Sinds 2011 heeft het Britse Arctic Monkeys niet meer in een Nederlandse zaal gestaan maar koos de band uit Sheffield met wisselend succes voor headliner-shows op Pinkpop, Best Kept Secret en Lowlands. In de tussentijd zag de band hun publiek hier niet alleen veel groter, maar ook veel jonger worden. Het tien jaar oude album AM is dankzij TikTok een tweede leven begonnen en staat nu al weer een paar jaar hoog in de album Top-100. Inmiddels zijn alleen de allergrootste zalen toereikend om om alle fans een kans te geven de Arctic Monkeys te zien. Maar het voelde alsof je in een club stond en niet in een zaal tussen 17.000 anderen.
Superlatieven schieten tekort na het eerste van twee uitverkochte concerten in de Amsterdamse Ziggo Dome. Openingsnummer Sculptures of Anything Goes, van hun vorig jaar verschenen album The Car werkte uitstekend als overture, zoals alle vier de nieuwe liedjes op het met veel strijkers aangedikte album precies juiste plek in de set kregen. De vier poolapen werden werden door wat extra muzikanten (op toetsen en percussie) bijgestaan om het gebrek aan strijkers op te vangen.
Voorman Alex Turner blaakte in pak met sjaaltje en zonnenbril van het zelfvertrouwen. Eerst even croonen, zoals hij dat op het laatste album zo quasi argeloos doet. Maar dan gewoon doen waar de band nog altijd in uitblinkt: springerige rock-’n-roll-liedjes spelen, met naast de flegmatieke zang van Turner een hoofdrol voor drummer Matt Helders. Brianstorm, Crying Lightning en Teddy Picker klonken niet alleen om door een ringetje te halen, ook de belichting (mooi dat grote cirkelvormige scherm met close-ups van Turner) was perfect.
De afwisseling tussen oud en nieuw werk, tussen rustig en wild eveneens. Het gitaar intro na de droge drumklappen aan het begin van Do I Wanna Know? werd door het publiek oorverdovend meegebruld zoals we dat eigenlijk alleen kennen van Seven Nation Army van The White Stripes.
Ook andere liedjes van AM werden net iets harder meegezongen dan de rest, als bewijs dat dit album echt door een nieuwe generatie Monkeys fans in de harten is gesloten. Een groot deel van het publiek was niet of nog maar net geboren toen de band in 2005 dankzij een liedje I Bet You Look Good on the Dancefloor als redders van de gitaarrock werd binnengehaald. Het gebeurt maar zelden dat dergelijke ‘verlossers’ na jaren nog jongere generaties weten te enthousiasmeren. En dan de manier waarop. Turner die op zijn Sinatra-best in There’d Better be a Mirrorball zijn timing vertraagt, om als aan het slot die spiegelbal toch verschijnt in de rock-’n-rollmodus te schieten voor publieksfavoriet 505.
En wanneer hij er in Body Paint een gitaarsolo uitperst die even doet denken aan de door hem bewonderde Robbie Robertson in The Band dan weet je het zeker: Arctic Monkeys is de beste, meest opwindende en veelzijdige rockband van dit moment.
Pop
★★★★★
5/5 Ziggo Dome, Amsterdam
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden