Omdat ik nu eenmaal niet weg kan komen van wie ik ben, dacht ik na over het woord ‘herdenking’, en over de mensen voor wie de herdenking met herinneringen te maken heeft.
Daarna dacht ik over ‘herinneren’, omdat daar sinds de smartphone iets raars mee aan de hand is. Herinneren heeft tegenwoordig minder te maken met denken aan vroeger, en meer met denken aan wat nog moet. Dat komt natuurlijk doordat de Engelse woorden ‘to remind’ en ‘to remember’ in het Nederlands allebei als ‘herinneren’ worden vertaald. Herinneringen zijn actiepunten geworden.
Toch is mijn telefoon soms ineens in een nostalgische bui en laat mij een mededeling zien: ‘Er is een nieuwe herinnering voor je.’ Dan toont hij foto’s van gebeurtenissen die ik me herinner (en die dus eigenlijk niet nieuw zijn). Af en toe zit er een foto tussen van een wifi-wachtwoord. Dat had ik niet gefotografeerd om het te onthouden, maar juist om het te mogen vergeten.
Source: Volkskrant