Napoli stevent af op het eerste landskampioenschap in 33 jaar. Door een late gelijkmaker van Salernitana zondag moest de massale eruptie van feestvreugde wachten, maar de verlossende ‘revanche op het Noorden’ kan Napels niet meer ontgaan. Woensdag kan het zover zijn.
‘De overwinning van Napels is een overwinning voor Zuid-Italië’, zegt Francesco Borrelli (25). De maatschappelijk werker staat in helblauw Napoli-tenue op een straathoek in de Quartieri Spagnoli, een doolhof van nauwe straatjes in het centrum van de stad.
Een paar meter verderop viert een mensenmassa alvast feest onder de muurschildering van Diego Armando Maradona. De lucht is blauw van fakkels en ruikt naar kruit. Napels neemt zondag een voorschot op zijn derde landstitel ooit. Die is door een gelijkspel tegen streekgenoot Salernitana weliswaar nog net niet officieel binnen, maar kan de club met zes wedstrijden te spelen en achttien punten voorsprong alleen nog op papier ontgaan.
Al 33 jaar wachten de Napolitanen op een nieuw landskampioenschap. De twee eerdere titels sleepte de club in 1987 en 1990 binnen, aan de hand van ‘hun’ Diego. En net als de aanstaande winst gingen ook die successen over meer dan voetbal, weet Diego Civitillo (25, ict’er), zoals zoveel Napolitanen vernoemd naar Maradona. ‘Door hem kennen mensen over de hele wereld Napels. Er kwamen toeristen naar buurten die eerder bekendstonden om maffia en armoede.’
Maradona is in Napels meer dan een heilige, vult Borrelli aan, terwijl de mensenmenigte zijn naam scandeert. De bewondering is niet voorbehouden aan fans die hem ooit in het stadion zagen. De generatie van Borrelli en Civitillo, opgegroeid met door hun vaders en opa’s voorgeschotelde videobeelden, zingt minstens zo gepassioneerd mee.
Overal door de stad klinkt zondag gezang, getoeter en geknal waar een Nederlandse oudejaarsnacht bij verbleekt. Eindeloze slierten scooters, vaak volgepakt met minstens drie gezinsleden en evenveel blauwe Napolivlaggen, wurmen zich onverstoorbaar door steegjes volgepakt met drommen mensen.
Giuseppe Pizzo (32) kijkt van een veilige afstand toe met zoontje Emanuele (2) op de arm. De Napolitaan woont in Londen, waar hij zijn geld verdient als pizzabakker, maar vloog speciaal terug naar zijn geboortestad om het kampioensfeest samen met zijn zoon mee te vieren.
De peuter begrijpt er nog niet veel van, maar vader Pizzo kan zijn geluk niet op. ‘Deze stad heeft het na al die jaren weer gered’, zegt hij geëmotioneerd. Ook hij beschouwt het aanstaande kampioenschap als revanche op het Noorden, dat op alle vlakken welvarender is dan Napels.
Die rijkdom komt ook op het voetbalveld tot uiting in noordelijke dominantie. Juventus won het landskampioenschap al 36 keer, terwijl Inter en AC Milan allebei 19 scudetti op hun naam schreven. AS Roma won slechts drie keer, Lazio tweemaal. Bovendien geldt hoofdstad Rome hier in Napels niet echt als Zuid-Italië, dat er dus nog bekaaider vanaf komt.
Het succes van Napoli krijgt ook een extra dimensie door de diepe dalen die de club sinds de glorietijd van Maradona meemaakte. Net als de stad kent de club een grillige geschiedenis, met als meest recente dieptepunt het faillissement in 2004. De club ging bijna voorgoed ten onder aan torenhoge schulden, en moest na de redding opnieuw beginnen in de serie C, de derde klasse van Italië.
Verlosser was filmproducent Aurelio De Laurentiis, die de club kocht voor 32 miljoen en er nu nog steeds voorzitter is. Ook zijn beeltenis prijkt hier en daar op de vlaggenslingers die de smalle stegen omlijsten, al is hij vooral onder de harde kern niet onomstreden. Zij keren zich soms tegen hem via spandoeken, omdat ze hem te streng vinden over orde in het stadion.
Zondag blijft de sfeer in de stad goed, ondanks de late gelijkmaker van Salernitana. Want de titel is nog altijd binnen handbereik, weten de supporters van Napoli. ‘We wachten al zo lang, die paar dagen kunnen er ook nog wel bij’, zegt Bruno Alcidi (52) schouderophalend. Hij is eigenaar van Bar Nilo, waar hij een heus altaar voor Diego Maradona inrichtte, met als stralend middelpunt een plukje haar van de Argentijn.
Dit jaar luisteren de voetbalhelden naar andere – wederom buitenlandse – namen, zoals Victor Osimhen en Chvitsja Kvaratschelia. Volgens Italiaanse media is de eerste Napolitaanse baby met de naam Chvitsja zelfs al geboren. Toch blijft Maradona in de stad onder de rook van de Vesuvius op eenzame hoogte staan.
Het kan geen toeval zijn, meent Francesco Borelli, dat Argentinië sinds de dood van Diego wereldkampioen werd, en dat Napoli nu afstevent op het landskampioenschap. ‘Ik geloof dat hij een handje meehelpt.’ In de straten van Napels is het blauw-wit van Argentinië overal te zien, en werd het wereldkampioenschap in december uitbundig gevierd. ‘Als Italië tegen Argentinië speelt, juich ik voor Argentinië’, zegt Borrelli.
Maar eerst is het tijd om te juichen voor Napoli. Woensdag kan het al zover zijn zonder dat het team zelf op het veld staat, als concurrent Lazio de eigen wedstrijd niet wint. Anders heeft Napoli genoeg aan een gelijkspel op donderdagavond, uit tegen Udinese, of in een van de vijf daaropvolgende wedstrijden.
De vraag is dus niet óf maar wanneer de Zuid-Italiaanse droom van Borrelli in vervulling gaat. Dat weet ook de twintiger, die inmiddels alweer verder droomt. ‘Ik hoop dat dit kampioenschap een voorbode is, en dat de club en de stad vanaf nu steeds verder vooruit gaan.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden