Op 12 mei komt er een nieuw deel uit van de populaire videogameserie Zelda. In heel Nederland zitten kinderen op het puntje van hun stoel, al dan niet driftig op YouTube spittend naar voorproefjes. Van de bijbehorende (groot)ouders en opvoeders wapent een deel zich alvast met schermtijden, schema’s en het intrekken van privileges als het kind straks ongetwijfeld ‘ah toe, nog héél even’ begint te roepen zodra het bedtijd is.
Veel ouders zouden een kreet van verrukking slaken als hun kinderen urenlang lezen, verhalen schrijven, pianospelen of vingerverven. Bij gamen is die reflex er niet bepaald. Google ‘kinderen lezen’ en je krijgt stimuleringstips van de overheid, google ‘kinderen gamen’ en je krijgt preventiemaatregelen van een verslavingsinstituut. Vooropgesteld: overmaat is nooit goed, maar volwassenen zijn snel bezorgd over dingen die ze niet echt begrijpen. Bij de opkomst van stripboeken in de jaren vijftig werd gevreesd dat de woordenschat van kinderen achteruit zou hollen – nu worden strips juist ingezet om kinderen te leren lezen. The Beatles zouden zorgen voor de verloedering van de jeugd, terwijl hun kinderen zich nu weer zorgen maken om de verloedering van hun kroost door computerspelletjes – afijn, het punt is duidelijk.
Gamen is namelijk heel leuk om samen te doen. Een bankoverval, een potje voetbal, een shoot-out op een eiland waar slechts één persoon overblijft, een vrolijk gekleurde fantasiewereld waar je huizen bouwt voor virtuele vriendjes om ze even later weer weg te pesten: in de wereld van (online) games zijn dit allemaal uitstekende locaties om met uw (online) tegenstander of teamgenoot iets leuks te doen en tegelijkertijd bij te kletsen over wat er zoal in ieders leven speelt. Omdat u ergens mee bezig bent, ligt er niet zoveel druk op het gesprek, wat praten met een (pre)puber een stuk gemakkelijker maakt. Maar waar begin je, als je zelf nog nooit een controller in uw handen hebt gehad?
Zelda is een spellenreeks van de Japanse maker Nintendo, eveneens de maker van de Mario-games. In de verhalen staan twee figuren centraal: prinses Zelda, en haar beschermheer Link. Ze leven in een fantasiewereld vol toverkrachten en slechteriken, waar Link op pad moet om de wereld én Zelda te behoeden voor het kwaad. Heel vooruitstrevend zijn de genderrollen nog niet, maar Zelda wordt met elke editie wel wat assertiever. Het eerste spel kwam uit in 1986 en was revolutionair omdat je voor het eerst makkelijk kon opslaan: je kon de console uitzetten en een dag later weer verdergaan waar je gebleven was. Voortaan kon je spullen verzamelen om later in te zetten en hoefde je niet meer lineair van het ene level naar het andere – het maakte van Zelda een spel met een rijke wereld, die je in je eigen tempo kon ontdekken.
Dit staat ook in de recente spellen centraal. Het laatste deel, dat in 2017 uitkwam, was een enorm succes. Een gigantische, prachtig vormgegeven wereld waarin gamers hun eigen aanpak verzinnen om puzzels op te lossen . Het barst op YouTube van de origineelste manieren waarop mensen materialen die ze in het spel vinden gebruiken om zichzelf in de lucht te katapulteren, torens te bouwen of vijanden te verslaan. In het nieuwe deel blijft Zelda in dezelfde wereld, maar schiet je plots de wolken in – waar een heleboel nieuwe wapens, monsters en speltechnieken wachten.
Zelda is een uitstekende instapgame. De moderne Zelda-spellen hebben een prachtige, fantasievolle wereld die je rustig kunt ontdekken. Ja, je zult wat monsters moeten verslaan, maar het spel houdt rekening met onervaren vingers en geeft je uitgebreid de gelegenheid om uit te vogelen hoe je er eentje uitschakelt voor je in het diepe wordt gegooid. Daarbij draait het spel lang niet alleen om vechten: Zelda gaat ook om puzzelen, om speuren. Stenen die in een bepaalde volgorde moeten worden verschoven, materialen die op de juiste manier moeten worden ingezet. Hoewel het spel niet is ontworpen voor twee of meer spelers, zijn het juist de puzzels die maken dat een meekijker iets kan toevoegen. Op YouTube staat een oneindige hoeveelheid handleidingen die u precies vertellen hoe iets moet – maar leuker is het natuurlijk om uw kind eens de kans te geven u iets te leren.
Nintendo maakt vrijwel uitsluitend spellen die ook voor jonge gamers geschikt zijn, hoewel het op de eigen spelcomputer ook wat meer volwassen games van andere makers aanbiedt. De switch, de console die u nodig hebt om Zelda te spelen, is er in twee varianten: de iets goedkopere lite die u net als de gameboy in uw handen houdt. De duurdere kunt u ook op de tv aansluiten en is daarmee geschikter om samen te spelen. Op Marktplaats en bij gamewinkels wordt de console tweedehands vaak een stuk goedkoper aangeboden. Als u twijfelt welke geschikt is, vraag vooral uw kind om raad.
Want behalve een goed moment om eens bij te kletsen, u verdiepen in games is ook een manier om te laten zien dat u geïnteresseerd bent in wat uw kind belangrijk vindt. Voer gesprekken over de muziek en wat voor emoties die oproept. Over de verhaallijn, over hoe de dialogen geschreven zijn. Bespreek de tekenstijl, hoe die per spel verschilt en wat voor effect dat heeft, hoe snel je moet kunnen reageren om vijanden te verslaan en welke kick het geeft om steeds iets beter te worden. Vraag welke avonturen ze online met hun vrienden beleven – en vertel wat u zelf nog graag zou doen. Want als u alleen naar de gebogen rug en de verkrampte vingers kijkt, mist u een hoop.
Nintendo: The Legend of Zelda: Tears of The Kingdom,
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden