, voormalig ambtenaar en accountant. Ik acht het uitgesloten dat het binnen zijn vriendenkring gebruikelijk is om hartjes naar elkaar te gebaren. Er moet dus iemand in Kiliçdaroglu’s team zijn geweest die met die hartjeshanden is gekomen. Ik vermoed: een jonge vrouw die belast is met het bijhouden van de socials. Zij zal dat idee hebben gepitcht, want nee heb je en ja kun je krijgen.
Het neemt me voor Kiliçdaroglu in dat hij toen níét heeft gedacht: ja, doei.
Source: Volkskrant