Het is vier uur na haar verloren partij, maar de ontgoocheling bij Van Dijke is hoorbaar nog niet verdwenen. "Ik voel me teleurgesteld en moedeloos", zegt ze telefonisch vanuit Doha tegen NU.nl. "Alles voelde goed aan. Nu het niet goed genoeg blijkt te zijn, begin ik wel te twijfelen aan mijn eigen kunde. Ik weet niet zo goed wat ik anders moet doen."
In de uren voor haar eerste partij tegen de Sloveense Anka Pofacnik dacht Van Dijke nog dat er "misschien wel mooie dingen konden" gebeuren. "Ik voelde me goed, voelde me goed voorbereid en was niet erg zenuwachtig. Ik zat er lekker in." Het liep anders voor de judoka, die bij de afgelopen twee WK's én op de Olympische Spelen in Tokio brons won.
Van Dijke versloeg Pofacnik, maar in de volgende ronde ging het tegen de Duitse Giovanna Scoccimarro al mis. In een marathonpartij van bijna tien minuten liep Van Dijke tegen een derde straf aan, waardoor haar WK ten einde was. Ze scoorde geen enkel punt. "Ik kwam niet aan aanvallen toe", verzucht ze. "Je kan niet van een onnodige nederlaag spreken."
Na een teleurstellend optreden kan Van Dijke normaal gesproken wel de vinger op de zere plek leggen. Nu bleef ze het antwoord schuldig. "Daarom ben ik ook zo moedeloos. Wat nu dan? We zullen er kritisch naar moeten kijken."
Van Dijke kende een roerige aanloop naar het WK. Ze kampte met angstklachten, stress en paniekaanvallen, vertelde ze vorige maand aan NU.nl. Die ontstonden toen ze op een middelbare school in Eindhoven een stage ging volgen voor haar opleiding tot docent maatschappijleer. Ondertussen bleef ze als judoka doortrainen. Haar agenda puilde daardoor uit.
"Dat werd me allemaal te veel", zei ze destijds. "Als je bij een bedrijf stage loopt en je hebt een slechte dag, boek je even een hotelletje of ga je facebooken. Dan kom je de dag wel door. Maar als je voor de klas staat en je bereid je niet voor, hang je gewoon." Begin vorige maand stopte ze tijdelijk met de stage. Ze hoopte dat ze voor het WK op tijd op de rem had getrapt.
Van Dijke denkt niet dat die privésores haar op het WK parten heeft gespeeld. Ze bleef immers doortrainen, omdat ze uit judo energie en plezier haalde. "Het had kunnen doorwerken, maar daar zou ik het niet op willen gooien."
"Het is heel vervelend dat ik me zo heb gevoeld, maar ik heb niet het idee het een belemmering voor mijn judo is geweest. Ik denk niet dat ik hierdoor iets heb laten liggen." De komende maanden gaat ze op zoek naar de oorzaken voor haar WK-sof. Op de Olympische Spelen in Parijs wil ze wel weer om de medailles kunnen meedoen.
Source: Nu.nl sport