N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Ergens in de jaren 70, zondagmiddag in een Amsterdams café. Ik zat aan een tafel voor het raam te kijken naar twee jongemannen die schaakten. Niveau ‘kroegschaak’, kon ik als beginnend clubschaker vaststellen. Een vriendelijke heer, in wie ik Hans Ree herkende, kwam tegenover mij zitten met een kop soep. Schakers kijken altijd mee als er geschaakt wordt, dus hij ook. Een paar minuten later was het partijtje klaar. De winnaar wendde zich uitnodigend tot Hans Ree: „Hé vogel, potje schaken?” Ree bedankte beleefd voor de eer.
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC